Inclúe denuncias contra concellos como Compostela e Trives, pero esquece a Delegación do Goberno e a cuestión da videovixilancia
O Defensor del Pueblo inclúe no seu informe anual os casos de varias administracións galegas que foron supervisadas por diversas queixas, e que debería propiciar unha seria reflexión na actuación das institucións do noso país. O informe rexistra máis de 1.000 queixas en Galiza no ano pasado, fronte ás pouco máis de 700 do ano anterior, co cal se rexistra un notábel incremento.
Porén, do MpDC temos que sinalar dúas ausencias notábeis neste informe: non aparece en ningún lugar información sobre a Delegación do Goberno en Galiza, que acumula máis dunha ducia de queixas sen contestación, e cunha actitude claramente negativa a respeito dos dereitos da cidadanía, confirmada polos os acontecementos recentes; do mesmo xeito, a cuestión da videovixilancia e das vídeocámaras non supón ningún conflicto para o defensor –a pesar de contar tamén con ducias de queixas tan só en Galiza- e non se recollen tampouco no informe. Podemos afirmar que é unha omisión absolutamente deliberada xa que Defensor coñece como nos últimos anos se instalaron videocámaras en diversos concellos sen acreditar ou renovar os permisos pertinentes e sen que as institucións implicadas explicasen a legalidade das mesmas.
Dos diversos casos rexistrados no noso país, inclúese no informe a denuncia contra o concello de Santiago de Compostela pola negativa da Policía Local a facilitar os seus datos, e afírmase que se tiveron que facer até tres requerimentos para obter información do Concello. Tamén inclúe a este concello na sección de institucións que non colaboraron por demorar en contestar a unha petición formulada no dereito de petición. Outro caso destacável é o do concello da Pobra de Trives, denunciado polo MpDC, ante a negativa deste Concello a facilitar as instalacións públicas para o uso das asociacións veciñais, sen xustificación de ningún tipo. En Trives, denegaraselle o uso da casa de cultura á asociación xuvenil Galiza Nova para a proxección dun filme por considerar que constituía un acto político. Outro caso denunciado recentemente polo MpDC, e recollido neste informe, é o do concello de Padrón, que non permite aos diferentes grupos políticos da Corporación municipal utilizar ningún tipo de salón, local ou para reunirse cos veciños e asociacións do concello, e négase a responder aos requerimentos do Defensor.
O Informe sinala a varios concellos galegos como administracións entorpecedoras ao negarse éstas a colaborar coa institución: Ribadumia, Porto do Son, Pereiro de Aguiar, Maside, e detalla como varios concellos non responderon a requerimentos, como os de Noia, Tui, A Coruña ou Abegondo, e a Consellería de Educación. Inclúe unha recomendación sobre a aprobación da relación de postos de traballo no Concello de Lugo e recordatorios de deber local a Cambados, no relativo aos procesos de selección, e a Carballo e Pontevedra, en relación coa necesidade de inspeccionar as obras ilegais e a imposición de sancións. Por último, tamén realiza suxerencias ao concello de Sarria –sobre a necesidade de respeitar os principios de mérito, igualdade e capacidade no acceso á administración local.
O MpDC considera que o Defensor non está a cumprir plenamente coas súas funcións ao constatar a súa impotencia para a resolución da maioría das queixas presentadas –e tamén pola omisión de cuestións importantes- pero aínda así os feitos rexistrados no Informe deberían levar a unha reflexión e un cambio de actitude nas institucións mencionadas.
O MpDC exixe unha investigación da Delegación do Goberno
Nova carga policial inxustificada e desproporcionada
A nova actuación da Policía Nacional na comarca ferrolá non só impediu que os mariscadores puideran facerse á mar, senón tamén poder exercer o seu dereito cidadán ao traballo, recoñecido como un dereito social de rango constitucional. Co novo dispositivo policial, a Delegación do Goberno dirixida por Manuel Ameijeiras, volve incorrer na mesma actitude que a rexistrada xa no 9 de maio. Ademáis, existiu unha nova actuación policial violenta que é de novo responsabilidade directa de Ameijeiras. Segundo diversos testemuños chegados ao MpDC, na carga policial de onte participaron mesmo forzas militares, comezou antes de que atracaran os mariscadores e houbo varios feridos. Ademáis, rexistrouse unha detención, a do Patrón da Confraría de Ferrol.
As Forzas de Seguridade do Estado non poder impedir saír a mariscar aos traballadores coa excusa de defender a entrada dos metaneiros en Reganosa, xa que así non están a protexer o libre exercicio dos dereitos e libertades cidadás, senón que, polo contrario, están a anulalos, xa que se lles impediu o exercicio do dereito lexítimo ao traballo. Do mesmo xeito, non se xustifica a violencia contra a cidadanía.
O MpDC solicitará da Delegación do Goberno –aínda que a experiencia demostre que esta institución non responde favorabelmente ás demandas cidadás- unha investigación exhaustiva dos feitos que determine se a actuación foi proporcionada e coherente, e se ten prevista algunha compensación para os mariscadores que non puideron exercer o seu dereito ao traballo. Así mesmo, máis unha vez queremos denunciar a tendencia á policialización de todos os conflictos sociais e a utilización como único recurso da forza en vez do diálogo social e a solución dos conflictos de fondo.
Exixe unha indemnización desproporcionada cando foi a entidade local coruñesa a que incumpriu a lei e a que desperdiciou cantidades millonarias do patrimonio público
Varios veciños da cidade da Coruña están imputados por teren reivindicado a utilización do topónimo natural da Coruña, que tamén é o único oficial e legal, algo que teñen afirmado reiteradamente distintas sentencias do Tribunal Supremo. O Concello da Coruña presentouse como acusación particular para solicitar, a través do informe pericial, unha indemnización absolutamente desproporcionada, contra uns cidadáns acudados da destrucción do macizo floral que rezaba “La Coruña” na entrada da cidade. Segundo puido saber o MpDC, o importe da indemnización exixida polo Concello superaría os 3.000 euros.
O MpDC exixe que o Concello solicite o sobreseimento da causa e comece por cumprir a lexislación da que se riu e que violou reiteradamente nos últimos anos. Foi o Concello da Coruña o que incumpriu a lei e o que ocasionou pérdidas millonarias ao patrimonio público. O Concello estivo nos últimos anos a incumprir toda a lexislación en relación cos dereitos lingüísticos, ademáis de desperdiciar nos últimos anos 300.000 € públicos nunha causa ilegal, a defensa do topónimo deturpado da cidade. Abonda con dicer que a indemnización que vai reclamar o Concello, aínda representando unha esaxeración inxustificábel, representa aproximadamente a metade do que pode gastar a entidade local tan só nun mes en defender esta causa.
Existe tamén unha causa pendente contra Francisco Vázquez, o anterior alcalde da cidade, por negarse a cumprir coas sentencias do Tribunal Supremo. Non é admisíbel que un Concello que se estivo a rir reiteradamente da xustiza, que non gañou nen unha soa sentenza e que seguiu a presentar eternos recursos cos cartos de toda a cidadanía coruñesa, pretenda agora, no entanto, exixir unha indemnización tan esaxerada contra uns cidadáns unicamente pola retirada dunhas cantas plantas na entrada da cidade. O MpDC agarda que a nova correlación de forzas políticas na cámara municipal contribúa para solucionar esta ilegalidade do Concello da Coruña e impida que se repitan estas situacións.
Villamor leva máis dun ano negándose a colaborar nun caso de discriminación dos grupos da oposición, que non poden utilizar os locais públicos
Nen sequera facilita información ante o Defensor del Pueblo
O MpDC manifesta a súa alegría ante a posibilidade de que se produza un cambio de goberno en Padrón, -de confirmarse este nas próximas datas-, dada a actitude obstruccionista da alcaldía actual de Jesús Villamor, que leva máis dun ano negándose a colaborar na resolución de situacións que afectan a dereitos fundamentais.
O MpDC vén de receber unha nova comunicación do Defensor del Pueblo que afirma que “desafortunadamente, o Concello de Padrón persiste na súa actitude” de non envíar os informes que se lle solicitan. O Defensor lémbralle de novo o deber de colaborar que ten a institución local para resolver a queixa.
O Concello de Padrón non permite aos diferentes grupos políticos da Corporación municipal utilizar ningún tipo de salón, local ou para reunirse cos veciños e asociacións do concello. Todas as solicitudes presentadas polos grupos da oposición, para a obtención do correspondente permiso para poder utilizar instalacións públicas, son sistematicamente denegadas. Neste concello, no que ao parecer non está regulado o uso destas instalacións, o alcalde discrimina aos grupos da oposición e vulnerar o dereito de reunión, algo que, no entanto, vai contra a legalidade vixente das entidades de réxime local. Ademáis, o Concello negouse a esclarecer a situación ante as queixas do MpDC e aínda contra as insistentes reclamacións do Defensor do Pobo.
O MpDC considera que a falta de respecto cós dereitos da cidadanía poido pasar factura ao Sr. Sánchez Bugallo, así como propostas como a Rúa Manuel Fraga Iribarne. No ano 2006 o Concello de Compostela foi recriminado en dúas ocasións polo Defensor del Pueblo por non facilitarlle información cando esta Institución llo solicitou ata en 4 ocasións distintas. En moitas outras ocasión a Institución que preside Enrique Múgica tivo que reiterar varias veces a súa petición para lograr o seu obxectivo. Tamén os Xulgados do Contencioso Administrativo tiveron que ameazar ao Concello con sanción ante a falta de contestación as súas solicitudes de información. Por regra xeral o Concello de Compostela tampouco contesta ás petición formuladas no dereito de petición (dereito fundamental recollido no artigo 29 da CE e que goza dunha especial protección).
No referente a denuncias contra a actuación da Policía Local, os responsables non tomaron ningunha medida aínda cando varios axentes foron condenados nos últimos anos por lesións; e veciños de Compostela dirixíronse a esa Administración para que tomara medidas.
Por outro lado os anteriores responsable non permite o acceso a imaxe gravadas en lugares públicos, dereito recollido en varias normas de obrigado cumprimento e con rango de lei que busca garantir o dereito a imaxe. Ademais, utilizaron as cámaras de tráfico para o control da cidadanía, algo prohibido pola lexislación vixente.
Tampouco se respectou a Ordenanza de Publicidade Estática, sancionando ás asociación que buscan promover as súas actividade mentres non sancionou a ningunha empresa de construcción por non facilitar os espacios de libre expresión nos peches das súas obras (tal e como obriga a ordenanza).
A lista de incumprimentos é ampla e non necesita a creación de novos mecanismos de control como o estatuto do cidadán (non se propuxo, por exemplo, unha comisión cidadán na que estean colectivos que defenden os dereitos civís, cos que non se mantivo ningunha reunión nos últimos catro anos) moi semellante a carta de dereitos que propón a Presidencia da Xunta, e si o cumprimento da lexislación existente. Neste sentido o MpDC pide ao goberno entrante:
O Cumprimento da Lei e do Regulamento de Vídeovixilancia A investigación das denuncias contra a Policía Local Respecto aos Dereitos recollido no Titulo I da Constitución; por exemplo o Dereito de Petición Observancia do Dereito Administrativo Desenvolvemento pleno da Ordenanza de Publicidade Estática.
Lembra que sigue existindo varios cidadáns imputados por reivindicar a utilización do topónimo A Coruña mentres o concello utiliza o deturpado “La Coruña”
O MpDC considera que a falta de respecto cós dereitos da cidadanía puido pasar factura ao Partido Socialista en A Coruña e pide que retire as cámaras de videovixiancia instaladas ilegalmente. Lembra que a día de hoxe o Concello está imputado por instalar cámaras sen permiso na Estación de Autobuses e estase a comprobar a legalidade da instalación noutros dous edificios da localidade.
Por outro lado o MpDC pide que o concello se retire dos casos nos que hai veciños da cidade imputados por reivindicaren a utilización do Topónimo oficial. Nese sentido lembra que existen causas pendentes nos que cidadáns de A Coruña están pendentes de resolución por esixiren que se cumpran as sentencias dictadas polo Tribunal Supremo e que obriga a utilizar o Topónimo “A Coruña”. De ser así, o MpDC retiraría a causa pendente que existe contra Paco Vázquez por negarse a cumprir as mencionadas sentencias e investir 300.000€ do erario nunha causa absolutamente ilegal.
O MpDC manifesta a súa alegría ante a posibilidade de que se produza un cambio de goberno en Padrón, -de confirmarse este nas próximas datas-, dada a actitude obstruccionista da alcaldía actual de Jesús Villamor, que leva máis dun ano negándose a colaborar na resolución de situacións que afectan a dereitos fundamentais. Esta actitude o sitúa entre os concellos con máis
O MpDC vén de receber unha nova comunicación do Defensor del Pueblo que afirma que “desafortunadamente, o Concello de Padrón persiste na súa actitude” de non envíar os informes que se lle solicitan. O Defensor lémbralle de novo o deber de colaborar que ten a institución local para resolver a queixa.
O Concello de Padrón non permite aos diferentes grupos políticos da Corporación municipal utilizar ningún tipo de salón, local ou para reunirse cos veciños e asociacións do concello. Todas as solicitudes presentadas polos grupos da oposición, para a obtención do correspondente permiso para poder utilizar instalacións públicas, son sistematicamente denegadas. Neste concello, no que ao parecer non está regulado o uso destas instalacións, o alcalde discrimina aos grupos da oposición e vulnerar o dereito de reunión, algo que, no entanto, vai contra a legalidade vixente das entidades de réxime local. Ademáis, o Concello negouse a esclarecer a situación ante as queixas do MpDC e aínda contra as insistentes reclamacións do Defensor do Pobo.
O Valedor do Pobo segue a rexeitar as queixas plantexadas polo Movemento polos Dereitos Civís (MpDC) en relación con violacións de dereitos civís e retrocesos nas liberdades denunciados pola cidadanía ou detectados por este colectivo. Esta actuación negativa intensificouse notabelmente desde que o MpDC presentou o ano pasado unha demanda contra o Valedor do Pobo –cursada polo Tribunal Superior de Xustiza de Galiza- ao alegar “falla de lexitimidade activa” pola nosa parte e negarse a responder ante varias reclamacións presentadas; noutros casos, o Valedor deu as queixas por solucionadas sen exercer calquera tipo de investigación ou pesquisa.
Así, recentemente o Valedor do Pobo inhíbíase a favor do Movemento polos Dereitos Civís para que averiguase se un colexio de Fisterra solicitara os permisos necesarios para a instalación de cámaras de videovixilancia, en vez de solicitar el mesmo esta información. Do mesmo xeito, ante unha queixa presentada pola negativa do Concello de Santiago a permitir a entrada ao pleno a varias persoas –a pesar do carácter público destes-, volveu negarse a actuar coa doutrina do “interese lexítimo”, que non se corresponde en absoluto coa xurisprudencia.
O Valedor incumpre as súas funcións ao non responder ante as queixas do MpDC, organismo con plena lexitimitade para transmitirllas, ao igual que calquera cidadán; con esta actitude convírtese nunha institución inútil para a defensa dos dereitos e liberdades. Así, a Lei do Valedor estipula claramente que ten a obriga de tramitar as queixas recibidas. Mesmo, aínda que a fonte que lle proporcionase información sobre un asunto, o Valedor do Pobo podería actuar de oficio aínda que ésta non tivese suficiente lexitimidade. Máis unha vez, o MpDC reclama de Vázquez Sandes que acate e exerza as obrigas que lle foron encomendadas polo Parlamento e reguladas por Lei.
Alerta dun resultado desesperanzador, con múltiples irregularidades amparadas polo sistema nos casos de corrupción, abultamento e manipulación de censos, emisión fraudulenta do voto emigrante, etc...
O informe percorre as ducias de irregularidades que tinxen o proceso, desde os casos confirmados ou sospeitosos de corrupción, os abultamentos e manipulacións dos censos, a facilidade de manipulación do voto emigrante, a utilización partidista do diñeiro público ou as violacións da lei eleitoral. Así, o documento cita casos preocupantes en máis de 30 concellos galegos e mesmo na emigración.
O MpDC conclúe que “os mecanismos democráticos son extremadamente deficitarios en moitos aspectos e urxe unha nova regulación” e advirte que non é certo que se trate de casos illados, xa que estamos ante un sistema que é claramente insuficiente para atallar as facilidades de corrupción do sistema electoral.
O MpDC alerta da insuficiencia de recursos para a loita contra este tipo de irregularidades así como de lexislación e sancións contundentes que fagan imposíbeis estas irregularidades, cunha Fiscalía que recoñece expresamente que non lle compete ser a garante da limpeza do proceso e cunhas xuntas electorais que actúan a posteriori das violacións das garantías legais. En particular, o MpDC afirma que “é moi difícil de explicar como a legalidade permite a conciliación das responsabilidades institucionais, expresamente na alcaldía e en urbanismo, e como permite que se presenten ás eleccións alcaldes condenados previamente, ou con acusacións pendentes; ou como pode alguén votar por ducias de persoas na emigración; ou como non se realiza unha investigación máis exhaustiva sobre uns censos que aumentan en concellos que están continuamente a perder poboación, ou alcaldes que censan na súa casa a ducias de persoas.”
O MpDC que cualificou o resultado de desesperanzador, alertou do uso frecuente da política como unha vía de enriquecemento, e lamenta que a cidadanía non poida dispor dunha visión de conxunto da situación e das irregularidades, e so se atopa con pequenos cascos.
Neste informe analísase a utilización da forza policial contra colectivos de todo tipo na cidade da Coruña durante os últimos dous anos, que se convertiu nun particular buraco negro para as liberdades cívicas. Estas cargas inxustificadas foron a resposta común ante todo tipo de mobilizacións cidadás e sempre foron abertamente apoiadas e respaldadas pola Delegación do Goberno e polo Concello da Coruña, ambas responsabilidade do Partido Socialista
O Informe afirma que existiu un perceptíbel cambio de tendencia na actitude das forzas policiais a partir da designación de Obdulia Taboadela como subdelegada de goberno no provincia da Coruña.
Inúteis para a súa función, colocadas ilegalmente e violadoras dos dereitos cidadás
Este fin de semana os meios de comunicación volvían facerse eco de varios casos de vandalismo en Compostela, citando a rotura de varios escaparates nunha librería e nun restaurante no casco vello. Diversas asociacións teñen reclamado unha solución inmediata a estes problemas, voces das que rapidamente se fan eco os meios de comunicación. Do MpDC queremos comezar por desmontar a paranoia securitaria e lembrar que, apesar da alarma suscitada nos medios, Galiza ten a taxa de delitos máis baixa do Estado Español, -segundo recoñece o propio subdelegado do goberno- e mesmo Compostela é a cidade con menos casos rexistrados de “vandalismo”.
Sen embargo, as autoridades municipais xa descubriran hai oito anos esta suposta “solución” rápida, coa instalación de vídeo-cámaras desde o ano 1999 no casco vello, e nomeadamente tamén no Toural e nas proximidades, onde acontecían estes incidentes; unha e outra vez, as cámaras demostranse como inúteis nas funcións que pretenden cumprir: non serviron en toda a súa existencia para resolver un só delito ou dano calquera contra o mobiliario urbano ou contra a propiedade privada.
O MpDC anima ao concello a retirar definitivamente as videocámaras, que non están justificadas por causas excepcionais e non cumpren coa súa función, e apostar por outro tipo de medidas de concienciación social ou ocio alternativo. Ademáis as vídeocámaras en Compostela están colocadas de xeito ilegal, sen os permisos pertinentes, e incumprindo as garantías legais, como o dereito dos cidadáns a acceder ás imaxes e as garantías de que son destruídas e de que só ser usadas para a resolución de delitos.
O actual alcalde plantexouno como unha proposta eleitoral A experiencia en Galiza demostra que a súa utilidade para a seguridade é nula á vez que non se respeita a legalidade Diversos concellos renunciaron a instalalas despois de estudar a súa colocación
O alcalde de Burela, José González Barcía, –e candidato do Partido Popular á reelección- afirmou nos últimos días que quería instalar vídeocámaras para controlar a “movida” nesta localidade. Aínda que González Barcía recorre aos típicos lugares comúns nestes casos - “función disuasoria, convivencia, vandalismo, etc...”- desde o MpDC queremos lembrarlle que foron varias as cidades e vilas de Galiza que optaron nos últimos anos por colocar cámaras de videovixilancia ou estudar a súa instalación para en lugares moi concorridos, sen que se teña constancia de que se solventara un só ilícito legal pola utilización das mencionadas cámaras.
A poboación, polo xeral, ve de bo grado medidas que palien os ruídos nocturnos pero non saben que desta forma están sendo controlados case durante as 24 horas do día sen que os resultados obtidos xustifiquen esa intromisión na súa intimidade. Porén, queremos lembrar a cidadanía está dacordo tamén en medidas de concienciación social e outras iniciativas que non vulnerarían os dereitos dos cidadáns.
Así, está demostrado que as videocámaras supoñen unha violación do dereito á intimidade e á propia imaxe, e as administracións non teñen colaborado na imposición de garantías para a cidadanía, nomeadamente o acceso ás imaxes ou a garantía da destrucción inmediata das imaxes que non se utilizan. De feito, Segundo a propia lexislación española, a instalación de cámaras constitúe un sistema de control que debe considerarse excepcional e, en consecuencia, reservarse para circunstancias igualmente excepcionais.
Queremos lembrar ademáis que existen diversos precedentes: no caso positivo temos os de Boiro, onde se estudou recentemente a colocación de vídeocámaras para controlar as zonas de movida, e finalmente foi desestimada. Como exemplo negativo da utilización perversa das cámaras, está o concello de Ribeira, que despois de instalar dispostivos de videovixiancia para supostamente controlar a zona azul da localidade coruñesa e o tráfico da vila, foi denunciadoante a Axencia de Protección de Datos pola exhibición nos medios de comunicación dunha imaxe de dúas persoas mentres pelexaban, unha función para a cal evidentemente non estaban instaladas.
Por último, lembrámoslle ao alcalde de Burela que terá en todo caso, de seguir adiante a súa proposta, que aterse e respeitar a legalidade vixente, e que xa hai varios concellos, como o de Compostela e o da Coruña, con recursos contenciosos aceitados nos xulgados, por non acreditar a consecución dos permisos, mesmo moito tempo despois da instalación das vídeocámaras.
Deberá informar do expediente administrativo nun prazo de dez días
O MpDC exixe unha retirada inmediata das cámaras instaladas sen permiso
O Xulgado do Contencioso-Administrativo número 3 de A Coruña, ante o cal o Movemento polos Dereitos Civís presentara un recurso contencioso-administrativo, vén de instar ao Concello da Coruña a remitir “urxentemente” o expediente administrativo que corresponda en relación á instalación de vídeocámaras, nun prazo máximo de dez días.
O Movemento polos Dereitos Civís vén solicitando desde o ano pasado que o Concello da Coruña aclare a legalidade das vídeocámaras instaladas no edificio de urbanismo e na estación de autobuses. Aínda que as cámaras xa están instaladas, a Delegación do Goberno en Galiza xa confirmou que foron colocadas sen o permiso pertinente por parte do concello coruñés. O MpDC esixe que, despois deste novo paso no proceso de denuncia, o concello retire de inmediato as cámaras instaladas sen permiso.
Do MpDC consideramos moi grave que este concello salte de novo por riba da legalidade nunha materia que afecta a dereitos fundamentais da cidadanía, evitando así todos os procedementos minimamente garantistas que están establecidos na lexislación. O noso organismo recurrirá tamén ante o Defensor del Pueblo e ante a Axencia de Protección de Datos para obrigar ao Concello da Coruña a retirar as vídeocámaras
Queremos denunciar que as autoridades non colaboran coa cidadanía nen respeitan os seus dereitos; así, recentemente o MpDC denunciaba que a Delegación do Goberno encobría as posíbeis instalacións ilegais dos sistemas de vixilancia ao negarse a dar a coñecer os concellos autorizados á instalación destes dispositivos. De novo unha institución contradicía a lei a conveniencia, xa que a Lei que regula o control das vídeocámaras si establece que deben ser de coñecemento público, e mesmo obriga a sinalizalo nas rúas nas que están instaladas.
A Coordinadora para a Prevención da Tortura presentou en Compostela o seu informe sobre o Estado español no ano 2006, que presenta as 610 denuncias recollidas ese ano e realiza o seguimiento de denuncias realizadas en anos anteriores. Este é o terceiro ano no que se presenta desde a Coordinadora un informe destas características, informes a través dos que constatamos a pervivencia deste problema no Estado español, posto que entre os anos 2001 e 2006 recollemos 4.196 denuncias. Esta realidade lévanos a esixir un correcto desenvolvemento dos mecanismos de control como os propostos polo Protocolo Facultativo da ONU contra a Tortura, un mecanismo que debe contar coa participación da sociedade civil, como exemplifican iniciativas como a proposta non de lei aprobada recientemente polo Parlamento de Galiza, así como a proposta estatal que presentamos desde a Coordinadora.
No informe 2006, as 610 denuncias recóllense en 266 casos ou situacións distintas, a maioría dos cais veñen de Catalunya e Galiza, comunidades que non só son as que máis casos acumulan senón que, ademais, incrementaron un 85 e un 133% os casos denunciados, respectivamente. Destes casos concluímos que as torturas e malos tratos afectan a todos os grupos sociais, aínda que a maioría das denuncias son presentadas por sindicalistas e persoas vinculadas a movementos sociais. Igualmente, membros de todos os corpos e forzas de seguridade do Estado foron denunciados. Igualmente recolléronse resumos dos distintos organismos internacionais (como a CPT ou o Relator Especial da ONU contra a Tortura) que denuncian a persistencia da Tortura no Estado español, así como a falta de vontade para acabar con ela por parte dos distintos Gobernos.
Analizando o incremento das denuncias en Catalunya e Galiza a análise da Coordinadora é que se debe, non tanto a un aumento dos casos que se poidan dar, senón a que o tecido asociativo destes territorios axudou a unha mellor visualización dos casos existentes. Este exemplo reafírmanos a importancia da sociedade civil na denuncia da tortura e a necesidade de novos mecanismos de control, posto que estamos convencidos de que os territorios nos que se dan menos denuncias non é tanto por que se dean menos estas situacións, senón porque o tecido asociativo é menor e as canles de denuncia vense reducidos, expresando a nosa preocupación polas poucas denuncias recibidas de colectivos que sabemos por outros lugares que están especialmente desprotexidos, como poidan ser @s migrantes e @s pres@s.
Ademais destas xeralidades existen casos concretos como o espectacular aumento das denuncias contra os Mossos d’Esquadra en Catalunya e máis en concreto en Barcelona, cidade onde se recolleron máis de 100 denuncias. É por iso que os grupos cataláns da Coordinadora presentaron a súa propia proposta de mecanismo de control no Parlament. Ademais, ante os últimos casos ocorridos na comisaría de Lles Corts en Barcelona, a Coordinadora quere denunciar a actitude dos Mossos d’Esquadra gravadas polas cámaras instaladas na mencionada comisaría, así como criticar a reposta dos sindicatos policiais que xustifican estas malleiras e critican a instalación das cámaras que gravaron os feitos.
En Galiza, onde se recolleron 16 casos que afectan a 49 persoas, a preocupación é comprobar como aumenta o número de denuncias contra as policías locais (algo que tamén se dá a nivel estatal), así como a comprobación das dificultades xudiciais no seguimiento das mesmas, que nos demostra a falta de interese en investigar os casos que se denuncian. Esta actitude xudicial pecha o círculo de impunidade que rodea a Tortura, que se completa co elevado número de causas arquivadas, a levedade das condeas nos poucos casos que se dan e o indulto gobernamental dos casos condenados.
Acció dels Cristians per l'Abolició de la Tortura (ACAT) - Alerta Solidària - Asociación APOYO - Asociación EXIL - Associació Catalana per la Defensa del Drets Humans - Associaçaõ Contra a Exclusão pelo Desenvolvimento -Asociación Contra la Tortura - Asociación para la Defensa de los Derechos de la Infancia - Asociación Libre de Abogados - Associació Memòria Contra la Tortura - Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía (APDHA) - Asociación de Solidaridad y Apoyo a los Presos de Aragón (ASAPA) - Behatokia (Observatorio Vasco de Derechos Humanos/Euskal Herriko Giza Eskubideen) - Centro de Asesoría y Estudios Sociales (CAES) - Centro de Documentación Contra la Tortura (CDDT) - Comissió de Defensa del Col.legi d'Advocats Barcelona - Comité Anti-Sida de Lugo - Concepción Arenal - Comité de Solidaridad con Euskal Herria de Madrid - Coordinadora Antirrepressiva de Gràcia - Coordinadora Contra la Marginación de Cornellá - Coordinadora de Barrios de Madrid - Coordinadora Estatal de Solidaridad con las Personas Presas (CESPP) - Esculca (Observatório para a defensa dos direitos e liberdades) - Eskubideak (Euskal Abokatuen Elkartea) - Etxerat (Euskal Errepresaliatu Politikoen Elkartea) - Federacion de Asociacions de Loita contra a Droga - Federación Enlace - Fundación Érguete - Gurasoak - Grupo 17 de marzo (Sociedad andaluza de juristas para la defensa de los DDHH) - Institut Drets Humans de Catalunya - Justicia i Pau - Movemento polos Dereitos Civis (Galiza) - Observatori del Sistema Penal i els Drets Humans de la UB (OSPDH) - PreSOS Extremadura - PreSOS Galiza – Rescat - SalHaketa(Bizkaia) - SalHaketa (Araba) - Sos Racisme Catalunya - Torturaren Aurkako Taldea (TAT) - Santurtziko Torturaren Kontrako Taldea - Xustiza e Sociedade
Ameijeiras recurre á forza en vez do diálogo en todos os conflictos
O MpDC quer manifestar a súa repulsa por unha nova actuación desproporcionada da Policía Nacional no noso país, neste caso anunciada previamente polo Delegado do Goberno, Manuel Ameijeiras, e dirixida nesta ocasión contra os mariscadores de Ferrol. A carga policial prodúcese nun contexto de protestos contra a entrada de buques gaseiros xa que se denuncia a ausencia dun plano de emerxencias fronte a accidentes. A carga produciuse cando os mariñeiros xa se dispoñían a abandonar a zona. A policía antidistrubios bloqueou toda a mañá o peirao, co cal tamén tería impedido o dereito de traballar dos mariñeiros que así o desexasen.
Do MpDC queremos reiterar que a solución aos conflictos sociais non está na policialización dos mesmos. A sociedade debe ser consciente dos seus dereitos e mobilizarse ante esta actitude, xa que a sensación de impunidade desde as institucións é tal que a Delegación do Goberno permítese anunciar con antelación o recurso á forza. Sen embargo, unha resposta violenta como esta por parte da Delegación do Goberno non axuda en absoluto a aclarar os feitos denunciados polas mobilizacións cidadá, como se as autorizacións están en regla, o risco existente para a poboación que vive na zona ou as consecuencias para o traballo dos mariscadores. O goberno e as institucións deberan buscar solucións aos conflictos de fondo e promover o diálogo. A Delegación do Goberno actúa nunha liña contraria: recentemente, o MpDC presentaba na Coruña un Informe no que se analisaba a utilización da forza policial contra colectivos de todo tipo na cidade da Coruña durante os últimos dous anos; e tamén recentemente, organizabamos unha exposición sobre o vivido na folga do metal do ano pasado, xusto antes de que comezara unha nova folga na que tamén se producían novas detencións de traballadores.
Un ano despois, e no transcurso dunha nova folga, volve manifestarse a escasa sensibilidade democrática da Policía Nacional e da Delegación de Goberno en Galiza. Ante un conflicto laboral de enorme magnitude, de novo asistimos ao recurso prioritario da coacción física e mesmo da detención, en vez da solución do conflicto de fondo.
Tres traballadores foron detidos onte por policías de incógnito que estiveron presentes na xornada deste martes nas mobilizacións, acusados de “alteración da orde e destrozos”. Un dos traballadores denunciou que ao ser detido foi golpeado contra o chan, polo que presentaba contusións nun dos brazos, xeonllo e nunha cella.
Impediu a entrada de catro concelleiros do BNG á Festa dos Maiores organizada polo Concello
O Movemento polos Dereitos Civís vén de presentar unha queixa contra a alcaldía de Melida ante o Defensor do Pobo despois de que se impedira a entrada de catro concelleiros do BNG á Festa dos Maiores organizada polo Concello. O MpDC lembra ante o Defensor que o dereito á libre circulación non pode ser suspendida unilateralmente por unha decisión partidista dunha alcaldesa, xa que non existía nengunha circunstancia de carácter excepcional que o xustificara. O MpDC quer que o Defensor se dirixa á alcaldesa de Melide para lembrarlle o seu deber de cumprir coa legalidade vixente, permitindo o acceso dos diferentes grupos políticos con representación no concello aos actos organizados polo mesmo, e que garantice un tratamento non discriminatorio con estes grupos políticos e coa cidadanía en xeral.
Os catro concelleiros do BNG no Concello de Melide non puideron acceder no domingo á XXI Festa dos Maiores de Melide, onde se xuntaron 1.000 persoas. A pesar de ser un acto organizado polo concello, e pagado con fondos públicos, estes concelleiros da oposición non foron convidados - en todos os actos semellantes no resto dos concellos da comarca sempre se convida aos grupos da oposición- pero ademáis viron impedido o seu dereito á libre circulación e tiveron que ficar na porta do Palacio de Congresos.
Foi a propia alcaldesa, Ángeles Vázquez, acompañada de diversos membros do goberno local, a que afirmou na porta que non podían entrar, mentres o tenente de alcalde tentaba impedir que se fixeran fotografías deste momento e un traballador municipal ameazaba verbalmente aos concelleiros da oposición, o que aumenta a gravidade dos feitos.
José Ramón Sande aconsella ao Movemento polos Dereitos Civís que se dirixa á Delegación do Goberno para coñecer por que o "CEIP MAR DE FORA" de Fisterra non aclara se solicitou os permisos para a instalación de cámaras de videovixilancia.
Novamente a administración deixa nas mans do Movemento polos Dereitos Civís a labor de averiguar a correcta actuación dun organismo da Administración. Neste caso o Valedor do Pobo inhíbese a favor do Movemento polos Dereitos Civís para que averigue se o CEIP MAR DE FÓRA de Fisterra solicitou os permisos necesarios para a instalación de cámaras de videovixilancia no instituto.
A decisión do Valedor do Pobo prodúcese despois de que o MpDC se dirixira ao Instituto informando de que necesita contar cos permisos necesarios para a instalción deses dispositivos, e preguntándolle se estes permisos foron solicitados e concedidos. Ante a falta de contestación do CEIP solicitamos do Valedor do Pobo que, no exercicio das súas obrigacións, reclamase ante o mencionado Colexio a información pertinente sobre os permisos.
En contestación a nosa solicitude o Sr. José Ramón Vázques Sandes vén de informar que debemos dirixirnos directamente á Delegación do Goberno, renunciando ao exercicio das súas obrigas como Valedor do Pobo, e encargando a un organismo cidadán como o MpDC que realice as xestións que son propias da súa Institución. É obvio que o Valedor négase a cumprir coa súa función teórica de "alto comisionado do Parlamento de Galiza para a defensa dos dereitos e liberdades".
O Movemento polos Dereitos Civís aceita a "invitación" formulada polo Valedor e protestará ante a Delegación do Goberno, pero tamén reclamará da Institución presidida polo Sr. Sandes que acate e exerza as obrigas que lle foron encomendadas polo Parlamento e esixa ao CEIP MAR DE FÓRA aclaracións sobe a falta de información sobre as cámaras que pretenden instalar.
Reproducimos aquí o vídeo que mostra diversos abusos cometidos polos Mossos na comisaría de Les Corts en Catalunya contra un detido, e que volve demostrar a necesidade de impulsar medidas contra a tortura e os abusos nas prácticas policiais no conxunto do Estado Español, ou a criazón dunha Axencia de Boas Prácticas, como a que propón o MpDC para Galiza. Precisamente nestes días a Coordenadora para a Prevención da Tortura (CPT) vén de emitir un comunicado no que critica a nula colaboración do goberno español no cumprimento das Recomendacións do Relator Especial da ONU para a Tortura.
Os axentes foron gravados por cámaras secretas da División de Asuntos Internos, ao parecer preocupada ante o aumento de denúncias e suspeitas de maus tratos. Os catro mossos e un máis están a ser xulgados.
O Movemento polos Dereitos Civís elaborou unha exposición que recorda a folga do metal que tivo lugar na provincia de Pontevedra hai un ano, e nomeadamente en torno dos sucesos que aconteceron na cidade de Vigo, onde unha carga policial atacou a ducias de traballadores e irrompeu brutalmente no medio dun conflicto laboral. Precisamente agora que se anuncia unha nova folga no mesmo sector, agardamos que as autoridades competentes, e nomeadamente a Delegación do Goberno de Manuel Ameijeiras, non repitan as mesmas atitudes.
A exposición recolle diversas fotografías e textos sobre a folga do metal do 2006. Comezara a súa andaina na mesma cidade que recolle, no local da Confederación Intersindical Galega (CIG) de Vigo, a partir do luns da próxima semana, e seguirá a súa andaina polo resto do país.
A exposición pretende server de pequena homenaxe a unha loita obreira pola conquista de dereitos laborais de longo alcance e combatividade, dunha banda, e tamén incitar á reflexión sobre a agresión física como método normal e habitual de disolución daquelas protestas incómodas para a autoridade do momento. A carga policial, a represión das protestas mediante a violencia non é unha solución, sen embargo a propia policía ás veces parece provocar reaccións nos manifestantes para xustificar unha carga, ou incluso, sen conseguir estas, procede directamente a agredir a manifestantes pacíficos.
O MpDC considera que as principais causas que explican esta situación son a falta de sensibilidade democrática dos responsábeis políticos, a falta de formación policial en dereitos cívicos e humáns e unha deficiencia das nosas prácticas policiais, arrastrada desde a etapa autocrática, co cal en moitos casos é gravemente violado o dereito de reunión e manifestación.
Gert Genisser, músico de rúa, denunciara unha detención ilegal con violencia física e verbal
De novo o Concello de Compostela négase a colaborar co Defensor del Pueblo, unha institución encargada de velar polos dereitos cidadás que tan frecuentemente se violan na cidade de Compostela e en moitos casos nos que o responsábel é o mesmo concello compostelán, como neste caso. O Concello non quer colaborar no esclarecemento destas actuacións policiais e pón todo tipo de limitacións e incumprimentos da lexislación, non só en relación ás queixas presentadas polo MpDC, senón ante os requerimentos de outras institucións.
Gert Genisser fora conducido á comisaría en diversas ocasións só polo feito de tocar a gaita na zona vella de Compostela sen o permiso que o Concello lle exixe aos músicos de rúa. Xa no 2001 a Policía Local lle rompera dúas gaitas. A Policía chegou a exixirlle que abandonara a cidade. Sen embargo, foi o músico quen foi xulgado por desobediencia, aínda que el tamén denunciou aos axentes pola súa detención ilegal, as graves aemazas, agresións físicas e coaccións ás que foi sometido. Actos coma estes da Policía Local santiaguesa son habituais, con contínuos abusos de poder e extralimitación das súas funcións.
O MpDC tenlle lembrado ao Defensor del Pueblo que ten formulado en reiteradas ocasiones peticións de información ao Concello de Santiago sen recibir resposta, nalgún caso referido a actuacións que se remontan a 2005. O Concello de Santiago de Compostela demostra ser absolutamente irrespetuoso coa Institución, e ademais ignora as continuas denuncias formuladas contra membros da Policía Local, sen tomar cartas no asunto.
Carga policial: Marta Barros Durán
-
Esta carta es para condenar la carga policial sufrida por los vecinos de San Vicente de Canedo en Ponteareas el día 16 de junio, simplemente por defender una...
