O MpDC súmase ás peticións de cancelación do concerto de Sizzla

O Movemento polos Dereitos Civís súmase ás peticións de cancelación do concerto de Sizzla previtso para hoxe venres na sala Capitol de Compostela. Deste xeito, o MpDC quere adherirse ás campañas que nos últimos días se fixeron públicas para que este evento deixase de celebrarse sabendo como se sabe que o artista en cuestión canta a favor da homofobia.

A través deste comunicado, Dereitos Civís quere manifestase unha vez máis contra a homofobia e contra todas aqueles actos ou accións que atenten contra os dereitos das persoas, neste caso, contra as liberdades sexuais. O escudo da liberdade de expresión, usado para defender a actuación de Sizzla non debería ser empregado neste caso, xa que algúns dos temas deste cantante chegan aos insultos directos e claros contra colectivos sociais. Expresarse libremente non é igual a descualificar libremente.

Neste sentido o MpDC non sae do seu asombro ao ver que ningunha institución se pronunciou coñecendo a existencia das moitas críticas que a proposta de actuación desta noite en Compostela está a recibir. Escudándose en decisións ambiguas parece que nada vai impedir que alguén se manifeste públicamente en contra de colectivos homosexuais, que isto sexa considerado arte e que aínda por riba a sociedade teña que escoitar de novo o clamoroso silencio institucional.

Para máis ver, e logo do escrito que saltou aos medios informando da cancelación do concerto, tampouco a sala Capitol, o Concello de Santiago ou a produtora do evento piaron. O Movemento apoia igualmente a concentración en repulsta por este atentado contra os dereitos civís que se celebra hoxe ás oito do serán na praza do Toural.

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia unha investigación polas cámaras de El Correo Gallego

A Agencia Española de Protección de Datos comunicou ao Movemento polos Dereitos Civís que vén de iniciar unha investigación logo de recibir o escrito que o colectivo remitiu á institución no que se interesaba polas cámaras de vídeovixilancia instaladas nos exteriores do diario El Correo Gallego e que toman imaxes da rúa.

Ao respecto, a entidade estatal informa ao MpDC que “se están realizando as oportunas investigacións previas de inspección co obxecto de determinar, coa maior precisión posíbel, os feitos que puideran xustificar, no seu caso, a incoacción de procedemento sancionador ou de infracción das Administracións públicas, identificando a persoa ou o órgano que puider resultar responsábel e fixando as circunstancias relevantes que puideren concorrer coa Lei de Protección de Datos”.

A pesar do número de expedientes abertos o MpDC dubida da eficacia e coherencia da Axencia Española de Protección de Datos. Últimamente a AEPD pon grandes dificultades para a presentación de denuncias, incluso esixe que se identifique a empresa que instalou á cámara (normalmente chega con dicir onde están instaladas) así como o CIF de empresa instaladora (non o CIF da empresa onde está instalada a cámara).

Logo do escrito do 31 de xullo presentado polo colectivo por fin se decidiu a AEPD a investigar este caso iniciado polo MpDC a partir da publicación na edición impresa e dixital de El Correo Gallego dunha noticia acompañada de fotografías. As ditas imaxes amosaban unha muller perfectamente identificable mentres danaba presuntamente os vehículos aparcados na rúa.

As mesmas imaxes foran captadas por cámaras instaladas por unha empresa privada na sede do xornal. A función destes dispositivos é garantir a seguridade do edificio, gravando o que sucede á entrada e no seu interior. Non obstante, a muller que aparecía nas fotografías publicadas transitaba afastada da sede do xornal, nunha rúa adxacente.

Arrimarse ao sol que máis quenta

Por outra banda mais atendendo ás mesmas cámaras, o Movemento polos Dereitos Civís non sae do seu asombro ao valorar a contestación que El Correo Gallego fai da resolución dictada pola Delegación do Goberno a respecto das cámaras que o xornal ten instaladas na rúa. Lonxe de recoñecer a realidade, afonda no absurdo para intentar evadir responsabilidades.

No seu momento, o MpDC presentou unha demanda contenciosa administrativa contra a a Delegación do Goberno no caso das cámaras de El Correo Gallego. A Delegación ignorou as denuncias e peticións de informacións enviadas polo colectivo a raíz da publicación de imaxes captadas polas cámaras que o diario ten instaladas na súa sede en Santiago de Compostela.

Aduce a Delegación que se trata de dispositivos de vixilancia privados, e que polo tanto non necesitan a autorización da propia Delegación. Sen embargo, a Lei é moi clara ó respecto, e posto que as imaxes publicadas demostran que se está a gravar na vía pública é aplicábel o disposto na Lei Orgánica 4/1997 segundo a cal só as Forzas de Seguridade poden colocar cámaras no espazo público.

Difusión de imaxes, ética profesional, dereitos fundamentais

Asunto aparte é a difusión pública das imaxes obtidas polas cámaras, sen procurar nin sequera ocultar a identidade da persoa que aparece nas mesmas. Atopámonos nun caso de evidente vulneración dos dereitos fundamentais á intimidade, á propia imaxe e á honra. A asociación sorpréndese tamén pola inexistencia dunha toma de posición por parte do Colexio de Xornalistas de Galicia, perante un caso tan grave de vulneración dos principios éticos e legais que deberían rexer o traballo da profesión.

Axencia Galega de Portección de Datos

Para o Movemento polos Dereitos Civís faise imprescindible a creación dunha Axencia Galega de Protección de Datos que investigue as vulneracións que se producen en Galiza e tome medidas efectivas contras os infractores.

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia unha investigación polas cámaras de El Correo Gallego

A Agencia Española de Protección de Datos comunicou ao Movemento polos Dereitos Civís que vén de iniciar unha investigación logo de recibir o escrito que o colectivo remitiu á institución no que se interesaba polas cámaras de vídeovixilancia instaladas nos exteriores do diario El Correo Gallego e que toman imaxes da rúa.

Ao respecto, a entidade estatal informa ao MpDC que “se están realizando as oportunas investigacións previas de inspección co obxecto de determinar, coa maior precisión posíbel, os feitos que puideran xustificar, no seu caso, a incoacción de procedemento sancionador ou de infracción das Administracións públicas, identificando a persoa ou o órgano que puider resultar responsábel e fixando as circunstancias relevantes que puideren concorrer coa Lei de Protección de Datos”.

A pesar do número de expedientes abertos o MpDC dubida da eficacia e coherencia da Axencia Española de Protección de Datos. Últimamente a AEPD pon grandes dificultades para a presentación de denuncias, incluso esixe que se identifique a empresa que instalou á cámara (normalmente chega con dicir onde están instaladas) así como o CIF de empresa instaladora (non o CIF da empresa onde está instalada a cámara).

Logo do escrito do 31 de xullo presentado polo colectivo por fin se decidiu a AEPD a investigar este caso iniciado polo MpDC a partir da publicación na edición impresa e dixital de El Correo Gallego dunha noticia acompañada de fotografías. As ditas imaxes amosaban unha muller perfectamente identificable mentres danaba presuntamente os vehículos aparcados na rúa.

As mesmas imaxes foran captadas por cámaras instaladas por unha empresa privada na sede do xornal. A función destes dispositivos é garantir a seguridade do edificio, gravando o que sucede á entrada e no seu interior. Non obstante, a muller que aparecía nas fotografías publicadas transitaba afastada da sede do xornal, nunha rúa adxacente.

Arrimarse ao sol que máis quenta

Por outra banda mais atendendo ás mesmas cámaras, o Movemento polos Dereitos Civís non sae do seu asombro ao valorar a contestación que El Correo Gallego fai da resolución dictada pola Delegación do Goberno a respecto das cámaras que o xornal ten instaladas na rúa. Lonxe de recoñecer a realidade, afonda no absurdo para intentar evadir responsabilidades.

No seu momento, o MpDC presentou unha demanda contenciosa administrativa contra a a Delegación do Goberno no caso das cámaras de El Correo Gallego. A Delegación ignorou as denuncias e peticións de informacións enviadas polo colectivo a raíz da publicación de imaxes captadas polas cámaras que o diario ten instaladas na súa sede en Santiago de Compostela.

Aduce a Delegación que se trata de dispositivos de vixilancia privados, e que polo tanto non necesitan a autorización da propia Delegación. Sen embargo, a Lei é moi clara ó respecto, e posto que as imaxes publicadas demostran que se está a gravar na vía pública é aplicábel o disposto na Lei Orgánica 4/1997 segundo a cal só as Forzas de Seguridade poden colocar cámaras no espazo público.

Difusión de imaxes, ética profesiona, dereitos fundamentais

Asunto aparte é a difusión pública das imaxes obtidas polas cámaras, sen procurar nin sequera ocultar a identidade da persoa que aparece nas mesmas. Atopámonos nun caso de evidente vulneración dos dereitos fundamentais á intimidade, á propia imaxe e á honra. A asociación sorpréndese tamén pola inexistencia dunha toma de posición por parte do Colexio de Xornalistas de Galicia, perante un caso tan grave de vulneración dos principios éticos e legais que deberían rexer o traballo da profesión.

Axencia Galega de Portección de Datos

Para o Movemento polos Dereitos Civís faise imprescindible a creación dunha Axencia Galega de Protección de Datos que investigue as vulneracións que se producen en Galiza e tome medidas efectivas contras os infractores.

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia procedimiento de infracción al IES Abastos por colocar cámaras

La Agencia Española de Protección de Datos ha acordado iniciar procedimiento de declaración de infracción al Instituto de Enseñanza Secundaria (IES) Abastos de Valencia por la colocación de 22 cámaras de vigilancia de en las instalaciones educativas, según la resolución adoptada por el organismo.

La institución acordó el pasado 4 de noviembre iniciar las actuaciones previas de inspección para determinar si la instalación en el instituto de un sistema de cámaras de vigilancia --con el fin de evitar actos vandálicos, según explicó la dirección del centro-- podía ser motivo de sanción. Poco después, el día 26 del mismo mes, la Agencia recibió la denuncia interpuesta por el Sindicato de Estudiantes en la que se solicitaba además la "depuración de las posibles responsabilidades" ya que aseguraban que había cámaras en los aseos de mujeres.

Por su parte, la dirección del instituto ya había anunciado, ante la polémica suscitada, que retiraría las cámaras de vigilancia que se habían colocado en "zonas de especial sensibilidad" como los baños y que no procedería a la instalación de un sistema de reconocimiento por huellas dactilares en los accesos al edificio, previsto en un principio.

Tras estudiar el caso, la Agencia determina que los hechos pueden incurrir en una presunta infracción de diversos artículos de la Ley Orgánica de Protección de Datos de Carácter Personal. En concreto, alude al punto 4.1 de la norma, que señala que los datos personales "sólo se podrán recoger para su tratamiento cuando sean adecuados, pertinentes y no excesivos en relación con el ámbito y las finalidades determinadas, explícitas y legítimas para las que se hayan obtenido".

También se refiere al artículo 6.1, que advierte de que el tratamiento de esos datos "requerirá el consentimiento inequívoco del afectado, salvo que la ley disponga otra cosa", y al número 20, que dice que la creación de los ficheros de las Administraciones Públicas as sólo podrá hacerse por medio de disposición publicada en el BOE y que estas disposiciones deberán indicar la finalidad y usos, las personas o colectivos sobre los que se obtendrán datos y el procedimiento de recogida de los mismos. El incumplimiento de todos estos extremos puede suponer una infracción de carácter "muy grave", especifica el texto.

En el acuerdo --que se ha notificado a la Conselleria de Educación, el Sindicato de Estudiantes y el propio instituto-- se refleja que con fecha 3 de diciembre de 2008 los inspectores de la Agencia realizaron una visita al centro, en la que comprobaron que se llegó a instalar una cámara dentro del aseo de chicas enfocando a la puerta de entrada, aunque posteriormente fue cambiada de ubicación y sacada fuera del baño.

También se recalca que el fichero que se genera con las imágenes grabadas no había sido inscrito en ese momento en el Registro General de la Agencia de Protección de Datos.  

Finalmente, señala que el acceso a las imágenes grabadas se encontraba protegido y que las imágenes sólo se visualizaban cuando algún alumno lo solicitaba con motivo de algún robo o acto de vandalismo y el visionado se producía siempre en presencia del director o jefe de estudios.

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

CRTVG: Rouban bicicletas de alugueiro público en Lugo

ler o resto do texto

Sánchez Bugallo segue sen facilitar os expedientes solicitados polo MpDC

O Defensor del Pueblo volveu pórse en contacto co Movemento polos Dereitos Civís para comunicarlle que, ante a tardanza en recibir o informe solicitado ao Concello de Santiago con relación ás desproporcionadas medidas e os controis realizados pola policía durante o 25 de xullo de 2006, volveu pedir unha vez máis á institución, e con carácter urxente, que remita tales documentos para poder investigalos.

O Concello de Santiago segue negándose unha vez máis, máis de tres anos despois, a facilitar ao Defensor del Pueblo un informe policial que xa lle foi solicitado en dúas ocasións por esta institución. Con anterioridade fora o Movemento polos Dereitos Civís o que solicitara ao Concello información sobre tales acontecementos. Perante o silencio e a vontade obstrucionista do goberno municipal, o MpDC pregúntase canto tempo máis pensa agardar o Defensor antes de declarar ao concello como institución hostil e en aplicar as medidas e sancións pertinentes.

O Movemento polos Dereitos Civís considera que chegados a este punto, e tendo amosado o alcalde compostelano un absoluto desprezo polo dereito de petición dos cidadáns e polas solicitudes do Defensor, a única saída posible é incluír de novo o Concello lista de entidades hostís e entorpecedoras. Fai xa meses que Enrique Múgica enviou ao Concello unha segunda petición, de carácter urxente, solicitando a presentación do informe policial sobre os feitos acontecidos na capital galega en xullo de 2006. O Defensor del Pueblo intervira no caso a petición do MpDC, que viu como a petición de información presentada ao Concello en novembro de 2006 era totalmente ignorada pola administración. O Defensor censurou esta denegación do dereito de petición que asiste á asociación e requiriu a presentación do informe solicitado.

Non se pode ignorar, non obstante, a gravidade do feito de negar a cidadáns ou asociacións o lexítimo dereito de petición, coa conseguinte restrición da participación informada na vida pública. Neste caso, o MpDC quería coñecer as causas e motivacións que levaron á policía a desenvolver un desproporcionado e invasivo dispositivo durante o 25 de xullo de 2006.

Durante eses días sucedéronse os controis, os cacheos, as medidas restritivas do dereito de circulación e uso do espazo público. O Movemento solicitaba o acceso os informes policiais que deberían existir de calquera actuación das Forzas de Seguridade. Negar o acceso aos mesmo só contribúe a fomentar unha cultura da impunidade e arbitrariedade nas actuacións da policía que non beneficia en absoluto nin a esta nin, por suposto, aos cidadáns. O MpDC agarda un pronunciamento do Defensor que condene e sancione esta persistente opacidade administrativa.

A resposta do Concello non puido ser máis infantil, nega unha vez tas outra ao Defensor del Pueblo a existencia dun expediente da petición de información, cando o MpDC garda copia do documento con data de entrada no rexistro. O Concello non só mentiu á instituciaon encargada de velar polos dereitos dos cidadáns, senón que se obstina tamén en negarlle o acceso ao informe en cuestión. Por desgraza, non se pode afirmar a estas alturas que resulte sorprendente a actitude escurantista do alcalde Sánchez Bugallo, que parece ter feito da opacidade un dos seus eixos de goberno.

ler o resto do texto

CRTVG: Danos do botellón en Santiago

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia unha investigación polas cámaras da EGAP e do Centro Galego de Novas Tecnoloxías

A Agencia Española de Protección de Datos comunicou ao Movemento polos Dereitos Civís que vén de iniciar unha investigación logo de recibir o escrito que o colectivo remitiu á institución no que se interesaba polas cámaras de vídeovixilancia instaladas na Escola Galega de Administración Pública (EGAP) e no Centro Galego de Novas Tecnoloxías

Ao respecto, a entidade estatal informa ao MpDC que “se están realizando as oportunas investigacións previas de inspección co obxecto de determinar, coa maior precisión posíbel, os feitos que puideran xustificar, no seu caso, a incoacción de procedemento sancionador ou de infracción das Administracións públicas, identificando a persoa ou o órgano que puider resultar responsábel e fixando as circunstancias relevantes que puideren concorrer coa Lei de Protección de Datos”.

Os antecedentes

O Movemento polos Dereitos Civís non cesa na súa batalla pola erradicación das rúas de Compostela de toda vídeo-vixilancia que vulnere os dereitos dos veciños e veciñas. Con esta intención, a asociación presentaou no seu momento dous recursos contencioso-administrativos contra a Delegación do Goberno polas cámaras instaladas respectivamente na Escola Galega de Administración Pública (EGAP) e no Centro Galego de Novas Tecnoloxías (CGNT). O Movemento considera que en ambos os dous casos a administración eludiu as súas responsabilidades perante a instalación de dispositivos que, a pesar de ter sido colocados por empresas privadas, están a gravar a vía pública.

Coma ven sucedendo habitualmente, a Delegación argumenta que ó tratarse de vídeo-vixilancia instalada por particulares para a protección dun inmoble, as cámaras non precisan cumprir con todas as garantías previstas pola Lei 4/1997. A Axencia Española de Protección de Datos manifestou sen embargo en máis dunha ocasión, logo do procedemento iniciado polo colectivo, que no momento en que ditas cámaras están a gravar cun ángulo e alcance considerable a vía pública, é necesario activar todos os procedementos que serven para garantir os dereitos fundamentais dos cidadáns que por alí transitan. Nese sentido incian a investigación da que damos conta.

De feito, a mencionada Lei reserva o emprego de vídeo-vixilancia no espazo público ás Forzas e Corpos de Seguridade, na tutela da seguridade pública e no respecto de certos trámites e garantías. Así, as cámaras deben cumprir uns requisitos de proporcionalidade e idoneidade, contar coa autorización da Delegación do Goberno, co informe favorable da Comisión de Garantías, e os seus responsables deben inscribir os ficheiros coas imaxes no Rexistro Xeral de Protección de Datos. Trátase de procedementos totalmente ignorados á hora de colocar as cámaras pola EGAP e o CGNT, que sosteñen erroneamente que no seu caso non é aplicable a Lei 4/1997.

Un argumento falaz

Significativa é neste sentido a argumentación da EGAP, á que cómpre recoñecer a cortesía de responder ó escrito que no seu momento lle enviara o Movemento. Afirma a EGAP que non é “unha Forza e/ou Corpo de Seguridade do Estado”, feito polo demais bastante obvio. Continúa o escrito sinalando que “a finalidade do tratamento destas imaxes non obedece a motivos de seguridade pública”, e conclúe que carece polo tanto de fundamento xurídico a aplicación da Lei Orgánica 4/1997.

Naturalmente, o razoamento é totalmente equivocado. Que a EGAP non sexa parte das Forzas de Seguridade e que as cámaras non salvagarden a seguridade pública non implica que non sexa aplicable a Lei. Ó contrario, xa que a EGAP non é parte das Forzas de Seguridade e xa que as cámaras non salvagarden a seguridade pública, é ilegal que ditas cámaras graven a vía pública, vulnerando os dereitos de todo cidadán que sexa gravado polas mesmas.

O Movemento seguirá denunciando a todos aqueles organismos públicos e privados que recorran irresponsablemente á vídeo-vixilancia, danando e vulnerando os dereitos fundamentais.

ler o resto do texto

Protección de Datos reafírmase na súa resolución e considera a Consellería de Educación culpábel de infracción grave

A Agencia Española de Protección de Datos vén de informar ao Movemento polos Dereitos Civís da súa resolución favorábel ao colectivo no que respecta ás cámaras de vídeo vixilancia instaladas no colexio San Xosé Obreiro de Arteixo. Se ben a resolución non é só beneficiosa para o MpDC senón que máis que nada o é para a cidadanía, que ve deste xeito salvagardados os seus dereitos.

A AEPD iniciara recentemente os trámites para declarar a Consellaría de Educación como culpábel de infrinxir, “gravemente”, a lei de Protección de Datos, a respecto das cámaras do colexio San Xosé Obreiro de Arteixo. Ademais, a Agencia require á Xunta que adopte as medidas necesarias que impidan que nun futuro poida producirse unha nova infracción da normativa. Se esta resolución foi posíbel é grazas ao incansábel traballo do MpDC, que no seu momento denunciou os dispositivos.

Se nun primiro momento a Agencia se posicionou dese xeito, agora confirma tales resolucións dando un paso máis no procedemento iniciado polo MpDC. Ademais, a AEPD comunicará a dita resolución ao Defensor del Pueblo.

A Agencia Española de Protección de Datos (AEPD) estima que a Educación incorreu nunha infracción grave xa que o consetimento para o tratamento dos datos persoais é un principio básico do dereito fundamental á protección de datos. Se a institución afirma tal cousa é porque diversas cámaras de vídeo vixilancia instaladas no centro escolar trataron datos sen o consentimento dos afectados, posto que captan imaxes da vía pública e as que enfocan a dentro do recinto non teñen o perceptivo contrato con ningunha empresa de seguridade.

De acordo coa lei, as cámaras reproducen a imaxe dos afectados por este tipo de tratamento de datos e, a efectos da Lei Orgánica de Protección de Datos (LOPD) a imaxe dunha persoa constitúe un dato de carácter persoal, xa que capta información que a concerne, o lugar e a actividade desenvolvida polo individuo en cuestión.

O centro, que depende directamente da Consellaría de Eduacación tén instaladas dúas cámaras de vídeo vixilancia fixas, unha no exterior do recinto para controlar a entrada do mesmo e parte da rúa correspondente e outra no interior, orientada cara o patio. É o conserxe quen controla as gravacións e a día de hoxe aínda se descoñece se a empresa de seguridade Servicur Seguridad SA está rexistrada como tal na Dirección General de la Policía. Ademais non existe letreiro ningún que avise da presenza dos ditos dispositivos. As cámaras foron instaladas polo Concello de Arteixo a petición do consello escolar do centro por térense realizado actos vandálicos no colexio.

Con data de 14 de maio de 2008, o Movemento polos Dereitos Civís envía escrito á Delegación do Goberno en Galiza a través do cal solicita, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores do dito centro de ensino, así como que se proceda a retirada das mesmas. Ademais, a asociación presentou denuncia fronte a Axencia Española de Protección de Datos (quen abriu expediente) e perante o Xulgado do Contencioso Administrativo.

Dereitos Civís considera que as administracións son as primeiras que teñen que dar exemplo aos administrados, para iso se constituíu o colectivo e para iso seguirá trab

ler o resto do texto

La Voz de Galicia: Preguntan por el paradero de 16 paneles de publicidad estática

"El Movemento polos Dereitos Civís ha contabilizado la existencia de 33 paneles para la comunicación social adquiridos por el Concello, si bien, advierten, solo se conoce la ubicación de 17 de ellos. El colectivo hace esta reflexión tras recibir del juzgado número 1 el Informe de contratación e servizos comunitarios , a consecuencia de interponer un recurso contencioso-administrativo al incumplir el Ayuntamiento de Santiago «unha ordenanza municipal da que el mesmo se dotou».

"Preguntan por el paradero de 16 paneles de publicidad estática:

ler o resto do texto

Resistencia lingüística no Bierzo

A demanda do ensino do galego é fundamental para a minoría galego-berciana. Lembramos que o galego se fala pero que non se sabe escribir polo descoñecemento da correspondente norma gramatical. A pesar de certos medos a que dita norma rematase co galego dialectal do Bierzo, nesta rexión estremeira o debate sobre a creación dunha norma galego- berciana non se concretou, todo o contrario que en Navia-Eo.

O ensino voluntario do galego nos centros escolares esixíu moito esforzó e tivo moitas promesas políticas incumpridas. Houbo que agardar máis dunha década, ata o ano 2001, para que a Junta de Cascabo unha mínima normalización lingüística. Así pois, estas carencias dos concellos só poden ser compensadas polo Consello Comarcal do Bierzo, mediante a creación dun Servizo Lingüístico Berciano.

Recoñecido no Estatuto Mediante Lei de Cortes de Castela e León se creou, en 1991, a Comarca do Bierzo, institución para o exercicio da autonomía territorial. Dende logo o contido desta Lei ten graves carencias, caso do esquecemento da referencia á lingua galega.

Neste sentido lembramos que o galego non tivo recoñecemento legal ata a aprobación do Estatuto de Autonomía de Castela e León de 1999, “gozarán de respecto e protección a lingua tela e León ofertase a materia de galego. Hoxe segue a haber graves dificultades na súa execución. Temos centros sen a materia de galego (A Veiga de Valcarce, Carracedelo, Quilous, Fabeiro…), tampouco se garantiza a continuidade do seu estudo en todos os ciclos escolares, non se oferta en todos os niveis (universidade, Uned, ensino adultos…), e atopamos problemas coa obtención dos correspondentes títulos Celga.

No eido das administracióis públicas, o galego non ten presenza institucional. Os bercianos galego-falantes entran nos concellos pero o seu idioma non consta como tal na documentación administrativa. Os concellos rurais non teñen recursos materiais, económicos nin persoais para levar a galega nos lugares en que habitualmente se utilice”.

Pero agora está cercana a reforma da vixente Lei da Comarca, o que sen dúbida permitirá o recoñecemento expreso do galego, e o seu uso institucional. O galego poderá ter un uso administrativo parcial, pois non ten declaración de oficialidade en Castela e León. Ese futuro Servizo Lingüístico Berciano que se demanda apoiará o uso institucional do galego polos concellos (documentación bilingüe, ordenanzas, cartelería, sinais, páxinas web…).

Tamén promocionará a utilización desta lingua entre a cidadanía mediante as asociacióis culturais, comunidades escolares e demais. Resulta fundamental o seu protagonismo no ensino non regrado.

Xabier Lago Mestre, membro de Fala Ceibe

ler o resto do texto

Faro de Vigo: La Universidad dice que la cámara denunciada ante Protección de Datos no está operativa - Gran Vigo - Faro de Vigo

"S. PENELAS La cámara instalada en la fachada principal de la Facultad de Ciencias y denunciada ante la Agencia Española de Protección de Datos no está operativa, según confirma el vicerrector de Planificación de la Universidad de Vigo, José Cidrás. Una respuesta 'poco creíble', sin embargo, a juicio del colectivo que ha impulsado la investigación, el Movemento polos Dereitos Civís.
'Siempre que denunciamos, ésa es la primera respuesta que nos dan. El Concello de Vigo alegó problemas técnicos para retirar las cámaras que regulaban los aparcamientos de la ORA después de que nos manifestásemos en contra', asegura el portavoz de la asociación, Renato Núñez.
Desde la agencia estatal, confirman que se están llevando a cabo las actuaciones previas de inspección que deberán determinar quién es el responsable de la cámara del campus y dilucidar si existe fundamento para iniciar una investigación.
La videocámara a la que se ha abierto expediente permite una visión de 360 grados. 'Los únicos que pueden grabar imágenes en la calle son las fuerzas de seguridad. La ley permite dispositivos en el exterior, pero sólo si enfocan la fachada y ese modelo no cumple tal fin', critica Núñez.
Aunque el colectivo sólo ha denunciado una cámara, la facultad cuenta con más dispositivos de este tipo instalados en su fachada, aunque la Universidad sostiene que todos permanecen inoperativos.
'Nuestra sede está en Santiago y sólo actuamos contra la cámara de la fachada porque es sobre la que nos han enviado información, pero sabemos que hay más. Si la Universidad de Vigo quiere instalar un sistema de videovigilancia tiene que contratar a una empresa especializada y comunicar a Protección de Datos dónde está el registro de grabaciones, lo que no ha hecho hasta ahora', comenta el portavoz del colectivo.
El Movemento polos Dereitos Civís también denunció la cámara de Ciencias ante la Delegación de Gobierno, que no la admitió. 'Dijo que era privada, esto sólo pasa en Galicia', critica Núñez.
El siguiente paso fue denunciar esta resolución ante el Contencioso Administrativo de A Coruña, que esta misma semana admitía los argumentos de la Universidad para rechazar la demanda del colectivo.
'Las administraciones buscan resquicios para ayudar a los responsables de las cámaras e incluso conceden permisos a posteriori, lo que está prohibido por ley', denuncia.
Además, lamenta Renato Núñez, la Agencia de Protección de Datos puede tardar un par de años en resolver los expedientes y nunca se imponen sanciones económicas.
El colectivo, que se apoya en estudios que demuestran que las cámaras no cumplen su finalidad disuasoria, asegura estar 'desbordado' por este tipo de denuncias en Galicia."

La Universidad dice que la cámara denunciada ante Protección de Datos no está operativa - Gran Vigo - Faro de Vigo:

ler o resto do texto

Con un basta?

Logo de o MpDC reclamar a execución provisional da sentenza que obriga a Compostela a cumprir coa ordenanza de publicidade estática, a alcaldía informa que contratou fai tres anos paneis de información cidadá que aínda non colocou. Ademais diso, o MpDC quéixase de que o departamento encargado desta área non aclare como van obrigar as empreas de construcción a habilitar zonas para comunicación social.

Neste sentido, o Movemento contabilizou que existen 33 paneis para a comunicación social adquiridos polo Concello, se ben, só se coñece a ubicación de 17 deles. Ao colectivo éntralle a dúbida de saber que se está a facer cos restantes. Se o o Movemento se pronuncia ao respecto é porque vén de recibir do Xulgado Contencioso-Administrativo número 1 de Compostela o 'Informe de contratación e servizos comunitarios' que achega o Concello logo de que o MpDC interpuxese un recurso contencioso-administrativo por o Concello estea a incumprir unha ordenanza municipal da que el mesmo se dotou.

Na capital galga faltan espazos de opinión social. O Concello aprobou unha norma municipal no ano 2003 na que se contemplaba que nas obras en construción se colocasen mupis destinados ás comunicacións publicitarias, tal é como se di no artigo 4: "O Concello habilitará na vía pública en lugares frecuentados, soportes adecuados e en numero suficiente para posibilitar a colocación de carteis ou anuncios”.

O Concello de Santiago de Compostela debe cumprir a súa propia ordenanza en materia de publicidade estática logo de que unha sentenza do Xulgado Contencioso-Administrativo número 1 de Compostela ditase sentenza favorable á demanda presentada polo Movemento polos Dereitos Civís. A xustiza dálle a razón deste xeito ao MpDC, quen leva anos reclamando ás autoridades locais a instalación dos espazos destinados á comunicación social establecidos na ordenanza e agora o Concello deberá instalar mupis e obrigar que nos peches de obra se dediquen espazos para a publicidade estática.

Debido á inactividade do Concello ao respecto, o MpDC dediciu interpór un recurso contencioso-administrativo, xa que os poucos paneis que se colocaron normalmente estaban colocados en lugares pouco transitados, mentres que no centro da cidade eran nulos e nas obras non se habilitaban os espazos obrigados ou puña Prohibido colar carteis". Mentres tanto aplica as sancións previstas na ordenanza a aquelas persoas ou colectivos que anunciaban actividades por medio de carteis.

No seu día o Concello de Santiago enviara un escrito ao Defensor del Pueblo xustificando o incumprimento da ordenanza de publicidade estática, no que sinalaba que o único que ía a facer era enviar o texto á Federación Gallega de la Construcción. Asimesmo, aclaraba que as súas actuacións se “concretan no desenvolvemento de tarefas de control e vixilancia, sen que de estas intervencións se derivara a incoación de expediente sancionador algún”.

Se ben, o Alcalde, coma noutras ocasións, fai oídos xordos á Xustiza e dá voltas de muíño para evitar cumprir a legalidade. Ao respecto, no texto que acompaña o informe emitido polo consistorio pode lerse que: “co fin de dar cumprimento ao solicitado na providencia remitida achégase o presuposto do custe dunha unidade de panel tipo libre expresión así como a súa colocación, xa que na sentenza non se especifica o número suficiente de espazos de comunicación social e a habilitación de paneis que se precisan colocar ademais dos xa anteriormente colocados e citados e tampouco se fai referencia en que outras ubicacións da cidade sería necesario instalalos”.

Despois de ler semellante declaración dunha institución pública, o MpDC pregúntase para que o Concello no seu momento decidiu dotarse dunha normativa que favorece a comunicación cidadá e obriga a que as empresas de construción habiliten zonas para colocar carteis se logo afirma que con un ben chega e que non sabe onde pór máis. A este respecto, o Concello pensa que cos máis de cen mil habitantes que ten a cidade cun único espazo social para a comunicación ten bastante?

Dende o MpDC dubídase de que o Alcalde cumpra coa sentenza ditada polo xulgado, polo que de non comezar a habilitarse espazos destinados á publicidade estática no prazo legalmente establecido, a asociación presentará unha demanda contra o alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, por desobediencia, o que podería implicar a súa inhabilitación para cargo público.

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia unha investigación polas cámaras da viguesa facultade de Ciencias

A Agencia Española de Protección de Datos comunicou ao Movemento polos Dereitos Civís que vén de iniciar unha investigación logo de recibir o escrito que o colectivo remitiu á institución no que se interesaba polas cámaras de vídeovixilancia instaladas na facultade de Ciencias do Campus das Lagoas (Vigo).

Ao respecto, a entidade estatal informa ao MpDC que “se están realizando as oportunas investigacións previas de inspección co obxecto de determinar, coa maior precisión posíbel, os feitos que puideran xustificar, no seu caso, a incoacción de procedemento sancionador ou de infracción das Administracións públicas, identificando a persoa ou o órgano que puider resultar responsábel e fixando as circunstancias relevantes que puideren concorrer coa Lei de Protección de Datos”.

Os antecedentes

O Movemento polos Dereitos Civís presentou no seu momento un escrito á Agencia no que solicitaba que se investigasen as cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias sita no Campus As Lagoas en Marcosende- Vigo.

Neste sentido, o que o colectivo comunicou a Protección de Datos é a vontade de coñecer se a dita facultade ten inscrito o ficheiro que contén as imaxes e os sons gravados polas cámaras no Registro General de Protección de Datos, así como se instalou tales artefactos de gravación contando con todos os permisos perceptivos informes esixidos pola lei para instalar cámaras na vía pública.


Delegación do Goberno

O Xulgado do Contencioso Administrativo nº 1 da Coruña comunicou recentemente ao MpDC a resposta da Universidade de Vigo (UVI) a respecto da demanda presentada polo colectivo contra a resolución da Delegación do Goberno de 20 de xaneiro de 2009. O centro educativo realiza alegacións que atacan os obxectivos do Movemento e cuestionan a súa lexitimidade. Por desgraza, este é o mesmo argumento que unha e outra vez ten que escoitar o colectivo, o único que se preocupa pola seguridade cidadá atendendo aos dereitos das persoas e non a outros.

As alegacións que presentou a UVI forman parte da longa lista de argucias coas que as insitucións intentan deslexitimar os escritos do MpDC. Desta volta as tales argumentacións pasan por apuntar que ao Movemento polos Dereitos Civís non lle corresponde intervir no dito procedemento achacando falta de lexitimación pasiva, ademais de considerar que non existe infracción da lei 4/97 xa que a instalación das videocáramas en cuestión non foi feita polos Corpos e Forzas de Seguridade.

Ao respecto, e botando por terra todas estas acusacións, o MpDC lembra -unha vez máis, que os únicos que poden instalar cámaras que graven constantemente a vía pública son os tales corpos policiais, polo que a afirmación da Universidade é considerada polo colectivo coma unha estafa contra a sociedade xa que un centro formativo debería velar polos intereses do seu alumnado.

Ademais, a instalación e funcionamento das cámaras de vídovixiancia debe estar presidida por unhas garantías, condicionamentos e requisitos esixidos expresamente pola normativa vixente en materia de vídeovixiancia e que tanto o a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron como é o previo informe dunha Comisión da cal a presidencia corresponderalle ó Presidente do Tribunal Superior de Xustiza da mesma comunidade, entre outros.

Atendendo á normativa exposta, a captación de imaxes de persoas que transitan pola vía pública, constitúe un tratamento de datos persoais incluído no ámbito de aplicación das mesmas. Polo tanto, segundo a lexislación vixente, a instalación deberá respetar o principio de proporcionalidade, o que supón sempre que sexa posible, adoptar outros medios menos intrusivos á intimidade das persoas, co fin de previr interferencias inxustificadas nos dereitos e liberdades fundamentais.

ler o resto do texto

O MpDC critica as alegacións da UVI sobre as cámaras ilegais do campus vigués das Lagoas

O Xulgado do Contencioso Administrativo nº 1 da Coruña vén de comunicar ao MpDC a resposta da Universidade de Vigo (UVI) a respecto da demanda presentada polo colectivo contra a resolución da Delegación do Goberno de 20 de xaneiro de 2009. O centro educativo realiza alegacións que atacan os obxectivos do Movemento e cuestionan a súa lexitimidade. Por desgraza, este é o mesmo argumento que unha e outra vez ten que escoitar o colectivo, o único que se preocupa pola seguridade cidadá atendendo aos dereitos das persoas e non a outros.

As alegacións que presentou a UVI forman parte da longa lista de argucias coas que as insitucións intentan deslexitimar os escritos do MpDC. Desta volta as tales argumentacións pasan por apuntar que ao Movemento polos Dereitos Civís non lle corresponde intervir no dito procedemento achacando falta de lexitimación pasiva, ademais de considerar que non existe infracción da lei 4/97 xa que a instalación das videocáramas en cuestión non foi feita polos Corpos e Forzas de Seguridade.

Ao respecto, e botando por terra todas estas acusacións, o MpDC lembra -unha vez máis, que os únicos que poden instalar cámaras que graven constantemente a vía pública son os tales corpos policiais, polo que a afirmación da Universidade é considerada polo colectivo coma unha estafa contra a sociedade xa que un centro formativo debería velar polos intereses do seu alumnado.

Os antecedentes

O Movemento polos Dereitos Civís presentou no seu momento un recurso contra a desestimación da solicitude formulada á Delegación do Goberno en Galiza para proceder a retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias sita no Campus As Lagoas en Marcosende- Vigo.

O colectivo solicitaba ao xulgado no dito documento a nulidade de pleno dereito da resolución da Delegación de Goberno de 20 de xaneiro 2009 onde se permite a instalación de cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo sen contar cos requisitos esixidos pola Lei ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública, xunto coa condena en costas da administración demandada.

Neste sentido, o Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento de que nos exteriores da Facultade de Ciencias en Vigo están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal.

Con data de 7 de xaneiro de 2.009, o Movemento polos Dereitos Civís envíou escrito á Delegación do Goberno onde solicitaba, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo, así como que se proceda a retirada das mesmas.

Tanto a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron o procedemento legalmente establecido pola Lei Orgánica 4/97 para a instalación e renovación de ditos artefactos de gravación. Ademais, ambas as dúas insitucións vulneraron o Regulamento de utilización de vídeo cámaras polas Forzas e Corpos de Seguridade en lugares públicos, en relación co disposto para as autorizacións para as instalacións fixas vulnerando os dereitos fundamentais á honra, a intimidade persoal e a propia imaxe.

Garantías e condicionamentos

Ademais, a instalación e funcionamento das cámaras de vídovixiancia debe estar presidida por unhas garantías, condicionamentos e requisitos esixidos expresamente pola normativa vixente en materia de vídeovixiancia e que tanto o a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron como é o previo informe dunha Comisión da cal a presidencia corresponderalle ó Presidente do Tribunal Superior de Xustiza da mesma comunidade, entre outros.

Atendendo á normativa exposta, a captación de imaxes de persoas que transitan pola vía pública, constitúe un tratamento de datos persoais incluído no ámbito de aplicación das mesmas. Polo tanto, segundo a lexislación vixente, a instalación deberá respetar o principio de proporcionalidade, o que supón sempre que sexa posible, adoptar outros medios menos intrusivos á intimidade das persoas, co fin de previr interferencias inxustificadas nos dereitos e liberdades fundamentais.

ler o resto do texto

O MpDC critica as alegacións da UVI sobre as cámaras ilegais do campus vigués das Lagoas

O Xulgado do Contencioso Administrativo nº 1 da Coruña vén de comunicar ao MpDC a resposta da Universidade de Vigo (UVI) a respecto da demanda presentada polo colectivo contra a resolución da Delegación do Goberno de 20 de xaneiro de 2009. O centro educativo realiza alegacións que atacan os obxectivos do Movemento e cuestionan a súa lexitimidade. Por desgraza, este é o mesmo argumento que unha e outra vez ten que escoitar o colectivo, o único que se preocupa pola seguridade cidadá atendendo aos dereitos das persoas e non a outros.

As alegacións que presentou a UVI forman parte da longa lista de argucias coas que as insitucións intentan deslexitimar os escritos do MpDC. Desta volta as tales argumentacións pasan por apuntar que ao Movemento polos Dereitos Civís non lle corresponde intervir no dito procedemento achacando falta de lexitimación pasiva, ademais de considerar que non existe infracción da lei 4/97 xa que a instalación das videocáramas en cuestión non foi feita polos Corpos e Forzas de Seguridade.

Ao respecto, e botando por terra todas estas acusacións, o MpDC lembra -unha vez máis, que os únicos que poden instalar cámaras que graven constantemente a vía pública son os tales corpos policiais, polo que a afirmación da Universidade é considerada polo colectivo coma unha estafa contra a sociedade xa que un centro formativo debería velar polos intereses do seu alumnado.

Os antecedentes

O Movemento polos Dereitos Civís presentou no seu momento un recurso contra a desestimación da solicitude formulada á Delegación do Goberno en Galiza para proceder a retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias sita no Campus As Lagoas en Marcosende- Vigo.

O colectivo solicitaba ao xulgado no dito documento a nulidade de pleno dereito da resolución da Delegación de Goberno de 20 de xaneiro 2009 onde se permite a instalación de cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo sen contar cos requisitos esixidos pola Lei ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública, xunto coa condena en costas da administración demandada.

Neste sentido, o Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento de que nos exteriores da Facultade de Ciencias en Vigo están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal.

Con data de 7 de xaneiro de 2.009, o Movemento polos Dereitos Civís envíou escrito á Delegación do Goberno onde solicitaba, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo, así como que se proceda a retirada das mesmas.

Tanto a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron o procedemento legalmente establecido pola Lei Orgánica 4/97 para a instalación e renovación de ditos artefactos de gravación. Ademais, ambas as dúas insitucións vulneraron o Regulamento de utilización de vídeo cámaras polas Forzas e Corpos de Seguridade en lugares públicos, en relación co disposto para as autorizacións para as instalacións fixas vulnerando os dereitos fundamentais á honra, a intimidade persoal e a propia imaxe.

Garantías e condicionamentos

Ademais, a instalación e funcionamento das cámaras de vídovixiancia debe estar presidida por unhas garantías, condicionamentos e requisitos esixidos expresamente pola normativa vixente en materia de vídeovixiancia e que tanto o a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron como é o previo informe dunha Comisión da cal a presidencia corresponderalle ó Presidente do Tribunal Superior de Xustiza da mesma comunidade, entre outros.

Atendendo á normativa exposta, a captación de imaxes de persoas que transitan pola vía pública, constitúe un tratamento de datos persoais incluído no ámbito de aplicación das mesmas. Polo tanto, segundo a lexislación vixente, a instalación deberá respetar o principio de proporcionalidade, o que supón sempre que sexa posible, adoptar outros medios menos intrusivos á intimidade das persoas, co fin de previr interferencias inxustificadas nos dereitos e liberdades fundamentais.

ler o resto do texto

O Defensor del Pueblo inicia unha investigación sobre SITEL

O Defensor del Pueblo vén de informar ao MpDC que acaba de iniciar unha investigación sobre o programa de comunicacións SITEL logo de que o colectivo se dirixise á institución interesándose polo dito sistema de intervención de telecomunicacións.

Ao respecto, o Movemento polos Dereitos Civís presentou no seu momento un escrito ante o Defensor del Pueblo para que investigase o progmama de comuniacións SITEL por entender o colectivo que constitúe unha vulneración do dereito á intimidade das persoas.

O Sistema Integrado de Interceptación de Telecomunicacións é un sistema informático integrado de interceptación legal de telecomunicacións de ámbito nacional e utilización conxunta polas Direccións Xerais de Policía e Garda Civil, con dous centros de monitorización e as súas redes asociadas e terminais remotos cunha dotación de 1.803.030 euros.

O programa SITEL permite ao Corpo Nacional de Policía e á Garda Civil intervir as conversacións telefónicas sen necesidade de acudir co mandamento xudicial ás compañías de teléfonos, como viñan facendo ata agora. Os axentes disporán en tempo real e a través do computador de toda a información dixital que procesa unha chamada por teléfono. Deste xeito, terán acceso á conversación mentres na pantalla aparece o número e a identidade do comunicante co que fala o picado, así como o lugar case exacto desde onde ambos están falando, a compañía da que son usuarios e o tipo de contrato que posúen.

Este sistema de escoitas e localización de teléfonos móbiles foi posto en funcionamento por Interior, cunha base legal nun regulamento do Ministerio de Industria e non nunha lei orgánica, como debese ser, ao tratarse dun tema que afecta directamente ás liberdades.

A lei di que os operadores deberán adoptar as medidas técnicas e de xestión adecuadas para preservar a seguridade na explotación da súa rede ou na prestación dos seus servizos, para garantir os niveis de protección dos datos de carácter persoal establecidos neste Regulamento (Real Decreto 424/2005, de 15 de abril, polo que se aproba o Regulamento sobre as condicións para a prestación de servizos de comunicacións electrónicas, o servizo universal e a protección dos usuarios) e demais normativa aplicable.

A respecto deses dereitos é que se preocupa o MpDC, unha vez máis saíndo na defensa dos intereses da cidadanía e pondo de manifesto que as insitutucións non deixan de sorprender á hora de desdentendere das súas funcións, como atender aos dereitos da sociedade. Programas como o SITEL van contra eses dereitos e novamente pide que se abra unha investigación para esclarecer os motivos que levaron á posta en práctica deste sistema ademais de para que se aclare a legalidade do mesmo.

SITEL noutros medios

Tal e como se pode ler en Telemadrid.es, segundo desvela La Gaceta, o sistema Sitel foi elaborado para o Goberno de Aznar durante o ano 2000 e cando empezou a funcionar, a Policía tiña que pedir permiso a un xuíz para picar unha liña telefónica e tras obter a autorización, a Policía informaba ao operador telefónico e picaba a liña. Unha vez gravada a conversa, as Forzas de Seguridade do Estado ensinaban a a gravación ao maxistrado e este decidía que parte se incluía no sumario e que parte non.

Con todo, co 'Gran Irmán' de Sitel, o proceso cambia radicalmente. Agora a Policía está obrigada a dar ao axente que leve a investigación toda a información sobre a identificación da persoa á que se lle picou a chamada sen que haxa orde xudicial. De estamanera, pode coñecer practicamente todo o que se pode saber de alguén, desde onde vive, o seu correo electrónico ou onde está nese momento.

Unha vez recompilada toda esta información chega o momento no que a Policía pide permiso a un xuíz para picar a liña telefónica do sospeitoso dun delito. E cando o maxistrado concede o permiso, comeza a vixilancia das comunicacións.

ler o resto do texto

LA Región :La Subdelegación del Gobierno niega haber ordenado a la Guardia Civil investigar a Notta

"La Subdelegación del Gobierno en Ourense asegura que no ordenó a la Guardia Civil de Viana ninguna actuación acerca de las actividades de la plataforma No al Trazado Trives-Aparecida.

La Subdelegación del Gobierno en Ourense asegura que no ordenó a la Guardia Civil de Viana ninguna actuación acerca de las actividades de la plataforma No al Trazado Trives-Aparecida (Notta), que forman afectados de la línea de alta tensión de 400 kilovoltios proyectada por Red Eléctrica de España.

El desmentido alude a las críticas del Movemento polos Dereitos Civís por la visita de agentes de la Guardia Civil a un miembro de la plataforma para pedir información. Su portavoz, Renato Núñez, tildó de “prácticas de investigación ilegais” la actuación de agosto.

La Subdelegación del Gobierno añade que en el escrito enviado a la presidenta de Notta, Isabel González, le dijo que los agentes requirieron “información voluntaria y en la calle”. Además, aclara que la solicitud buscó conocer actuaciones que pudiesen incidir en la seguridad ciudadana y adoptar las medidas pertinentes, de acuerdo con la Ley Orgánica 1/1992, de Protección de la Seguridad Ciudadana."

LR | Noticia | La Subdelegación del Gobierno niega haber ordenado a la Guardia Civil investigar a Notta:

ler o resto do texto

Ninguén debe estar por riba da lei

Desde logo, o común dos cidadáns está obrigado a cumprir coas Ordenanzas, Ordes, Leis, Leis Orgánicas... Pero que pasa cando quen ten que cumprir coa lei é unha Autoridade, Administración ou Institución? Por exemplo, un alcalde, o delegado do Goberno ou mesmo un funcionario?

Pois a experiencia deixa ben claro o que pasa nestes casos. Máis ben pouco. Que pasa cando o alcalde de turno autoriza a construción de centos de vivendas en lugares nos que están prohibidas? Pois nada, cando se demostra a ilegalidade o Concello deberá buscar como legalizar esas construción para evitar pagar unha indeminización ou, no peor dos casos, pois iso, pagar as indemnizacións aos propietarios afectados.

Do alcalde xa non sabemos nada, nin- guén lle vai pedir responsabilidades. Que pasa cando o delegado do Goberno nega a autorización para unha manifestación legal e mesmo identifica os seus participantes e propón sancións? Pois nada, acaba de vulnerar dereitos fundamentais e non pasa nada. Está por riba da lei. Que pasa cando uns axentes deteñen unha persoa por equivocación, ou mala fe? Nada, nin sequera son investigados. E incluso cando se consegue xulgalos, son indultados.

Moitos deses casos están perfecta-mente tipificados no Código Penal. Cal é o problema? Quen dispón dos medios para conseguir levar estes asuntos até as últimas consecuencias? Por exemplo até o Supremor? Nun conflito entre dous ‘cidadáns comúns’ os medios para exercer cada un o seus dereitos son razoabelmente equiparábeis.

Posíbelmente non vaian máis alá do TSXG. Pero quen pode pedir responsabilidades a quen dispón de medios ilimitados para defenderse? É moi común que a Delegación do Goberno alegue falta de lexitimidade activa e/ou pasiva para aceptar unha denuncia dun colectivo. Intentan conseguir por todos os medios que a denuncia sexa presentada por un particular. Por que?

Moi probábelmente un colectivo dispoña de maior capacidade que un particular para facer fronte á contratación dun avogado, procurador... Tamén é máis probábel que o colectivo dispoña de alguén que se poida personar nos múltiples requirimentos e comparecenecias que implica un proceso xudicial.

Só pensar que despois de todo ese esforzo é posíbel que se poida dar o caso dunha interpretación ‘distinta’ ou ‘ampla’ da norma, indulto ou que simplemente o afectado non respecte a sentenza fai dubidar de que exista unha verdadeira igualdade. O que parece certo é que a Xustiza si existe pero que se precisan moitos medios e tempo para atreverse esixila.


Renato Núñez (editor do En Movemento)

ler o resto do texto

O MpDC critica firmemente a suspensión do dereito á educación e á liberdade relixiosa dunha nena en Lugo

O diario El Progreso informou hoxe que a xefatura territorial de Educación resolveu sobre o caso dunha alumna de relixión musulmá escolarizada nun centro da capital que levaba un mes sen asistir a clase despois de que a dirección do centro lle comunicase que non podía asistir co veo. A alumna negouse a quitar o pano porque “non é unha gorra ou un piercing” senón que ten un sentido relixioso, indica o proxenitor, e desde entón non volveu a clase. Finalmente, Educación decidiu onte “permitir” que a moza asista co dito veo.

O Movemento polos Dereitos Civís expresa o seu maior rexeitamento á actitude de Educación e cre que nunca se lle debería ter impedido a clase á alumna, e menos de forma cautelar. Para o colectivo, o feito supón unha violación dos dereitos fundamentais, sabendo como se sabe que vivimos nun estado aconfesional e laico e se non se escoitan protestas polas cruces que queden nas escolas tampouco se deben formalizar queixas contra esta outra manifestación relixosa.

Con que argumentos se pode “permitir ou non permitir”, se pregunta o MpDC, que unha nena asista á escola polo motivo que foi apartada dela? Acaso se non se lles vai deixar ir á clase a todas e todos aqueles cativos que leven cruces nunha cadea ao pescozo? Tal discriminación non é propia dun estado como o que nos din que temos.

Segundo relatou o pai da pequena, a nena acudiu á presentación do curso co veo posto “e vestimenta normal” e a directora fíxolle saber -a través doutra alumna marroquí que fixo de intérprete, pois a moza aínda non se desenvolve noutra lingua- que tiña que quitar o veo islámico para asistir á clase. A nena, asegura o seu pai, “volveu a casa chorando” porque porta o veo “por gusto, non por obrigación” e non quere quitalo “nin aquí nin en Marrocos”.

Como informa o diario lugués, o pai da cativa sinalou que “non ten outras obxeccións co currículo escolar” que deberá seguir a súa filla en Galiza, pois en Educación despexáronlle as súas dúbidas acerca do ensino relixioso e confirmáronlle que non está obrigada a estudar relixión católica.

Neste sentido, o colectivo polos Dereitos Civís pregúntase como é que ninguén se pronunciou alarmado por tal afirmación, xa que como vai estar unha alumna ou alumno obrigado a estudar tal materia? Desde que se aprobara a LOE as ensinanzas relixiosas son optativas.

ler o resto do texto

La Rergión: Críticas a la Subdelegación del Gobierno por presionar a los afectados por una línea eléctrica

"El Movemento polos Dereitos Civís mostró su repulsa por las 'prácticas de investigación ilegais' de la Subdelegación del Gobierno, refiriéndose a la visita que una pareja de la Guardia Civil realizó a un miembro de la plataforma 'No al Trazado Trives-Aparecida', en agosto.

La visita que, para solicitar información de una reunión, hicieron dos agentes de la Guardia Civil a la casa de un miembro de la plataforma “No al Trazado Trives-Aparecida” mereció la “repulsa” del Movemento polos Dereitos Civís, según apuntó su portavoz Renato Núñez. Añadió que, tanto la Delegación del Goberno en Galicia como la Subdelegación ourensana “continúan máis de axentes dunha dictadura que dunha democracia realizando este tipo de prácticas de investigación ilegais”.

El Movemento polos Dereitos Civís realiza estas duras críticas en base al escrito de la Subdelegación del Gobierno, en el que reconoce haber ordenado a una pareja del cuerpo policial realizar la visita del pasado 23 de agosto. El colectivo recuerda que la presidenta de NOTTA, Isabel González, también recibió varias llamadas telefónicas. Además, estima que estas actuaciones buscaban alentar al colectivo para que cese sus actividades contra la construcción de la línea de alta tensión Trives-Aparecida, de Red Eléctrica de España."

LR | Noticia | Críticas a la Subdelegación del Gobierno por presionar a los afectados por una línea eléctrica:

ler o resto do texto

A Subdelegación do Goberno en Ourense admite que enviou a Guardia Civil para obter información sobre a NOTTA

Nun escrito remitido ao Movemento polos Dereitos Civís logo de que o colectivo se interesase polos motivos que levaron á Guardia Civil a recabar información sobre a reunión mantida pola plataforma No al Trazado alta tensión Trives Aparecida (NOTTA), a Subdelegación do Goberno en Ourense recoñece que ordenou a unha parella deste corpo policial para tal finalidade.

É sabido que cando unha asociación ou calquera colectivo organiza un acto na vía pública debe comunicar á Delegación do Goberno tal celebración. Así o fixo NOTTA se ben igualmente foi obxecto de pesquisa pola Guardia Civil a modo de “ataque preventivo” co obxecto de, segundo relata a Subdelegación, “asegurar a protección do libre exercicio dos dereitos e liberdades públicas e garantir a seguridade cidadá”.

Se ben, no escrito que vén de recibir o MpDC non se mencionan as chamadas telefónicas feitas á presidenta, senón que se indica que a parella solicitou “información voluntaria e na vía pública”. Todos e todas sabemos que tipo de voluntarismo promoven os Corpos e Forzas de Seguridade e tamén sabemos que métodos empregan para controlar actividades que consideran “sospeitosas”.

O MpDC critica o seguidismo, a servidume e todas aquelas actuacións que partan de Guardia Civil e demais corpos policiais que non sexan as dirixidas a protexer, realmente, a ciadanía. Neste caso, os efectivos actuaron como meros intimidadores, recadadores de información para dalgún xeito alertar a Plataforma para que cese as súas actividades seguindo ordes da Delegación.

Ao respecto, o Movemento expresa a súa respulsa ante a actuación da Delegación e Subdelegación, que continúan máis de axentes dunha dictadura que dunha democracia realizando este tipo de prácticas de investigación ilegais.

Os feitos

O pasado día 22 de agosto celebrouse en Viana do Bolo unha reunión da NOTTA. A Plataforma leva exercendo o dereito de reunión nos locais que ten a ben de dispór (bares, casas particulares, etc.). Esta reunión, en concreto, celebrouse no baixo do domicilio da presidenta da Plataforma, Isabel González.

O luns, día 25 de agosto, a Presidenta de NOTTA contacta con membros de Adega, participantes na dita xuntanza, para comunicar que o domingo, día 23 se presentaron no seu domicilio dous axentes da Guardia Civil para demandar información sobre se se celebrara unha reunión da devandita Plataforma no seu domicilio, que persoas acudiran e que temas se trataran.

A Presidenta da Plataforma non se atopaba na súa vivenda. Outro familiar, tamén membro da Plataforma, negouse a facilitar ese tipo de información, dicíndolle que quen lle dera ordes a eses funcionarios para facer ese "traballo". Un dos axentes identificouse como Cabo da Garda Civil do posto de Viana dicindo que ninguén lle dera ordes, senón que era unha "práctica que lle ensinaran na Academia da Garda Civil".

ler o resto do texto

O MpDC quere chamar a atención sobre unha posíbel execución en Texas logo de consultar o xurado a Biblia

Cando a comunidade internacional vén de conmemorar o Día Mundial contra a Pena de morte, o MpDC quere chamar a atención sobre que os membros dun xurado de Texas consultasen a Biblia nas deliberacións sobre o seu caso, segundo afirmou Amnistía Internacional.

Está previsto que Khristian Oliver sexa executado en Texas o 5 de novembro despois de que os membros do xurado utilizasen pasaxes da Biblia que apoian a pena de morte para decidir se debía vivir ou morrer. Tempo despois de celebrarse o xuízo, xurdiron indicios de que os membros do xurado consultaran a Biblia durante as súas deliberacións para decidir a condena.

O ano pasado un tribunal federal de apelacións estadounidense recoñeceu que o uso da Biblia por parte dos membros do xurado constituía unha "influencia externa" prohibida pola Constitución estadounidense, pero a pesar diso ratificou condenar a morte o acusado.

O xuíz resolveu que o xurado non actuara de xeito inadecuado, e a Corte de Apelacións no Penal de Texas confirmou esta resolución. En abril de 2009, a Corte Suprema de Estados Unidos rexeitou estudar o caso, a pesar de que case 50 ex fiscais estatais e federais instárona a facelo.

En 2002, un xornalista danés entrevistou un quinto membro do xurado, quen declarou que "aproximadamente o 80 por cento" dos membros tiñan "introducido as escrituras na deliberación", e que o xurado consultara a Biblia "moito antes de chegar a un veredicto".

Ao respecto, o Movemento polos Dereitos Civís subliña que a única lei pola que se pode xulgar a unha persoa é a elaborada polos poderes lexislativos e non por calquera outra norma social ou relixiosa. Ademais, o colectivo aproveita para solicitar a eliminación da pena de morte.

ler o resto do texto

La Voz de Galicia: El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia obligó a retirar los dispositivos al Concello de Santiago

"El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia emitió una sentencia firme en la que obligaba al Concello de Santiago a retirar las cámaras de vigilancia instaladas en el casco antiguo. Su colocación había sido denunciada en el 2006 por el Movemento polos Dereitos Civís. Sin embargo, podría quedar en papel mojado, ya que la asociación retiró días antes la garantía de pago por valor de 3.000 euros que había depositado para la ejecución de la sentencia.

Con anterioridad al fallo del TSXG el Concello de Santiago había solicitado en mayo al Juzgado de lo Contencioso Administrativo que no se ejecutara una sentencia suya que, como la anterior, obligaba a retirar los aparatos en diez días. El motivo sería el daño que podría causar a la administración local, teniendo en cuenta que su retirada supondría un gasto inútil porque al día siguiente podrían instalarse de nuevo los aparatos.

Según declaró el alcalde, Xosé Sánchez Bugallo, inicialmente las cámaras de Santiago contaban con autorización. El problema se originó al demorarse la renovación del permiso, que tenía que hacerse cada seis meses, lo que complicó las cosas desde el punto de vista judicial y dio lugar a sucesivos fallos en contra de la instalación."

El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia obligó a retirar los dispositivos al Concello de Santiago:

ler o resto do texto

La Voz de Galicia: El Concello da marcha atrás y retira las cámaras para vigilar la zona azul

"La empresa concesionaria del estacionamiento en zona azul ha retirado las cámaras de vigilancia de la calle Venezuela, transcurrido más de medio año desde su instalación.

Los cinco aparatos no llegaron a cumplir su función. Durante el periodo de prueba se detectó que no transmitían la información a la PDA (ayudante personal digital) de los vigilantes del estacionamiento en zona azul, por lo que no servían de nada. Una vez que han sido adquiridas, la idea es utilizarlas para otros fines.

Entre las funciones previstas por las cámaras figuraba la de controlar el tiempo de aparcamiento de los vehículos en un mismo espacio para evitar que permanezcan más de dos horas, tal como está contemplado.

En la actualidad son los propios trabajadores los que se encargan de llevar a cabo esta tarea de forma un tanto rudimentaria, con libreta y bolígrafo en mano.

Tra el fracaso de esta primera experiencia, el Concello descarta de momento la instalación de cámaras no solo en Venezuela, sino también en otras calles.

También se ha descartado la colocación de cámaras y pantallas en los extremos de los viales para informar a los conductores de la existencia de plazas libres.

Los trabajadores de la empresa concesionaria desconocen si seguirán desarrollando su trabajo como hasta ahora o si en un futuro tendrán acceso a sistemas más modernos que les permita tener más agilidad.

La colocación de las cámaras de seguridad figuraba en el pliego de condiciones del estacionamiento en zona azul. Su instalación fue denunciada por el Movemento polos Dereitos Civís, que también presentó una demanda contra las situadas en el Museo de Arte Contemporáneo y en la Universidad.

Ayer el colectivo mostró su satisfacción por la retirada, aunque sea porque no funcionan. A su juicio, además de estar situadas en la calle, sus fines no iban encaminados al control del tráfico, sino que serían meramente recaudatorios. Por tanto, entiende que serían preceptivos una serie de trámites."

El Concello da marcha atrás y retira las cámaras para vigilar la zona azul:

ler o resto do texto

O MpDC celebra que Concello de Vigo retirase as cámaras da zona azul

O colectivo amosa a súa satisfacción pola retirada. Para o Movemento polos Dereitos Civís, ademais de estar situadas na rúa, a finalidade dos dispositivos non ía encamiñada ao control do tráfico, senón que sería meramente recadatoria, co que a súa legalidade e operatividade queda completamente en entredito.

Ademais, a asociación polos dereitos civís está convencida de que as cámaras se retiraron pola investigación posta en marcha pola Agencia Española de Protección de Datos (AEPD) logo de que o MpDC a advertise e que a explicación de que non funcionan é unha escusa para non admitir a ilegalidade.

Desde o Movemento a retirada destes sistemas de vídeo vixilancia é sempre a única solución cando non son instalados segundo a normativa que os afecta en cada caso. Ao respecto, Dereitos Civís agarda que tal acción sente un precedente tanto neste coma noutros concellos, institucións e empresas á hora de instalar estes dispositivos.

Segundo puido saber o MpDC, a empresa concesionaria do estacionamento en zona azul de Vigo retirou as cámaras de vixilancia da rúa Venezuela, logo de pasar máis de medio ano desde a súa instalación.

A colocación das cámaras de seguridade figuraba no prego de condicións do estacionamento en zona azul da cidade olívica. A súa instalación foi denunciada no seu momento polo Movemento polos Dereitos Civís, que tamén presentou sendas demandas contra as situadas no Museo de Arte Contemporánea e na Facultade de Ciencias do Campus das Lagoas da Universidade.

Entre as funcións previstas polas cámaras figuraba a de controlar o tempo de aparcadoiro dos vehículos nun mesmo espazo para evitar que permanezan máis de dúas horas, tal como está contemplado. Na actualidade son os propios traballadores os que se encargan de levar a cabo esta tarefa.

Non serven de nada

Os cinco aparellos non chegaron a cumprir a súa función. Durante o período de proba detectouse que non transmitían a información á PDA (axudante persoal dixital) dos vixiantes do estacionamento en zona azul, polo que non servían de nada. Tendo en conta o fracaso desta primeira experiencia, o Concello descarta de momento a instalación de cámaras non só en Venezuela, senón tamén noutras rúas.

Compostela

Ademais, La Voz recollía onte un resumo sobre o procedemento iniciado polo Movemento a respecto das cámaras ilegais da zona vella de Compostela. Neste senso, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia emitiu unha sentenza firme na que obrigaba ao Concello de Santiago a retirar as cámaras de vixilancia instaladas no casco antigo. A súa colocación fora denunciada xa en 2006 polo Movemento polos Dereitos Civís. O colectivo está a agardar que Bugallo faga efectiva a retirada das ditas cámaras.

Para o colectivo, é esperanzador que os medios de comunicación falen con normalidade do tema e que o fagan non só cando o MpDC emite comunicados, senón que a trascendencia dos mesmos comece a calar na sociedade e nos medios para atopar referencias a estas vulneracións dos dereitos cometidas por institucións públicas.

ler o resto do texto

epa: Siete de cada 10 ciudadanos a favor de la videovigilancia en lugares públicos

Madrid, 13 oct (EFE).- Siete de cada diez ciudadanos se muestran a favor de la instalación de cámaras de seguridad en los lugares públicos, principalmente porque consideran que proporcionan más seguridad y protección.

Así se desprende del último barómetro del CIS correspondiente al mes de septiembre, hecho público hoy, que revela que los encuestados se sitúan en una posición intermedia (6 en un escala del 0 al 10) si tienen que elegir entre disfrutar de más libertad y menos seguridad y viceversa.

Sólo un 10 por ciento de los encuestados está en contra de la videovigilancia, debido fundamentalmente a que con ella se pierde intimidad y privacidad, según opinan.

Los ciudadanos son más favorables a la instalación de cámaras de vigilancia en bancos, comercios, hospitales, guarderías y colegios y transporte público y en menor medida en lugares de ocio y bares y restaurantes.

Un 72,8 por ciento está a favor de que la difusión de imágenes grabadas por este tipo de cámaras esté controlada de alguna forma.

Respecto a internet, la mayoría de ciudadanos (56,6 por ciento) considera que la privacidad de sus datos en la red es baja o muy baja, mientras que sólo el 11,54 por ciento la considera alta o muy alta.

Además, más del 70 por ciento cree que el uso de internet favorece la intromisión en la vida privada de las personas, aunque por el contrario el 65,8 por ciento valora que también contribuye a resolver algunos problemas de la vida cotidiana.

En el caso concreto de compras por internet, el 76,9 por ciento de los encuestados cree que facilitar el número de tarjeta de crédito ofrece poca o ninguna seguridad.

A la hora de cancelar o borrar datos personales de algún registro, más de la mitad (53 por ciento) manifiesta que le ha sido difícil o muy difícil conseguirlo.

En cuanto al uso de internet por los menores, el 60,5 por ciento de los ciudadanos cree que debería haber bastantes restricciones o controles e incluso un 20,9 por ciento defiende que el acceso sea completamente restringido.

Para la inmensa mayoría (un 84,8 por ciento), la responsabilidad principal de establecer los controles debería ser de los padres.

Entre las familias con hijos menores y que disponen de internet, la inmensa mayoría (80,7 por ciento) asegura que ejerce control sobre ellos cuando navegan por la red, principalmente limitando el tiempo y el tipo de páginas web, aunque solo un 34 por ciento exige al menor que esté acompañado.

Un 63,4 por ciento de los encuestados confiesa que se conecta a internet todos los días, principalmente para buscar información y documentación, usar el correo electrónico o para 'navegar' sin un objeto concreto.

Respecto a las razones por las que no se utiliza internet, las repuestas mayoritarias son porque no gusta o no interesa o bien porque no se sabe utilizar.

El 47,9 por ciento dice conocer la ley que protege contra los abusos en la utilización de los datos personales y el 52,6 por ciento sabe de la existencia de la Agencia Española de Protección de Datos.

En caso de una utilización de datos sin el consentimiento del ciudadano, el 26,5 por ciento lo denunciaría en el juzgado directamente, en tanto que el 25,4 por ciento acudiría antes a la propia institución o empresa infractora."


epa - european pressphoto agency: Siete de cada 10 ciudadanos a favor de la videovigilancia en lugares públicos:

ler o resto do texto

O MpDC quéixase de que non conten coa asociación para a Xornada sobre videovixilancia que se organiza na Coruña

O Palacio de Exposicións e Congresos da Coruña (Palexco) acollerá este mércores unha xornada dedicada á videovixilancia no sector da seguridade privada, organizada pola Asociación de Empresas e Expertos de Seguridade de Galicia (Aesga), coa colaboración da Axencia Española de Protección de Datos e a Xefatura Superior de Policía de Galiza.

Ao respecto, o Movemento polos Dereitos Civís expresa o seu malestar por non ser convidado ás ditas xornadas. O colectivo, que desde a súa creación desenvolveu de xeito incansábel o seu traballo para evitar que se incumpra a legalidade a respecto das cámaras de vídeo vixilancia, quedou excluído das xornadas cando é unha das partes máis activas, senón a que máis, na defensa dos dereitos civís e sobre o tema que centra a actividade.

Neste sentido, o MpDC quere chamar a atención sobre o “monopolio” da vídeo vixilancia que os axentes con máis “lexitimidade” outorgada por eles mesmos crean sobre este tema cando o único que realmente traballa por que a vídeo vixilancia se aplique de xeito correcto é o Movemento. Se temos en conta quen participa, Protección de Datos, os Corpos e Forzas de Seguridade, e unha asociación que escasamente se ten proncunciado ao respecto da vídeo vixilancia como Aesga, podemos albiscar que o resultado da xornada e o obxectivo da mesma pode ser o de perpetuarse nun sistema de autocomplacencia, de “parabenización” polo traballo feito e de volver novamente as costas cara a realidade.

Empresas privadas, grandes nomes, como a Inspección da Unidade Central de Seguridade Privada da policía, despachos de avogados, representantes de empresas de vixilancia, ou a subdelegación do Goberno na Coruña son, na súa grande maioría, os “titáns” contra os que ten que loitar un colectivo sen ánimo de lucro, como é o Movemento polos Dereitos Civís, para que se cumpra a legalidade, para que se evite a violación de dereitos fundamentais, para que se respecten as persoas.

Precisamente, os e as que se reúnen para falar da vídeo vixilancia na Coruña son os que máis teñen que calar ao respecto. Son ducias e ducias os procedementos iniciados polo MpDC a respecto de cámaras ilegais en empresas, entidades bancarias, centros de ensino, vías públicas, institucións, e sobre os que Delegación do Goberno, Subdelegación, Protección de Datos ou Corpos e Forzas de Seguridade fan caso omiso ou desprestixian o labor concienzudo e en prol da cidadanía que diariamente pon en marcha o colectivo.

Polo tanto, desde o Movemento, non cabe outra resposta a esta xuntanza que o rexeitamento a un modelo de proteccionismo social que dista moito de real, que desprestixia a quen verdadeiramente traballa pola seguridade cidadá e que enarbola a bandeira da seguridade para atarcar a sociedade e aumentar beneficios a costa das persoas como fan certas empresas chamadas “de seguridade” ou centros públicos que contratan servizos descoñecendo completamente os procedementos axeitados na materia, entre outras aberracións contra a sociedade.

ler o resto do texto

Diario Siglo XXI: A Coruña acogerá el miércoles una jornada sobre videovigilancia en la que se analizará la legislación de esta actividad

El Palacio de Exposiciones y Congresos de A Coruña (Palexco) acogerá el próximo miércoles una jornada dedicada a la videovigilancia en el sector de la seguridad privada, organizada por la Asociación de Empresas e Expertos de Seguridade de Galicia (Aesga), con la colaboración de la Agencia Española de Protección de Datos y la Jefatura Superior de Policía de Galicia.

De este modo, la jornada se iniciará a las 9.45 horas con la apertura oficial en la que intervendrán el presidente de Aesga, Roberto Lage, y el comisario jefe de la Unidad Central de Seguridad Privada del Cuerpo Nacional de Policía (CNP), Esteban Gándara, que desarrollará la primera de las ponencias bajo el título 'La instrucción de videovigilancia. Aspectos básicos e implicaciones para las empresas de seguridad privada: empresas de vigilancia, instalaciones y centrales de recepción y verificación de alarmas'.

La segunda de las conferencias arrancará a las 10.45 horas y estará centrada en los aspectos prácticos de la videovigilancia a cargo de Anselmo Murillo, inspector jefe del Servicio de Inspección de la Unidad Central de Seguridad Privada del CNP.

Tras una pausa, sobre el mediodía se reanudará la sesión con una mesa redonda en la que se abordarán los aspectos prácticos y la problemática específica de la videovigilancia, que será moderada por Roberto Lage y en la que intervendrán José Copa, en representación de los CRAs; Miguel Ángel Gómez Abella, en nombre de las empresas instaladoras; Manuel Casal, subsector de las empresas de vigilancia; y Rubén Salgado, asesor jurídico del despacho de abogados Lexcam.

A las 13.00 horas comenzará la tercera ponencia con una exposición de las dudas y consultas resueltas por la Agencia Española de Protección de Datos, que correrá a cargo de su director general, Artemi Rallo.

Finalmente, sobre las 14.00 horas, el presidente de Aesga leerá las conclusiones de la jornada y, acto seguido, se procederá a su clausura con la intervención del subdelegado del Gobierno en la provincia de A Coruña, José Manuel Pose Mesura."

La Coruña acogerá el miércoles una jornada sobre videovigilancia en la que se analizará la legislación de esta actividad:

ler o resto do texto

Resistencia lingüística no Bierzo

A demanda do ensino do galego é fundamental para a minoría galego-berciana. Lembramos que o galego se fala pero que non se sabe escribir polo descoñecemento da correspondente norma gramatical. A pesar de certos medos a que dita norma rematase co galego dialectal do Bierzo, nesta rexión estremeira o debate sobre a creación dunha norma galego-berciana non se concretou, todo o contrario que en Navia-Eo.
O ensino voluntario do galego nos centros escolares esixíu moito esforzó e tivo moitas promesas políticas incumpridas.

Houbo que agardar máis dunha década, ata o ano 2001, para que a Junta de Castela e León ofertase a materia de galego. Hoxe segue a haber graves dificultades na súa execución. Temos centros sen a materia de galego (A Veiga de Valcarce, Carracedelo, Quilous, Fabeiro…), tampouco se garantiza a continuidade do seu estudo en todos os ciclos escolares, non se oferta en todos os niveis (universidade, Uned, ensino adultos…), e atopamos problemas coa obtención dos correspondentes títulos Celga.

No eido das administracióis públicas, o galego non ten presenza institucional. Os bercianos galego-falantes entran nos concellos pero o seu idioma non consta como tal na documentación administrativa. Os concellos rurais non teñen recursos materiais, económicos nin persoais para levar a cabo unha mínima normalización lingüística. Así pois, estas carencias dos concellos só poden ser compensadas polo Consello Comarcal do Bierzo, mediante a creación dun Servizo Lingüístico Berciano.

Recoñecido no Estatuto

Mediante Lei de Cortes de Castela e León se creou, en 1991, a Comarca do Bierzo, institución para o exercicio da autonomía territorial. Dende logo o contido desta Lei ten graves carencias, caso do esquecemento da referencia á lingua galega. Neste sentido lembramos que o galego non tivo recoñecemento legal ata a aprobación do Estatuto de Autonomía de Castela e León de 1999, “gozarán de respecto e protección a lingua galega nos lugares en que habitualmente se utilice”.

Pero agora está cercana a reforma da vixente Lei da Comarca, o que sen dúbida permitirá o recoñecemento expreso do galego, e o seu uso institucional. O galego poderá ter un uso administrativo parcial, pois non ten declaración de oficialidade en Castela e León.

Ese futuro Servizo Lingüístico Berciano que se demanda apoiará o uso institucional do galego polos concellos (documentación bilingüe, ordenanzas, cartelería, sinais, páxinas web…). Tamén promocionará a utilización desta lingua entre a cidadanía mediante as asociacióis culturais, comunidades escolares e demais. Resulta fundamental o seu protagonismo no ensino non regrado.

Xabier Lago Mestre (Membro de Fala Ceibe)

ler o resto do texto

A ‘austeridade’ como desculpa

A Dirección Xeral para o Deporte deixou caer recentemente a posibilidade que as seleccións galegas masculina e feminina de fútbol non desputen os partidos amigábeis que viñan celebrando nos últimos anos polo Nadal.

O organismo dirixido por Lete Lasa escúsase en motivos económicos, e concretamente, na tan cacarexada ‘austeridade’ por mor da crise. A desculpa da austeridade en tempos de dificultades económicas sirve a algúns para disfrazar a realidade.

No caso das seleccións galegas de fútbol, o Goberno galego non quere correr o risco de que poida aumentar a conciencia nacional galega, desta vez a través do deporte. No fondo, é un caso similar ao que pasa coa nosa lingua, xa que calquera avance neste senso sería ‘perigoso’ para os que defenden un discurso centralista baseado en que a única nación que existe no Estado é precisamente
española.

Identidade nacional or tanto, as razóns polas que on se xogarían os encontros dos combinados de fútbol serían máis en políticas, e non de aforro económico. Esta escusa é posíbel que lle coe a algúns que non ven máis aló da demagoxia máis pura e dura, pero se analizamos os custes que supón a organización de tales eventos (pouco máis de 100.00 euros, a maoría aportados por patrocinadores), veremos que son migallas comparado co que a Xunta vén de dar a un só clube de baloncesto galego (1,2 millóns de euros).

Ademais, o tenente alcalde de Vigo e ex –Secretario Xeral para o Deporte, Santiago Domínguez, ofreceu a colaboración do seu concello se o problema é realmente económico, e até se amosou disposto a organizar os partidos se fose necesario.

Mais aínda agardamos por unha resposta por parte do Executivo liderado por Alberto Núñez Feijóo. Como a esperanza é o único que se perde, agora só queda esperar unha demanda contundente de todos aqueles que apoian e apoiaron no seu momento a festa do fútbol galego. Para que ao Goberno galego non lle quede outra que seguir coa súa celebración nas vindeiras datas do Nadal.

Rafa Mouzo (Xornalista)

ler o resto do texto

A reparación da memoria histórica

Hai escasamente só quince días, vimos de recibir a brillante nova sobre a aprobación por parte da Corporación Municipal da Coruña, cos votos a favor do grupo de goberno –PSOE e BNG- e a abstención do PP, de retirar 53 símbolos e distincións franquistas, así como o cambio de nome de 22 rúas, grupos de vivendas e prazas.

O Concello da Coruña aplica así a Lei da Memoria Histórica dous anos despois da súa aprobación no Congreso dos Deputa- dos e un ano máis tarde de que a Corporación municipal herculina acordase o nomeamento dunha comisión de expertos para a designación dos símbolos franquistas que se suprimían.

Deste xeito, e coa posta en práctica desta Lei, exáltase o pluralismo e defensa pacífica de todas as ideas, articuladas nun Estado social e democrático de dereito con clara vocación integradora. Como podemos comprobar nos artigos 15 e 16 desta Lei, establécense una serie de medidas en relación cos símbolos e monumentos conmemorativos da Guerra Civil ou da Ditadura, sustentadas no principio de evitar toda exaltación da sublevación militar, da Guerra Civil e da represión da Ditadura, no convencemento de que os cidadáns teñen dereito a que así sexa, a que os símbolos públicos sexan ocasión de encontro e non de enfrontamento, ofensa ou agravio.

Por iso a exaltación do pluralismo político e defensa pacífica, tan importante nun estado de ereito vese coartado ou limitado con simboloxía deste tipo, o que está claro e que con independencia da cor política, o certo que e que existe unha Lei, recentemente aprobada e que deberá ser aplicada.

É a hora, pois, de que a democracia recupere para sempre a todos os que directamente padeceron as inxustizas e agravios producidos, por uns ou outros motivos políticos ou ideolóxicos ou de crenzas relixiosas, a quen perderon a liberdade.Por iso, non apoiar a retirada de ditos símbolos implica ir en contra da lexislación vixente na actualidade, e polo tanto, en contra do principio de legalidade.

Porén, dita Lei non só se circunscribe á simboloxía, senón que na disposición derrogatoria, de forma expresa priva de vixencia xurídica a aquelas normas ditadas baixo a Ditadura manifestamente represoras e contrarias ós dereitos fundamentais co dobre obxectivo de proclamar a súa formal expul- sión do ordenamento xurídico e impedir a súa invocación por calquera autoridade administrativa e xudicial.

Borrar das nosas vidas todo o que recorde a unha represión da sociedade , serviranos para avanzar cara unha sociedade máis plural e en definitiva cunha maior exaltación dos nosos dereitos máis fundamentais.

Eva Vales Fernández (asesora xurídica do MpDC)

ler o resto do texto

O MpDC considera “inhumano” que un implicado no caso Gürtel usase 'Infancia sin Fronteras' como tapadeira dos seus negocios

Segundo recolle Xornal de Galicia, o ex vicepresidente da dita ONG, Miguel Ángel Gisbert, gabouse da utilización da fundación nunha gravación do sumario do 'caso Gürtel'. Ao respecto, o MpDC non sae do seu asombro sobre como alguén pode lucrarse a través dunha institución cuxa función é salvagardar e protexer os dereitos humanos, como organización non gubernamental que é.

O ex vicepresidente de Infancia sin Fronteras, Miguel Ángel Gisbert, acusado de introducir de forma ilegal cidadáns cubanos en Estados Unidos, gabábase de utilizar a Organización Non Gubernamental (ONG) que el mesmo fundou como "tapadeira para facer negocios privados" noutros países.

Así o revela unha gravación telefónica da parte do sumario do caso Gürtel coñecido ata agora, á que tivo acceso Europa Press. Nunha conversación cun tal Carlos ou Charlie, que noutro momento di traballar no Concello de Pozuelo, Gisbert asegura que pasou todo o ano pasado en Nicaragua e que en República Dominicana comprou uns terreos cun socio para facer unha escola de formación profesional, pero que en realidade servía como "a tapadeira de sempre, a tapadeira da ONG para facer negocios privados" de tipo inmobiliario, continúa a dicir Xornal.

O Movemento polos Dereitos Civís considera tales accións unha ofensa contra a humanidade mesma e tamén contra o labor de colectivos que si traballan pola cidadanía e non como o que Gisbert creou como tapadeira. Desde a asociación pregúntanse como pode alguén caer tan baixo para desviar fondos a través dunha ONG.

A dilixencia e o compromiso coa sociedade que se lle supoñen ás organizacións non gubernamentais vese deste xeito empañada pola actuación do implicado no caso Gürtel. Tal comportamento é cualificado polo MpDC como “inhumano” xa que as necesidades polas que foi creada a tal ONG quedaron descubertas enriquecéndose outras persoas mediante o trafego ilegal de cartos.

ler o resto do texto

O MpDC agarda que a xustiza volva ao Grobe

O xulgado de instrucción número 2 de Pontevedra comunica que ten por interposto recurso contencioso administrativo polo do Clube de Piragüismo O Grobe contra a demanda por silenzo administrativo por parte do Concello do Grobe. Agardando que se coñeza a resolución xudicial, o MpDC agarda que a xustiza volva ao concello pontevedrés e se reparen os agravios cometidos contra o clube deportivo.

Tal recurso foi presentado pola asociación grobense logo dun outro de reposición presentado previamente fronte a resolución do conelleiro de Deportes pola que se ordenaba a expulsión do dito clube do pavillón de deportes náuticos da localidade pontevedresa. Asimesmo, o dito xulgado require ao Concello do Grobe para que no prazo de 20 días remita o expediente administrativo.

Con data de 24 de abril de 2009, o Club Piragüismo de O Grobe presentou recurso de reposición contra a Orde de expulsión do Pavillón de Deportes Náutico do Concello de O Grobe emitida polo Concelleiro de Deportes, José Alfredo Bea García. Trascorrido o prazo legal previsto pola Lei e sen recibir contestación por dita Administración, enténdese a mesma desestimada por silencio administrativo.

O MpDC quere deixar constancia de que o concelleiro en cuestión carece de lexitimidade para dinamitar a expulsión do dito clube de piragüismo das instalacións deportivas municipais, ben servizo público. Neste sentido, o Club dispón dunha autorización para o uso do pavillón case desde a súa inauguración, arredor do ano 1998. Para que o uso que puidese facer a asociación deportiva fose diferente tería que ser o pleno da corporación o que elaborase unhas novas directrices e pautas de utilización desta instalación municipal.

Denuncian que o Concello do Grobe vulnere a legalidade

O Movemento polos Dereitos Civís solicitou, no seu momento, ao Concello do Grobe a nulidade de pleno dereito da resolución municipal que acorda dar de baixa no REDIM o Club de Piragüismo Ogrobe por non ter presentado certa documentación esixida que non está prevista na lexislación imperante na materia. Ademais, o colectivo pide que se se estimen as alegacións interpostas polo presidente do clube de piragüismo, Filipe Besada, en representación do mesmo.

Os feitos remóntanse a decembro de 2008, cando a asociación Club Piragüismo Ogrobe presentou por escrito toda a documentación requerida e correspondente ao regulamento orgánico do Concello do Grobe para cumprir o trámite preciso para a renovación anual da inscrición das entidades deportivas no Rexistro de Entidades de Interese Municipal.

Ademais, vemos como quebra o principio de boa fe que debe marcar a actuación administrativa, xa que a esixencia de tal documentación e a traxectoria da asociación, que leva inscrita no Rexistro desde o 1997 e realizando cumpridamente os trámites cada ano sen ningún problema fan sospeitar da finalidade que pode perseguir o Concello, para que non sexa partícipe das subvencións ás que teñen dereito as entidades inscritas no mesmo.

ler o resto do texto

O MpDC denuncia a "actitude deplorábel" do Concello de Ponteareas no que respecta aos premios Fermín Bouza Brey

A Asociación da Memoria Histórica do 36 denunciou que o Concello de Ponteareas se nega a pagar o diñeiro correspondente a un premio outorgado en 2006 “debido a que a investigación se centrou no franquismo”. Para o Movemento polos Dereitos Civís esta actitude demostra que a normalidade e a democracia parecen non estar restituídas no consistorio pontevedrés.

Segundo a asociación, o Goberno municipal aínda non pagou o 75 por cento dos 2.000 euros cos que o IV Premio de Investigación Fermín Bouza Brey recoñeceu o primeiro galardón de devandito certame, premio que se concedeu a un traballo titulado 'A muller no franquismo'.

Ademais, Memoria Histórica do 36 destaca que o gañador do ano anterior, o historiador Anxo Rodríguez Gallardo, tamén sufriu "serios problemas para cobrar" e "obstáculos na súa investigación", centrada na represión franquista en Ponteareas durante a guerra civil.

Aos ollos do MpDC a desidia do Concello de Ponteareas é un insulto á sociedade. Os atrancos que está a pór a institución públia privan a cidadanía de acceder libremente á información, como é dereito. Ademais, e tendo en conta que os dous premiados trataron o franquismo nos seus estudos cabe pensar que o goberno local actúa con plena consciencia á hora de non efectuar o pagamento nin de publicar os ditos traballos.

Para o colectivo polos Dereitos Civís resulta deplorábel que, a día de hoxe, e cando hai unha lei coma a da Memoria Histórica, que recoñece o dereito á reparación moral e á recuperación da memoria persoal e familiar de quen padeceu persecución ou violencia durante a Guerra Civil e a ditadura franquista, o Concello de Ponteareas reincida na súa actitude oscurantista, cobarde e máis propia dunha dictadura, exercendo a censura duns traballos de investigación que, tal e como está recollido nas propias bases municipais teñen que sair á luz e recibir a súa recompensa económica. Deste xeito, a normalidade e a democracia outros dous conceptos que Ponteareas tamén está a censurar.

ler o resto do texto

Compostela retruca de novo contra o MpDC con argumentos superfluos

O Concello de Santiago, como co-demandado no procedemento iniciado a instancias do Movemento polos Dereitos Civís sobre a renovación da autorización da instalación das cámaras de vídeo vixilancia da zona vella da cidade, contesta a demanda con argumentos superfluos.


Asimesmo, o Xulgado do Contencioso Administrativo número 2 da Coruña vén de dictar unha resolución xudicial abrindo o período probatorio para que as partes acheguen todas as probas que consideren oportunas na defensa dos seus intereses.

Deste xeito, o Concello basea a desestimación do recurso interposto polo MpDC nunha inadecuación do procedemento e na falta de argumentación e acción do dito recurso cando ningún destes dous supostos é certo.

O colectivo polos Dereitos Civís quere deixar constancia de que Compostela alegou, tamén anteriormente, que a retirada ou non das cámaras non afecta directamente ao Movemento como entidade. Ao parecer do MpDC, tal reacción é totalmente temeraria tendo en conta que o colectivo se di “dos Dereitos Civís” e atende ás cuestións referentes á cidadanía, feito que a instituición pública demostra desatender constantemente. Para máis ver, chegan a indicar que a retirada dos dispositivos suporía un dano irreparábel. O Movemento pregúntase que considera o Concello irreparábel se non son os dereitos da cidadanía.

O MpDC lembra que hai outro procedemento aberto contra as ditas cámaras e que o colectivo abonou 3000 euros para que se executase provisionalmente a sentenza que obriga a retirar os dispositivos, procedemento no que, recementemente, o TSXG vén de dar a razón ao colectivo. Unha vez máis, Bugallo e os responsábeis de seguridade volven demostrar cales son os seus intereses.

Os antecedentes

O pasado día 15 de xaneiro expirou a última das autorizacións concedidas pola Delegación do Goberno ao Concello de Santiago para a instalación de cámaras de vídeo-vixilancia na zona vella. Se ben, a institución concedeu a dita autorización. Con tal decisión queda demostrada ás claras a incompetencia do organismo no que respecta ao cumprimento das súas funcións.

Ela é a única que pode autorizar ou non as cámaras de vídeo vixilancia neste caso e o seu deber é valorar se a instalación é o sistema máis idóneo para a finalidade que se persegue, segundo o concello ter controlados os actos vandálicos cando os índices de criminalidade non amosan tal necesidade, e tamén ter en conta os principios de proporcionalidade e intervención mínima, que se incumpren flagrantemente neste caso.

Cabe lembrar que a xustiza considerou en setembro do pasado ano irregular o procedemento de instalación das mesmas e ordenou a súa retirada, mais os responsables de seguridade cidadá empeñáronse en seguir malgastando os recursos públicos e recorreron a sentenza perante o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza.

ler o resto do texto