Control social total

Ignacio Ramonet
Le Monde Diplomatique

"Siempre esos ojos que miraban, vigilantes, en el trabajo o comiendo, en casa o en la calle, en el baño o en la habitación, en vigilia o en el sueño: no había privacidad posible".
George Orwell, 1984 .

http://intimidadviolada.blogspot.com/2009/05/control-social-total.html

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

Dos jóvenes denunciarán a Mossos por la pérdida de vista por una pelota de goma

Dos jóvenes denunciarán a agentes de los Mossos d'Esquadra ante los tribunales por la pérdida de la visión de un ojo al ser golpeados presuntamente por pelotas de goma disparadas durante los incidentes posteriores a la celebración de la victoria del Barça en la final de la Liga de Campeones, según informaron hoy los familiares de los jóvenes.

http://www.europapress.es/catalunya/barcelona-00376/noticia-dos-jovenes-denunciaran-mossos-perdida-vista-pelota-goma-20090530184920.html

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

O dereito constitucional recoñece o acceso a unha vivenda digna

O presente artigo vai centrarse nas cuestións que no último ano foron noticia nos medios de comunicación e que forman parte do contido do dereito á vivenda. Por unha banda, a aprobación das Normas do Hábitat e a súa repercusión sobre o concepto de “vivenda digna”, e por outra, a aparición da figura do acoso inmobiliario e a transcendencia que pode ter no mantemento do goce do dereito.

Olga Pedreira. Concelleira de Cidade Histórica e Rehabilitación de Santiago de Compostela En relación a primeira das cuestións debese ter en conta que o artigo 148.1.3º da Constitución atribúe expresamente as Comunidades Autónomas “A ordenación do territorio, urbanismo e vivenda” e que o noso Estatuto asume no artigo 27.3 esta competencia. Chegado este punto da reflexión e tomando en conta o obxectivo do acceso a vivenda digna e axeitada, prodúcese un importante avance lexislativo mediante a publicación e entrada en vigor das Normas do Hábitat Galego, Decreto 262/2007 de 20 de decembro da Consellería de Vivenda e Solo.

O investimento feito pola maioría dos cidadáns na vivenda supón o gasto mais importante que farán o longo da súa vida. Neste contexto é lóxico que deba tratarse a calidade da vivenda.

As normas do hábitat teñen o obxectivo de acadar vivendas dignas e axeitadas, de maior calidade e mellor integradas no territorio, respectuosas co medio ambiente protexendo o aforro enerxético, que garantan a accesibilidade e funcionalidade dos habitáculos, o tempo que dan entrada ao concepto de “vivenda sostíbel”, novo para nós, que vén sendo tratado pola UE en diversos documentos.

Polo tanto, a actuación dos poderes públicos á hora de protexer o dereito constitucional e a pertenza á UE determinan a obriga de incorporar o concepto de vivenda sostíbel como fórmula indispensábel de consecución dunha vivenda digna e axeitada, tal como se fai no Decreto 262/2007 de 20 de decembro. As Normas do Hábitat son unha ferramenta para garantir que existirá un estándar mínimo de condicións técnicas de habitabilidade. A eliminación desta normativa non permitiría baixar os prezos pero si a calidade.

A protección estabelecida pola CE obriga tamén a conseguir unha posesión pacifica, útil da vivenda, o mantemento do dereito. Só mediante a conxugación destas dúas vertentes chega a ser efectivo o dereito recoñecido no artigo 47 da Constitución.

Acoso inmobiliario

O mantemento do dereito cristaliza nas distintas fórmulas de axudas públicas á rehabilitación e á conservación das edificacións, mais tamén é necesario asegurar o uso e goce pacífico da vivenda. Nos últimos tempos esta afirmación tradúcese na creación e no tratamento dunha nova figura xurídica: o “acoso inmobiliario”.

O acoso inmobiliario aparece por primeira vez no ano 2004, en Barcelona. Nese ano presentáronse 191 denuncias que respondían a feitos reais sobre abuso de poder do propietario arrendador sobre o arrendatario, onde con desprezo polos dereitos fundamentais, e mediante maltrato psicolóxico, e comportamentos violentos téntase que os inquilinos abandonen as vivendas que lexitimamente ocupan en virtude de arrendamentos regulados pola lei do 1964, ca intención de poder vendelas ou arrendalas segundo a nova lei do 1994 e sempre conseguindo un prezo mais elevado e axustado ao mercado.

O acoso é unha forma de violencia, de agresividade, na que se xuntan o abuso de poder ca discriminación e os atentados a integridade e a dignidade da persoa. Son accións executadas dende unha posición de superioridade aproveitando múltiples medios de fustigamento.

Esta práctica antixurídica recolleuse por primeira vez no estado nunha norma de carácter autonómico a lei catalá 18/2007 que entrou en vigor o 9 de abril de 2008. A citada lei fai un tratamento global en materia de vivenda e regula por primeira vez a figura do acoso inmobiliario que xa se introducira por vía xurisprudencial. Xurde así unha pregunta: os casos de acoso inmobiliario que aparecen en Galiza poden ser atallados cos medios xurídicos cos que se conta ata o momento?. A resposta é afirmativa e de feito xa a xurisprudencia veu sancionando condutas deste tipo, á espera de formular unha lei sobre tratamento integral en materia de vivenda que desenvolva tamén esta cuestión.

En conclusión podemos dicir que a propia carta constitucional estabelece os criterios fundamentais que orientan a política en materia de vivenda, e segundo se vai lexislando estabelecese a ferramenta que preside a actuación dos poderes públicos para desenvolver este dereito, pero segue se lonxe de darlle a cobertura que necesita para facelo efectivo. A nivel xurídico as deficiencias que presenta a consecución do dereito agrávanse no contexto económico actual. Existe un importante parque de vivendas valeiras, os prezos non baixan, o nivel de ingresos das familias decrece, con estas perspectivas preséntase un panorama negro para a conquista do dereito a unha vivenda digna e acaída.

A situación de partida xa estaba lonxe de ser idónea, xa que o gasto medio destinado a vivenda por familia era do 31% do seu gasto total no ano 2007. A presente crise debe mover a reflexión, o mercado por si só non e capaz de permitir o acceso a todos os cidadáns a vivenda, a intervención pública faise obrigada.

ler o resto do texto

El fiscal desestima la demanda del alcalde isleño contra Cafines por "Villa-PSOE" - Portada de Arousa - Faro de Vigo

La Fiscalía pidió ayer la desestimación de la demanda presentada por el alcalde de A Illa, José Manuel Vázquez, y tres ediles más contra José Carlos y Raimundo Piñeiro, portavoces hasta hace poco de Cafines por supuestas difamaciones y atentado al honor. Pese a esta solicitud, el ministerio público entiende que las afirmaciones que realizaron los dos acusados sobre supuesta falsedad documental en la construcción de Villa-PSOE, no tiene ningún tipo de sentido ya que "un alcalde no puede falsificar un informe cuando son los técnicos los que lo elaboran".
La acusación particular no tiene la misma visión.

El fiscal desestima la demanda del alcalde isleño contra Cafines por "Villa-PSOE" - Portada de Arousa - Faro de Vigo: "Cafines"

ler o resto do texto

Protección de Datos afirma que a Xunta podería estar comentendo unha infracción grave ao consentir as cámaras do CEIP San Xosé Obreiro

A Agencia Española de Protección de Datos vén de responder a denuncia formulada no seu momento polo Movemento polos Dereitos Civís a respecto das cámaras de vídeo vixilancia instaladas no centro de ensino San Xosé Obreiro de Arteixo. O organismo estatal comunica que iniciará un procedemento de declaración de infracción contra a Xunta de Galiza.

O centro, que depende directamente da Consellaría de Eduacación tén instaladas dúas cámaras de vídeo vixilancia fixas, unha no exterior do recinto para controlar a entrada do mesmo e parte da rúa correspondente e outra no interior, orientada cara o patio. É o conserxe quen controla as gravacións e a día de hoxe aínda se descoñece se a empresa de seguridade Servicur Seguridad SA está rexistrada como tal na Dirección General de la Policía. Ademais non existe letreiro ningún que avise da presenza dos ditos dispositivos. As cámaras foron instaladas polo Concello de Arteixo a petición do consello escolar do centro por térense realizado actos vandálicos no colexio.

Ao respecto e tendo en conta a situación na que se atopan as cámaras, a Agencia entende que as mesmas poderían supórlle á Xunta de Galiza unha infracción grave da Lei de protección de datos de caráter persoal xa que o tratamento dos datos mencionados requerirá sempre do consentimento inequívoco do afectado ou afectada, cousa que non sucede neste caso ao nin sequera estar sinalizada a presenza de tales cámaras.

Os antecedentes

Con data de 14 de maio de 2008, o Movemento polos Dereitos Civís envía escrito á Delegación do Goberno en Galiza a través do cal solicita, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores do dito centro de ensino, así como que se proceda a retirada das mesmas. Máis tarde, o MpDC foi informado da presentación dun recurso contra a presunta desestimación da solicitude formulada ao CEIP San Xosé Obreiro para proceder á retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores do dito Colexio en Arteixo (A Coruña).

Xunto coa retirada, o MpDC solicitou no seu momento a nulidade de pleno dereito da presunta desestimación por silencio administrativo da resolución do CEIP San Xosé Obreiro, onde se denega a solicitude do Movemento polos Dereitos Civís en relación coa instalación das cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores das súas dependencias, ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública. Ademais, o colectivo pide tamén a condena en costas da Administración demandada.

Proporcionalidade

É necesaria unha proporcionalidade, é dicir, que só se poden empregar vídeo cámaras cando resulte adecuado para unha situación concreta para o mantemento da seguridade cidadá. Ademais, tamén se esixe o principio de intervención mínima, ou o que é o mesmo, que exista ponderación entre a finalidade perseguida e a posible afectación pola utilización da vídeo cámara aos dereitos á honra, propia imaxe e intimidade.

Polo tanto, non cabe dubida de que a instalación de cámaras nun lugar seguro como o dito centro de ensino de Arteixo, ao non existiren datos policiais que amosen indicios de alta delincuencia ou criminalidade nin vandalismo, é unha medida desproporcionada para o fin perseguido que incumpre, polo tanto,cos parámetros fixados pola lei. En caso de ser instaladas coa finalidade de evitar, entendemos que de acordo coa legalidade vixente, a autorización da instalación de ditas cámaras debería levarse a cabo con anterioridade a súa instalación, como sucede neste caso.

ler o resto do texto

Mañá venres celebrarase un xuízo contra membros do “Sindicato Unificado de la Guardia Civil” por amosaren interese sobre a legalidade de Villa PSOE

Mañá venres celebrarase, no xulgado de instrucción número 3 de Vilagarcía de Arousa, unha vista na que se dilucidará sobre a querela presentada polo alcalde da Illa de Arousa, José Manuel Vázquez, xunto con outros membros da corporación contra representantes do “Sindicato Unificado de la Guardia Civil”. No seu momento, Vázquez e demais membros presentaron a dita querela contra o dereito á honra por teren solicitado varios membros do colectivo documentos que xustificasen o cumprimento da legalidade de Villa PSOE.

Responsábeis desta organización sindical esixiron, en numerosas ocasións, ao concello da Illa de Arousa que lles facilite a documentación ou que lles deixen ver o proxecto e comprobar o cumprimento da legalidade de Villa PSOE que, paradoxalmente, se atopa nunha zona privilexiada e costeira, tal e como consta nas inscricións do rexistro da propiedade. Desde o colectivo agardan que a lei se aplique a todas as persoas por igual e que se recúe na recalificación ilegal dos terreos nos que se atopa a construción.

Desconfiando da legalidade do PXOM en canto á cualificación dos terreos segundo a normativa aplicábel, o colectivo presentou unha denuncia no xulgado por presunta prevaricación por parte das autoridades, tanto da administración autonómica como das municipais da illa de arousa, rexidas ambas as dúas, naquela altura, polo Partido Socialista Obrero Español (PSOE).

A polémica iniciouse cando a zona de Cabodeiro foi recalificada, logo da cal, numerosos veciños da contorna denunciaron, en múltiples ocasións, as irregularidades administrativas que supuña un informe elaborado polo secretario municipal. No dito documento rebaixábase a distancia permitida para construir na liña costeira, que pasou de 100 a 20 metros. A isto engadimos que sobre habitantes da zona pesaban ordes de derrubamento e sancións polas antigas vivendas levantadas xunto a costa, mentres que os políticos anteriormente citados si podían gozar destes privilexios.

O beneficiario resultou ser un promotor privado, Residencial Illa de arousa SL, que se constituíu exclusivamente para realizar esta promoción na zona de O Cabodeiro (O Furado) e da que son membros, curiosamente, altos cargos do PSOE coma José Blanco, Ricardo Varela ou Lucinda Diz Besada, entre outros.

O sindicato denuncia que se recalificaron terreos nos que anteriormente non se podía edificar e onde carencia de servizos é notoria. Ademais, o Concello realizou unha cesión de terreos municipais a tal finalidade para logo volver ao patrimonio do municipio, negocio que o sindicato considera ilícito e nada normal se non fose para beneficiar a obra que satisfaceu a altos responsábeis que foron adxudicatarios das vivendas.

Tanto o Movemento polos Dereitos Civís coma o sindicato da Garda Civil coidan que se está ante actos graves que estaban levando e levan a cabo responsábeis políticos e bancarios dunha entidade financeira como é Caja España. O MpDC denuncia, unha vez máis, a vulneración dos dereitos civís dos cidadáns de a pé, que se ven privados das súas garantías tendo que recorrer á vía xudicial para que se cumpra a legalidade en asuntos de tanta actualidade como é o urbanismo ao ser unha materia de orde pública.

ler o resto do texto

Éxito da protesta dos informadores galegos contra os despedimentos

Centos de redactores e cámaras de toda Galicia participaron este martes no inicio da campaña de denuncia dos despedimentos e a precarización no sector. Organizados polo Sindicato de Xornalistas de Galicia (SXG) e vestidos con camisetas co lema 'Máis despedimentos, menos información', os informadores 'animaron' aos políticos a pronunciarse sobre a vaga de despedimentos.

http://xornalgalicia.com/index.php?name=News&file=article&sid=53467

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

Los vecinos, divididos por la instalación de 48 cámaras en el barrio de Lavapiés

Poco le falta al centro de la capital para convertirse en un Gran Hermano. Tras la instalación de cámaras de videovigilancia en la Plaza Mayor y el entorno de Montera, ahora le toca el turno al degradado barrio de Lavapiés.

http://news.google.es/news/url?sa=T&ct=es/0-0&fd=R&url=http://www.20minutos.es/noticia/470745/0/lavapies/barrio/videovigilado/&cid=1244196589&ei=-yYdSqqRO-bOjAfeztWGBw&usg=AFQjCNFHX4V4SN-VJIIrC83sNFpxuKoBxQ

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

O Movemento lembra ao Defensor del Pueblo que foi o colectivo o que presentou a queixa polas cámaras ilegais da estación de autobuses coruñesa

O Movemento polos Dereitos Civís quere lembrar que a queixa polas cámaras de vídeo vixilancia instaladas na estación de autobuses da Coruña partiu do mesmo colectivo e fai igualmente incidencia en que a Delegación do goberno en Galiza non tomou ningunha medida ao respecto. O MpDC tivo coñecemento do publicado onte nos medios de comunicación referente a que o Defensor entregou un informe no Congreso para interesarse pola autorización das ditas cámaras.

O MpDC presentou no seu momento unha demanda contencioso administrativa contra a Delegación do Goberno en Galiza no caso das cámaras de vídeo-vixilancia instaladas de xeito ilegal na estación de autobuses da Coruña. Ante tal demanda, o avogado do Estado na cidade respondeu baseándose en fundamentos baleiros e desprezativos de cara o MpDC e amosando ás claras o pouco respecto que que lle ten á sociedade.

O Movemento non pode senón lembrar que a Delegación ignorou repetidamente as peticións de información da asociación sobre a concesión e renovación do permiso para instalar os dispositivos. Perante este silencio administrativo o MpDC viuse na obriga de recorrer á Xustiza. Semella evidente que tanto o Concello da Coruña como a Delegación incumpriron de forma voluntaria e reiterada a normativa que regula a instalación de vídeo-vixilancia en espazos públicos; por iso, o Movemento solicitou ó Xulgado a retirada inmediata das cámaras da estación de autobuses e dirixiu escritos ás institucións interesadas informándose sobre o cumprimentos dos trámites e garantías previstos pola Lei Orgánica 4/1997.

O xornal La Voz de Galicia indica nunha nova publicada o día 26 de maio que o “Defensor del Pueblo recordou nun informe ao Concello coruñés o seu deber legal de obter a autorización da Delegación do Goberno antes de instalar cámaras de video vixilancia. Este informe do 2008 foi presentado onte polo responsable da institución, Enrique Múgica, ao presidente do Congreso, José Bono”, continúa a peza do xornal coruñés.

Na mesma información podía lerse que o “defensor do Pobo pretende que o Concello axuste a súa actuación á normativa vixente desde o ano 2007, de maneira que cando este considere necesario a instalación de videocámaras en calquera dos edificios da cidade, non o faga ata que non obteña a correspondente autorización da Delegación do Goberno en Galiza”. O Defensor non pretende nin pode pretender nada, senón que é o seu cometido, como institución que vela polos dereitos da sociedade, o de esixir ás administracións que cumpran coa legalidade.

Se algunha actuación se realiza ao respecto non se pode esquecer que a denuncia partiu do Movemento vendo que as cámaras da estación coruñesa se atopaban en situación ilegal e o que desde o colectivo se ve como unha actuación propagandística por parte do Defensor del Pueblo é que se mediatice a presentación dun informe do que a institución non é a promotora primeira, senón que todo o procedemento se iniciou a raíz do taballo feito polo MpDC.

ler o resto do texto

Los funcionarios de Abegondo dicen que no se les informó de la instalación de cámaras

Para los sindicatos la grabación de los trabajadores en su puesto de trabajo «es una medida intrusiva que debe atenerse a los principios legalmente exigibles de proporcionalidad, idoneidad y necesidad».

http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2009/05/26/00031243338897312278468.htm

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

O Movemento denuncia outro ataque á democracia acontecido, desta volta, nun pleno de Vigo

O pleno do pasado 20 de maio en Vigo contou cunha sorpresa engadida cando o alcalde comunicou un cuarto de hora antes da celebración da sesión que cada moción tería 18 minutos para ser debatida. Este tipo de vetos á liberdade de expresión dos grupos políticos nos plenos municipais son, mal que nos pese, demasiado frecuentes no noso país. Ao respecto, o Movemento polos Dereitos Civís pregúntase se un grupo político, ben sexa do goberno ou da oposición, non pode falar, como vai representar a cidadanía que delegou nel?

Segundo o grupo socialista e o nacionalista o límite das intervencións fora acordado con anterioridade en xunta de portavoces e ten por fin evitar que os plenos se prolonguen ata sete horas, como ocorre con frecuencia. Segundo o PP, a decisión ía limitar as intervencións e o debate, polo que os concelleiros populares abandonaron a sala de plenos. Sexa como for, se acabar pronto un pleno é o obxectivo de reducir o tempo das intervencións, volve quedar en entredito que o xogo democrático municipal poida desenvolverse limpamente.

Mais este, como dixemos, non é o único caso destas características que acontece en Galiza. Case ligado ás celebracións plenarias municipais, a dinámica do factor sorpresa e do recorte de liberdade de expresión é algo que está á orde do día en numerosos concellos galegos. Prima a vontade de non facer política.

Outro exemplo disto aconteceu tamén recementente en Ponteceso. No último pleno e xa na primeira pregunta retiráronlle a palabra a unha concelleira e ante a réplica de que non acabara de preguntar o alcalde dixo que xa esgotara o tempo -que cronometra el mentalmente- segundo apuntan o grupo nacionalista da localidade. A partir deste momento foi todo un esperpento. Ameazas de chamar a policia local e inmediatamente despois deron por finalizado o pleno, roubando os dereitos que dos concelleiros e controlando a acción executiva do goberno municipal.

Sucesos coma estes son mostra da calidade do sistema democrático galego, marcado, nestes casos, por intereses de calquera índole agás os que se lle supoñen, que deberían ser os da cidadanía. Deste xeito, os dereitos civís e as liberdades sofren un duro revés. Agardamos non ter que dar conta de novo de máis accións semellantes.

ler o resto do texto

O Movemento rexeita o despedimento de xornalistas escudado na crise

A liberdade de expresión e de información son necesidades humanas e, polo tanto, precisan ser cubertas. O MpDC quere denunciar que se use a crise como escudo para realizar despedimentos nos medios de comunicación galegos, mermando así a pluralidade informativa e pondo atrancos á cidadanía para informarse libremente, vendo así danados os seus dereitos.

Segundo o Sindicato de Xornalistas de Galiza (SXG) "no 63% dos medios galegos houbo despedimentos ou non renovacións de contratos nos últimos meses". Tal e como informan nunha nota de prensa, a institución está a pór en marcha unha campaña de reparto de camisolas entre os e as profesionais do sector co lema "Máis despedimentos, menos información" co obxectivo de que os informadores e informadoras de toda Galiza as leven ás roldas de prensa e actos de mañá martes 26 de maio".

En canto aos despedimentos, cando menos, e segundo informa o sindicato de xornalistas, reaalizáronse "en Europa Press, Radio Líder, Qué! Vigo, Qué! A Coruña, Diario de Pontevedra, Galicia Hoxe, Ser Coruña e ADN. Máis casos poden producirse no Diario de Pontevedra, onde a empresa, propiedade do Grupo El Progreso, xa anunciou que intentará eliminar 16 postos de traballo.

De seguir a precarización dos informadores “perigan non só postos de traballo, senón a pluralidade e a calidade das noticias" indican dende o sindicato. A esta afirmación súmase o Movemento polos Dereitos Civís, insistindo na idea de que, por unha banda, esta estratexia afonda máis o desemprego entre a poboación galega e, pola outra, se están a silenciar voces necesarias para que o común da cidadanía siga podendo contar con múltiples e variadas referencias á hora de coñecer o que pasa ao seu redor.

ler o resto do texto

Santiago debe quitar en 10 días cámaras urbanas · ELPAÍS.com

Santiago debe quitar en 10 días cámaras urbanas · ELPAÍS.com

ler o resto do texto

Raxoi pedirá que no se ejecute la sentencia de las cámaras porque podrían reinstalarse enseguida

Raxoi pedirá que no se ejecute la sentencia de las cámaras porque podrían reinstalarse enseguida

ler o resto do texto

Galicia Bilingüe?

Que utopía! Xa nos gustaría dicir iso ós que de verdade sentimos que o noso idioma está en grave situación de emerxencia e que aínda por enriba non temos dereito a queixarnos. Eu, a título persoal, tamén pido unha Galicia bilingüe, pero bilingüe de verdade, en todos os aspectos e circunstancias. Estou totalmente convencida de que teriamos moito que gañar e moi pouco que perder aqueles que empregamos “a lingua de prestixio” (que ironía!) segundo esa plataforma que prefiro nin tan sequera nomear. Dende cando Galicia foi bilingüe? Nunca, e non precisamente porque a lingua maioritaria e de prestixio fose o galego.

Cantas manifestacións esixindo o 50% das clases en galego teriamos que ter feito aqueles que recibimos o noso ensino case absolutamente en castelán sendo galegofalantes? Cantas veces teriamos que ter chamado a atención publicamente cando hai vinte e cinco anos que está en vigor a Lei de Normalización Lingüística e aínda é hoxe o día en que non se executou na totalidade dos centros escolares de Galicia? Cal é o problema de que as nosas rapazas e rapaces aprendan as ciencias sociais en lingua galega? Van aprender menos matemáticas por ser en galego?

O Decreto do Galego do 28 de xuño de 2007 establece que se impartan en lingua galega as ciencias naturais, as ciencias sociais, a historia, as matemáticas e a educación para a cidadanía. Este decreto complétase co Plan Xeral de Normalización Lingüística de 2004 que di: “Dentro das posibilidades de cada centro, tenderase a que entre as materias que se impartan nese idioma figuren as matemáticas e a tecnoloxía”.

Tenderase, non obrigarase! Onde está o 50% para un alumno ou alumna de 1º de E.S.O que ten doce materias? Ven como ó final o que sae gañando sempre é o mesmo! Non resulta realmente triste ver a cidadáns galegos pedindo máis presenza do castelán no ensino cando xa o teñen e con moita diferenza? Só lles faltou dicir a oración típica dos “españolitos” galegos:”E a onde vas falando galego fóra de aquí?”.

Por outra banda, non hai moito tempo que o país se conmocionou coa noticia de que aínda había algún colexio no que separaban os rapaces por sexos. Ninguén vai dicir nada ante as palabras de Dona Gloria Lago cando se atreveu a proporlle ó presidente entrante da Xunta de Galicia que separe por aulas ás alumnas e alumnos por razóns de lingua? Cantas aulas fan falta entón? Ademais, señora, na anteriormente mencionada Lei de Normalización Lingüística no seu título III, artigo 13 e punto 3 di explicitamente: “Os alumnos non poderán ser separados en centros diferentes por razón da lingua. Tamén se evitará, a non ser que con carácter excepcional as necesidades pedagóxicas así o aconsellasen, a separación en aulas diferentes”.

Hai que separar por sexos, por linguas, por relixións, por opcións académicas, etc., así que son necesarias cinco veces máis dependencias que na actualidade. Isto sen contar o que social e psicoloxicamente pode supor para as rapazas e rapaces que poderían ser separados das súas amizades por esta razón. Ou será que tampouco pode haber entre eles ningún lazo de unión?

Teñen a cara dura de falar de liberdade lingüística, que liberdade? A que eles propugnaron durante vinte anos? Eu teño o galego como lingua nai, e recibín a totalidade das miñas clases (excepto as aulas de lingua e literatura galega) en castelán no ensino obrigatorio e aínda así son capaz de expresarme nas dúas linguas do meu país. Queren dicirme estas persoas que os nenos e nenas de agora son máis burros que os de antes e non son capaces de facer xusto o contrario ca min? Teñen medo que non sexan quen de expresarse en castelán? Estean tranquilos señores, a lingua do Estado Español non é tan doada de esquecer e estamos rodeados por todos os lados de elementos que a empregan para evitar o seu esquecemento.

Señor Presidente, eu como cidadá galega, tamén lle podo pedir algo? Está claro que lle vai facer caso a aqueles que lle axudaron a conseguir de novo para o seu partido a presidencia da Xunta de Galicia, pero, podería ser que nos dera unha Galicia Bilingüe? Si, eu tamén lle pido iso, unha Galicia Bilingüe, pero realmente bilingüe, en todos os ámbitos públicos: ensino, xustiza, economía, turismo.... Teña en conta que o bilingüismo é, segundo a Real Academia Española, o uso habitual de dúas linguas nun mesmo territorio, sen ter en conta a situación na que se estea empregando. Coidado!, que unha maior utilización dunha con respecto á outra xa se lle chama diglosia e iso non é o quere esa plataforma tan coñecida para vostede. Non vaia ser que saia perdendo o castelán!

ler o resto do texto

Acusan al Gobierno de «vulnerar dereitos cívicos» al oponerse a retirar cámaras de vídeo

Acusan al Gobierno de «vulnerar dereitos cívicos» al oponerse a retirar cámaras de vídeo

ler o resto do texto

El juzgado da diez días a Raxoi para retirar las cámaras de vídeo con las que vigila el casco viejo

El juzgado da diez días a Raxoi para retirar las cámaras de vídeo con las que vigila el casco viejo

ler o resto do texto

O MpDC celebra que Iniciativa Internacionalista poida, finalmente, concorrer ás europeas

O Movemento polos Dereitos Civís celebra que Iniciativa Internacionalista- SP poida concorrer finalmente ás próximas eleccións europeas do día 7 de xuño. O Tribunal Constitucional estimou o recurso de amparo presentado polo grupo político contra a anulación, por parte do Tribunal Supremo, da súa candidatura para as eleccións ao Parlamento Europeo.

A resolución, adoptada por unanimidade, sinala que o Tribunal Supremo baseou a anulación da candidatura en "indicios dos que só pode desprenderse a asunción dunha ideoloxía política, pero en ningún caso a realidade dunha trama defraudatoria ao servizo dunha organización terrorista ou de formacións políticas vinculadas ao terror". A decisión supón un duro golpe ás teses defendidas tanto pola Fiscalía como polo Goberno, a través da Avogacía do Estado, que defenderon que a lista de II-SP, era unha mera sucesión da ilegal Batasuna. Unha segunda lectura tamén se pode facer ao respecto do tira-poxa que manteñen desde fai tempo o Tribunal Supremo e o Constitucional, desdecindo un as resolucións do outro e viceversa.

Cando fai unha semana tivemos coñecemento da resolución do Supremo e da non posibilidade de II concorrer ás eleccións, o voceiro do colectivo, Renato Núñez “novamente se persiga a persoas que teñen o dereito de participar nos asuntos públicos”. Ademais, o responsábel do colectivo dixo tamén que é indignante que “por meras e simples sospeitas carentes de fundamento” cidadáns e cidadás vexan coutados os seus dereitos a poder concorreren en igualdade de condicións nos próximos comicios europeos, como é o caso de Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos (II-SP).

O avogado xeral do Estado, Joaquín de Fontes Bardají, impugnou no seu momento ante o Tribunal Supremo a listaxe presentada para os comicios europeos por Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos (II-SP), encabezada polo dramaturgo Alfonso Sastre, e na que se presentaba Xosé Luis Méndez Ferrín como número 6, ao considerar que se trata dunha "sucesora fraudulenta" da ilegalizada Batasuna. Ao respecto é que se pronuncia o MpDC considerando que se están a vetar os dereitos das persoas ao privalas de poder participar nunhas eleccións cando non existen probas e só meros indicios que as relacionaren co entorno de Batasuna.

Malia a celebrar a última resolución que permite ao bloco político no que tamén figura como candidato Xosé Luís Méndez Ferrín, o colectivo non pode senón laiarse de novo de que a participación da cidadanía en asuntos públicos se vexa coutada deste xeito polo simple e mero feito de existiren sospeitas. Polo que ao MpDC respecta, a condena a este tipo de actuacións “en previsión”, como a última perpetrada polos corpos e forzas de seguridade do Estado en Compostela na Maricrista '09 (e tantas outras) na que por ese mesmo motivo se identificou a varias participantes é motivo do máis alto rexeitamento polo conxunto da sociedade.

ler o resto do texto

O Concello de Santiago ten 10 días para retirar as cámaras ilegais da zona vella

O Movemento vén de coñecer a última resolución do xulgado contencioso administrativo n.º1 de Compostela ao respecto das cámaras de vídeo vixilancia ilegais que o Concello de Santiago ten instaladas na zona histórica da cidade. Na dita comunicación exponse que o Concello deberá retirar as cámaras nun prazo de 10 días.

Ao Movemento polos Dereitos Civís (MpDC) estimáronselle en setembro pasado as súas pretensións contra o Concello de Santiago logo de comprobar o Xulgado, por medio de probas presentadas no dito emprazamento, a veracidade e validez dos argumentos defendidos polo colectivo.

O Xulgado Contencioso Administrativo n. 1 de Santiago aceptou en xaneiro deste ano a solicitude do Movemento polos Dereitos Civís e ordenou a execución provisional da sentenza que obriga á retirada das cámaras de vídeo vixilancia ilegais do casco vello de Compostela. Nesta sentenza histórica, o xulgado censuraba con dureza “a pasividade coa que o Concello ten tratado o trámite necesario e obrigatorio imposto pola Lei”.

Cómpre recordar que as cámaras non contaban cos correspondentes permisos de renovación, carecían de libro de rexistro das imaxes e mesmo funcionaran durante un tempo sen que se tivese solicitado a autorización necesaria. Vulneraban, xa que logo, todas as garantías recollidas na Lei de Protección de Datos para tutelar os dereitos dos cidadáns.

O colectivo cívico efectuou recentemente o pagamento da fianza fixada na dita sentenza “porque estamos convencidos de que o TSX de Galiza nos dará a razón”, afirmou de novo o seu voceiro, pois o Concello “non se basea na idoneidade das cámaras nin tampouco na corrección no seu proceso de instalación”, explicou. A administración lolcal, “simplemente busca que se anule a sentencia” en base a que considera que nos non poderíamos telos denunciado achacando falta de lexitimidade do MpDC para presentar a denuncia, non sobre a idoneidade das mesmas.

Son seis cámaras as que a sentenza ordena retirar pero ilegais hai moitas mais e se, cando o xulgado emita o veredicto a razón a ten o concello e se volveran instalar as cámaras “temos mais denuncias presentadas contra elas”, por exemplo contra a última autorización dada pola Delegación do Goberno, explicou o responsábel do colectivo. Tamén se podería recorrer ao Tribunal Supremo, ou sexa, que pediríamos que se seguise mantendo a execución da sentenza.

O único motivo polo que as ditas cámaras seguen a funcionar “é pola desidia da Delegación de Goberno en Galiza” que non cumpre co seu labor, afirmou Núñez, senón que outorga autorizacións para a instalación de cámaras de forma “absolutamente alegre”. Tanto é así, incidiu, que o Movemento tivo que volver denunciar a autorización das cámaras por mor de que “despois de gañar a sentenza a Delegación volveu conceder unha autorización”, aclarou o voceiro do MpDC.

Núñez quixo deixar claro que se o concello non retira as cámaras “incorrería en desobediencia e podería ser sancinado polo Xulgado, así como denunciado”. Ademais, a retirada dos dispositivos debe facerse de xeito inmediato, tal e como vén solicitando o Movemento desde o inicio do procedemento e parece “indignante”, aos ollos do voceiro do colectivo, que unha asociación sen ánimo de lucro teña que abonar unha fianza de 3000 euros para que unha institiución cumpra a legalidade cando debera retirar as cámaras coa primeira denuncia e pedindo desculpas á cidadanía. Ao respecto da recadación da fianza, o responsábel do Movemento agradeceu a solidariedade cidadá que achegou cartos a tal finalidade.

ler o resto do texto

O Movemento solicita de novo a retirada das cámaras do CEIP San Xosé Obreiro

O Movemento polos Dereitos Civís informa da presentación dun recurso contra a presunta desestimación da solicitude formulada ao CEIP San Xosé Obreiro para proceder á retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores do dito Colexio en Arteixo (A Coruña).

Xunto coa retirada, o MpDC solicita a nulidade de pleno dereito da presunta desestimación por silencio administrativo da resolución do CEIP San Xosé Obreiro, onde se denega a solicitude do Movemento polos Dereitos Civís en relación coa instalación das cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores das súas dependencias, ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública. Ademais, o colectio pide tamén a condena en costas da Administración demandada.

Recentemente, o Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento de que nos exteriores do CEIP San Xosé Obreiro están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal. Con data de 14 de maio de 2008, o Movemento polos Dereitos Civís envía escrito á Delegación do Goberno en Galiza a través do cal solicita, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores do dito centro de ensino, así como que se proceda a retirada das mesmas.

A Lei é clara e estricta ó someter as instalacións de cámaras a un réxime de autorización por parte da Delegación previo informe da Comisión de Garantías de Videovixilancia, como así se corrobora na sentencia de 19 de outubro de 2007 do Xulgado do Contencioso- Administrativo nº 3 da Coruña, recaída no procedemento ordinario 69/07 que esta parte seguiu contra o Concello da Coruña pola instalación de cámaras de vídeo vixilancia na estación de autobuses, na que literalmente se pode ler: “resulta que a administración local incumpriu o RD 596/1999, xa que este impón que a instalación sexa autorizada antes de que se realice o informe -previo- vinculante da comisión de garantías á solicitude de instalación”.

É necesaria unha proporcionalidade, é dicir, que só se poden empregar vídeo cámaras cando resulte adecuado para unha situación concreta para o mantemento da seguridade cidadá. Ademais, tamén se esixe o principio de intervención mínima, ou o que é o mesmo, que exista ponderación entre a finalidade perseguida e a posible afectación pola utilización da vídeo cámara aos dereitos á honra, propia imaxe e intimidade.

Polo tanto, non cabe dubida de que a instalación de cámaras nun lugar seguro como o dito centro de ensino de Arteixo, ao non existiren datos policiais que amosen indicios de alta delincuencia ou criminalidade nin vandalismo, é unha medida desproporcionada para o fin perseguido que incumpre, polo tanto,cos parámetros fixados pola lei. En caso de ser instaladas coa finalidade de evitar, entendemos que de acordo coa legalidade vixente, a autorización da instalación de ditas cámaras debería levarse a cabo con anterioridade a súa instalación, como sucede neste caso.

ler o resto do texto

A Delegación do Goberno desoe de novo a cidadanía ao oporse á medida cautelar que permitiría retirar as cámaras da estación de autobuses da Coruña

A avogacía do Estado vén de oporse ao recurso de apelación interposto polo Movemento no que a asociación solicitaba a aplicación da medida cautelar consistente na retirada das cámaras da estación de autobuses da Coruña instaladas en 2006. Así as cousas e polo momento, os dispositivos aínda seguirán a funcionar vulnerando dese xeito os dereitos da cidadanía. Ao respecto, o MpDC entende que a denegación da dita medida pode causar unha grave perturbación dos intereses xerais.

O pasado mes de abril o Movemento presentou un recurso de apelación contra a Delegación do Goberno tendo en conta que o xulgado contencioso n.º2 da Coruña denegou a adopción dunha medida cautelar solicitando a retirada dos dispositivos en cuestión. O colectivo polos dereitos civís presentou tal escrito contra a presunta desestimación por silencio administrativo do recurso extraordinario de revisión formulado contra a Delegación en relación coa instalación de videocámaras na estación de autobuses da Coruña.

O Movemento polos Dereitos Civís presentara xa, con anterioridade, unha demanda contencioso administrativa contra a Delegación do Goberno no caso das cámaras de vídeo-vixilancia instaladas de xeito presumiblemente ilegal na estación de autobuses da Coruña. A Delegación ignorou repetidamente as peticións de información da asociación sobre a concesión e renovación do permiso para instalar os dispositivos. Perante este silencio administrativo o MpDC viuse na obriga de recorrer á Xustiza.

A asociación interesouse polo desenvolvemento do caso a raíz da publicación nos medios de comunicación da intención do Concello e a Policía Local de instalar un circuíto de vídeo-vixilancia na estación de autobuses da cidade. O Movemento seguiu con atención os feitos, dadas as implicacións que supón para cos dereitos fundamentais dos cidadáns o uso de cámaras nun espazo público. Así, dirixiu escritos ás institucións interesadas informándose sobre o cumprimentos dos trámites e garantías previstos pola Lei Orgánica 4/1997.

O resultado destas investigacións foi a constatación de que o Concello solicitara a autorización para as cámaras a posteriori da súa instalación. Non por habitual resulta menos grave o feito de que a Delegación do Goberno concedese de feito o permiso, coñecendo as circunstancias, a irregularidade que supuñan e a conseguinte vulneración dos dereitos dos cidadáns. Esta autorización, irregular por si mesma, permitía ó Concello e emprego das cámaras durante o ano, ó cabo do cal debía solicitar a renovación da devandita autorización.

Ante a pasividade coa que acolleu a administración as sucesivas peticións e escritos do Movemento sobre o caso, a asociación viuse na obriga de presentar unha demanda contencioso administrativa contra a Delegación. O Movemento solicita ó Xulgado que se proceda coa retirada inmediata das cámaras, perante as evidentes irregularidades cometidas polo Concello e pola Delegación. A asociación manifesta ademais a súa preocupación polo enésimo caso de comportamento irregular e falta de transparencia das administracións públicas, que deberan ser as primeiras en evitar a lesión dos dereitos fundamentais dos cidadáns.

ler o resto do texto

O MpDC solicita de novo que se retiren as cámaras dos exteriores de El Correo Gallego

O Movemento polos Dereitos Civís vén de presentar un recurso contencioso administrativo contra a desestimación da solicitude formulada á Delegación do Goberno en Galiza para proceder á retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores das dependencias de “El Correo Gallego”, sito na Rúa Preguntoiro, 29 en Santiago de Compostela.

O colectivo solicita, xa que logo, a nulidade de pleno dereito da resolución da Delegación de Goberno de 26 de xaneiro 2009 onde se permite a instalación de cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores de El Correo Gallego sen contar cos requisitos esixidos pola Lei 4/97, ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública e a retirada das cámaras de vídeo vixilancia no exterior de El Correo Gallego, ao vulnerarse os trámites procedimentais. Ademais, condena en costas da Administración demanda.

Recentemente, o Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento de que nos exteriores de “El Correo Gallego” están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal. Con data de 16 de xaneiro de 2009 ,o Movemento polos Dereitos Civís envíou escrito á Delegación do Goberno onde solicita entre outras cousas que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores de “El Correo Gallego”, así como se proceda a retirada das mesmas.

A Lei é clara e estricta ao someter as instalacións de cámaras a un réxime de autorización por parte da Delegación previo informe da Comisión de Garantías de Videovixilancia, como así se corrobora na sentencia de 19 de outubro de 2007 do Xulgado do Contencioso- Administrativo nº 3 da Coruña pola instalación de cámaras de vídeo vixilancia na estación de autobuses, na que literalmente se pode ler: “resulta que a administración local incumpriu o RD 596/1999, xa que este impón que a instalación sexa autorizada antes de que se realice, así resulta, inequivocamente, do art. 16.a) que impón o informe -previo- vinculante da comisión de garantías á solicitude de instalación”.

Os antecedentes

O Movemento interesouse neste caso a partir da publicación na edición impresa e dixital de El Correo Gallego dunha noticia acompañada de fotografías. A ditas imaxes amosaban a unha muller perfectamente identificábel mentres danaba presuntamente os vehículos aparcados na rúa. As mesmas foran captadas por cámaras instaladas por unha empresa privada na sede do xornal. A función destes dispositivos é garantir a seguridade do edificio, gravando o que sucede á entrada e no seu interior. Non obstante, a muller que aparecía nas fotografías publicadas transitaba afastada da sede do xornal, nunha rúa adxacente.

No momento no que, como demostran as imaxes publicadas, as cámaras de El Correo Gallego están a gravar a vía pública, o MpDC esixiu e esixirá nos xulgados que se respecten todas as garantías previstas pola Lei. O Movemento espera que a Xustiza solicite novamente aos interesados que presenten a documentación que autoriza o emprego de vídeo-vixilancia na rúas de Compostela e que, de non existir esta autorización, ordene a inmediata retirada das cámaras.

ler o resto do texto

«Aquí hay de todo, pero nos sentimos más tranquilos»

«Apenas hemos notado que están las cámaras de videovigilancia funcionando. Mira cómo están los alrededores». Esa es la opinión del dueño de una tienda de la calle Montera, que prefiere que omitamos su nombre. Sin embargo, es el sentir general, según los testimonios recabados por ABC, entre vecinos, comerciantes y meretrices. Es mediodía. Y, desde la mitad de la calle (a partir de la confluencia con San Alberto), hasta la Red de San Luis, hay una veintena de chicas apostadas en escaparates esperando clientela. Ésta parece que ni falta ni se deja intimidar por la presencia del ojo inquisidor que graba imágenes, no sonido, desde el 25 de febrero de 2008. «Quizá al principio unos y otros se sintieron algo coartados, pero ya lo tienen todo controlado. Saben que hay ángulos o zonas oscuras que escapan a la grabación», indica Juan, un residente. «Hacen de todo delante de todos, incluso agentes municipales. Si ni la comisaría ha servido», agrega Lucas.

http://news.google.es/news/url?sa=T&ct=es/0-0&fd=R&url=http://www.abc.es/20090517/madrid-madrid/aqui-todo-pero-sentimos-20090517.html&cid=0&ei=UBUQSt_mPI3VjAfQ_6S5Cg&usg=AFQjCNEaKwCuPITtu0Ztjfd-N638pblfRw

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

O novo goberno da Xunta

Estamos a vivir un tempo de resaca tras a cita electoral do 1 de marzo que apartou ao goberno bipartito da Xunta de Galicia para ubicar, de novo, o Partido Popular. Resulta evidente a lexitimidade do goberno presidido por Núñez Feijóo toda vez que ten recibido os votos suficientes das urnas.

Beatriz Sestayo. Parlamentaria. Cecais a lexitimidade sería máis idónea para unha sociedade democrática se a campaña electoral non estivese tan sobrecargada de suciedade, pero, en todo caso, nunha única dúas Consellerías tan importantes como Benestar e Traballo, e máis nestes tempos tan difícis (claro que para algúns máis complicados que para outros), ou o exemplo da manipulación verquida en campaña popular: fronte a promesa dunha Consellería exclusiva para Xustiza, volven ao modelo da Consellería de Presidencia que tanto e tanto teñen criticado dende a oposición.

O novo Presidente fai gala dun imaxinario errático construído por eles mesmos cal son as novas instruccións dadas aos centros escolares para que os nenos e nenas poidan falar en calqueira dos idiomas oficiais e afirman que haberá a xente votou e toca asimilar esa volta á dereita decidida o 1-M.

Cabe sinalar a exemplar asunción de responsabilidades manifestada polo presidente Touriño nun exercicio de decencia democrática da que ás veces andamos tan escasos; non hai màis que ver o que acontece co PP en Madrid e as suas voltas ao Aznarismo e as desculpas das derrotas. Pero tamén por iso somos diferentes.

O goberno que vén é fiel reflexo da dereita: ruptura coa igualdade entre mulleres e homes (nada máis e nada menos tense vulnerado a Lei de Igualdade no Traballo aprobada polo Parlamento de Galicia), xúntanse unha volta ao respecto dos ‘dereitos cívicos’. Antóllase preciso que o goberno Feijóo debería pasar por unhas clases de educación para a cidadanía e coñecer mellor a lexislación, a sociedade e os dereitos. Xunto a esto atopamos curiosas medidas fronte á crise como a amosada polo Conselleiro de Industria que afirma que hai que empezar a pechar explotacións... (!?).

En fin, a verdade é que poucas veces escasos días deron para tantos despropósitos. En todo caso, desde a responsabilidade, nós estaremos atentos porque Galicia non pode ficar atrás.

ler o resto do texto

Xosé María Álvarez Cáccamo. Escritor.

Abraia contemplar a impunidade crítica –a ausencia ou insuficiencia das respostas- con que os sectores máis reaccionarios da caverna se entregan á bacanal do que chaman defensa da vida. Defenden a vida milimétrica que aseguran ter localizado no embrión humano, dacordo coa autoridade incontestable de varios especialistas doctorados en irracionalismo e teoloxía, descúlpeseme a redundancia.

Xosé María Álvarez Cáccamo. Escritor. Pero non se pronuncian sobre a pavorosa existencia destinada a esas células cando derivan en corpo monshipócrita pavura permanentemente desobedecida polos mesmos que o condenan. No decálogo dos principios fundamentais do dogma católico, as cláusulas dedicadas ao sexo atinxen un significado omnímodo.

O seme alcanza valor de substancia paradójicamente sagrada e demoníaca: lume vital que non debe ser estragado e visguenta fonte de pracer condenábel cando o estouro orgásmico non ten como obxectivo a fertilidade, a entrega de criaturas ao servizo do deus dos exércitos. O paradoxo desa ambrosía perniciosa e benéfica resultou manifestado en recente discurso alucinatorio proferido polo papa en terras de África, onde habitan mitruoso, tantas veces previsíbel para a ciencia.

Ou aceptan, como manifestación intocábel da vontade de Deus, o sufrimento dos pais e do propio suxeito doente en ofrenda bendicida desde unha perspectiva moral que se fundamenta na adoración da imaxe dun home torturado, en agonía permanente desde hai dous milenios. E sitúan por enriba da vontade da muller violada, das mulleres vítimas de diversas modalidades de violencia patriarcal procedentes da cerna mesma dun sistema que conta coa complicidade substancial das estruturas do poder católico, o mandamento abstracto dunha norma obsesiva, cuxa patológica raíz é o terror do sexo, a aversión ao principio de Eros, a Vida, llóns de cidadáns sobre as causas políticas de cuxa dor imparábel –inxustiza, doenza, fame e morte masiva- non se pronuncia a autoridade vaticana.

En defensa da vida, non ao preservativo, aparello perverso que propaga a sida. En defensa da vida, sexo sen condón, unha vez ao ano, despois de confesar e no leito matrimonial presidido por dous anxos de escaiola. Ou mellor aínda: en defensa da vida, non ao sexo, non á vida. O romano pontífice fixo en África unha maxistral apoloxía da morte en pandemia, esa cruz de agonía que Deus reparte ao seu xeito para compensar coa gloria da dor aos pobres da terra.

ler o resto do texto

O Movemento condena firmemente o novo recorte de liberdades posto en marcha polo Tribunal Supremo

O Movemento polos Dereitos Civís denuncia que “novamente se persiga a persoas que teñen o dereito de participar nos asuntos públicos”. O voceiro do colectivo, Renato Núñez, critica, ademais, que “por meras e simples sospeitas carentes de fundamento” cidadáns e cidadás vexan coutados os seus dereitos a poder concorreren en igualdade de condicións nos próximos comicios europeos, como é o caso de Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos (II-SP).

O avogado xeral do Estado, Joaquín de Fontes Bardají, impugnou este xoves ante o Tribunal Supremo a listaxe presentada para os comicios europeos por Iniciativa Internacionalista - A Solidariedade entre os Pobos (II-SP), encabezada polo dramaturgo Alfonso Sastre, e na que se presentaba Xosé Luis Méndez Ferrín como número 6, ao considerar que se trata dunha "sucesora fraudulenta" da ilegalizada Batasuna. Ao respecto é que se pronuncia o MpDC considerando que se están a vetar os dereitos das persoas ao privalas de poder participar nunhas eleccións cando non existen probas e só meros indicios que as relacionaren co entorno de Batasuna.

A Fiscalía uniuse a esta iniciativa para evitar que esta candidatura concorra aos comicios europeos do vindeiro 7 de xuño. A decisión de impugnar esta lista baséase en diferentes informes da Garda Civil e da Policía que foron postos a disposición do Ministerio Público durante os últimos días, e que reflectirían unha infiltración por Batasuna da lista de II-SP. O avogado xeral do Estado indicou que as probas principais contra II-SP se basean en "conexións persoais, sobre todo do número 1", Alfonso Sastre.

A investigación, tal e como detallou o avogado do Estado, baseouse tanto nos avalistas da candidatura como nas relacións dos tres primeiros integrantes da candidatura (Sastre, Doris Benegas e Ángeles Maestro). "Unha lista como esta aspira como moito a sacar un escano, o resto é de recheo", afirmou, para xustificar a importancia das relacións entre Sastre e a contorna de ETA. Ao respecto, o Movemento polos Dereitos Civís expresa o seu total rexeitamento a unha administración pública que, novamente, “xulga antes de tempo e o fai sempre inclinando a balanza do mesmo lado”, o do poder establecido, o do impedimento da cidadanía a se expresar libremente e en igualdade de condicións, o do berro silencioso para que a sociedade se repregue e cale, non proteste nin pense.

O colectivo polos dereitos civís pregúntase como unha institución que se di ao servizo da cidadanía “vaticina de xeito pexorativo o resultado duns comicios electorais” e como tal feito non levanta a polvareda social que merece a dita afrenta. Polo que ao MpDC respecta, a condena a este tipo de actuacións “en previsión”, como a última perpetrada polos corpos e forzas de seguridade do Estado en Compostela na Maricrista '09 (e tantas outras) na que por ese mesmo motivo se identificou a varias participantes é motivo do máis alto rexeitamento polo conxunto da sociedade.

ler o resto do texto

O Movemento interpón recurso contra a Delegación do Goberno pola deixadez manifesta das súas funcións ao respecto das cámaras do Consello de Contas

O Movemento polos Dereitos Civís vén de interpór recurso contencioso administrativo contra a recente resolución da Delegación do Goberno en Galiza despois de que esta anunciase que non se considera “órgano competente” para autorizar a instalación das súas videocámaras alegando que os ditos dispositivos se rexen pola Lei de seguridade privada.

Ao respecto, o MpDC respondeu no seu momento que isto amosa a deixadez de funcións da Delegación, que se di non capaz de autorizar mais si de consentir que tales cámaras permanezan instaladas cando supoñen unha vulneración do dereito á imaxe das persoas.

Con anterioridade, o Movemento polos Dereitos Civís presentou un escrito á propia Delegación do Goberno e á Agencia Española de Protección de Datos co que procuraba coñecer se o Consello de Contas de Galiza ten, por unha banda, todos os permisos necesarios e, pola outra, inscrito o ficheiro que contén as imaxes e sons gravados polas cámaras de vídeo-vixilancia instaladas no seu exterior no rexistro xeral de protección de datos da dita axencia. Esta asociación solicita do mesmo xeito á AEPD que a manteña informada das actuacións que se realicen con relación a este asunto.

O MPDC defende que deben primar sempre os dereitos fundamentais á honra, á intimidade e á propia imaxe así como o resto dos dereitos recollidos na Constitución Española á hora de instalar tales dispositivos. O carácter perigoso e limitativo de dereitos deste tipo de medidas de seguridade figura expresamente recollido nos preámbulos da normativa vixente e despréndese do espírito desas normas e demais instrucións e resolucións da Axencia Española de Protección de datos.

A utilización de videocámaras ha de estar presidida polo principio de proporcionalidade, na súa dobre versión de idoneidade e de intervención mínima. A idoneidade determina que só poderá empregarse a videocámara cando resulte adecuado, nunha situación concreta, para o mantemento da seguridade cidadá, de conformidade co disposto nesta Lei.

Así as cousas, o Consello de Contas de Galiza, procedeu á instalación das devanditas cámaras sen os preceptivos informes e autorizacións legalmente esixidos, co que se estaría producindo unha vulneración do principio de legalidade, coas consecuencias que iso tería. Polo tanto, para poder instalar cámaras de vídeo vixilancia no exterior do Consello de Contas de Galiza cumprirase co establecido na Lei de Protección de Datos de Carácter Persoal, ao gravar imaxes e sons dos cidadáns que pasean por diante da súa sede. Por este motivo, o Movemento solicita, de novo, a inmediata retirada dos dispositivos.

ler o resto do texto

O MpDC interpón recurso contra a xefatura de Tráfico en Ourense por instalar cámaras de vídeo vixilancia cando non ten competencia para facelo

O MpDC vén de interpór un recurso contencioso administrativo contra a xefatura de Tráfico en Ourense debido ás cámaras de vídeo vixilancia que a institución ten instaladas nos exteriores do edificio, xa que non cumpren a lei 4/97 e incorren, ademais, nunha infracción grave que levou á Agencia Española de Protección de Datos a abrir recentemente un expediente sancionador contra ela.

Desde o Movemento polos Dereitos Civís tivemos coñecemento de que a Dirección Xeral de Tráfico en Ourense instalou varias cámaras sen ningún tipo de autorización que vixiaban os aredores do edificio onde ten ubicadas as súas oficinas. As mencionadas cámaras foron instaladas en contra do criterio dos veciños do edificio, que amosaron o seu total rexeitamento.

O MpDC denunciou estas cámaras –que capturan imaxes da vía pública sen que exista ningún letreiro informativo- á Delegación do Goberno e esta decidiu non actuar, algo habitutal nesta autoridade. A raíz deses feitos, a Agencia Española de Protección de Datos abriu un proceso sancionador por infracción grave.

Ao respecto, a institución estatal informou o Movemento de que as xefaturas provinciais de tráfico son organismos de natureza civil, ao igual que o seu funcionariado. Se ben, tanto a Axencia, como a xefatura, nun escrito remitido ao Movemento, afirman que o enfoque á vía pública se reserva ao sistema de vídeovixilancia dos corpos e forzas de serguridade do Estado, non de organismos civís, co que un destes organismos non podería, daquela, capturar imaxes da vía pública.

Ademais, no procedemento aberto contra a xefatura de tráfico de Ourense, Protección de Datos informa de que a Dirección General de Tráfico incorreu nunha infracción grave no que respecta ao tratamento de datos de carácter persoal, xa que a lei afirma que o dito tratamento se ha de facer co consentimento inequívoco do afectado. No caso que nos ocupa, ningún dos ou das afectadas é consultado sobre se quere ser gravado ou non.

Cabe dicir que no rexistro da Agencia Española de Protección de Datos non consta ningún ficheiro de vídeovixilancia cuxo responsábel sexa a xefatura provincial de Tráfico de Ourense. Por todo o anteriormente mencionado, o Movemento non pode senón volver pedir que se retiren os dispositivos de gravación da vía pública.

ler o resto do texto

La preocupación cunde entre los trabajadores del Aero Club tras la orden de desalojo inminente

La preocupación cunde entre los trabajadores del Aero Club tras la orden de desalojo inminente

ler o resto do texto

O MpDC solidarízase coa Gentalha do Pichel

O Movemento polos Dereitos Civís quere facer público o seu apoio ao Centro Social A Gentalha do Pichel logo de que se coñecese a nova que os obriga a instalar un elevador para evitar que pechen o local. A situación vén motivada pola denuncia feita días atrás por Gerardo Conde Roa sobre desta irregularidade na que incorre o local no que respecta ao acceso a discapacitados/as.

É coñecido que o portavoz do Partido Popular no Concello de Santiago, Gerardo Conde Roa, “está a facer todo o posíbel para fechar o centro social compostelano”, sosteñen desde a Gentalha. Nos últimos meses, o conservador chegou a dicir que ese local “alberga a grupos que practican la kale borroka". Ademais, Conde Roa, engadiu as acusacións de fomentaren a violencia na rúa e que "en estos locales para terroristas se preparan los cócteles molotov". Por se fose pouco, o voceiro do PP meteu tamén no saco a Sala Nasa e o Centro Social Henriqueta Outeiro.

O último paso que separa a Gentalha do Pichel de ter todos os papeis do local en regra: habilitar un elevador para discapacitados/as. O custo é de 10.000 €, mais só ten un mes para o lograr. O primeiro pago da máquina, aliás, deberá ser feito nesta mesma semana (5000€). Este é o prazo que lles dá o Concello para solucionaren os problemas de acesibilidade. Se non o cumpriren, o Pichel será clausurado.

Ao respecto, o MpDC solidarízase co centro social da capital galega, un local que fomenta o dinamismo social e cultural da vida compostelana e non só, senón que tamén ten como obxectivos facer activismo cultural na comarca xunto coa difusión da lingua e cultura galegas, a vontade de aprender, de difundir e recuperar os nosos costumes, historia, ou a música, entre outras actividades.

ler o resto do texto

Noticia | Abierto un proceso de sanción contra Tráfico por instalar cámaras sin autorización

LR | Noticia | Abierto un proceso de sanción contra Tráfico por instalar cámaras sin autorización:

"El Movemento polos Dereitos Civís informó ayer, a través de un comunicado, que la Agencia Española de Protección de Datos abrió un proceso sancionador ‘por infracción grave’ contra la Dirección Xeral de Tráfico de Ourense por la instalación de varias cámaras ‘sin ningún tipo de autorización’ y que vigilaban los alrededores del edificio donde tiene ubicadas sus oficinas."

ler o resto do texto

Tráfico desconoce la existencia de un expediente sancionador por la colocación de sus cámaras de vigilancia

Tráfico desconoce la existencia de un expediente sancionador por la colocación de sus cámaras de vigilancia

ler o resto do texto

O Concello non é partidario de colocar máis cámaras para vixiar a zona XER

As cinco instaladas provisionalmente na rúa Venezuela non están dando o resultado apetecido

http://www.lavozdegalicia.es/vigo/2009/05/12/0003_7710600.htm

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

Protección de Datos inicia procesos sancionadores en Ourense e Compostela

A Agencia Española de Protección de datos está a tramitar varios procesos sancionadores en Galiza logo das denuncias formuladas polo Movemento polos Dereitos Civís. Despois de sancionar ao Concello da Coruña polas cámaras de videovixilancia e abrir proceso sancionador contra a dona de Paco Vázquez polas cámaras instaladas casa da familia Vázquez na rúa Parrote, Protección de Datos abriu expediente sancionador contra a Dirección Xeral de Tráfico de Ourense pola instalación de videocámaras no seu contorno, mais non só o fixo na cidade das Burgas, senón que tamén abriu outro contra o Concello de Compostela por negar o acceso a un cidadán a arquivos recabados de forma ilegal.

Neste caso, Protección de Datos abre un expediente sancionador por infracción grave ao negarse o acceso a un cidadán a varios expedientes existentes nos arquivos da Policía Local. Estes expedientes, absolutamente ilegais, trataban incluso sobre condicionantes psicolóxicos do denunciante dándose unha situación similar á da Policía Local de Sada que saltou ao coñecemento público fai poucos meses. Neste caso, a Agencia propón sanción logo da sentenza ditada recentemente contra os responsábeis da seguridade no Concello de Compostela por impedir o acceso aos mencionados expedientes.

Dirección Xeral de Tráfico de Ourense

Pola súa banda, a Dirección Xeral de Tráfico en Ourense instalou varias cámaras sen ningún tipo de autorización que vixiaban os aredores do edificio onde ten ubicadas as súas oficinas. As mencionadas cámaras foron instaladas en contra do criterio dos viciños do edificio, que amosaron o seu total rexeitamento. O MpDC denunciou estas cámaras á Delegación do Goberno e esta decidiu non actuar, algo habitutal nesta autoridade. A raíz deses feitos, a Agencia Española de Protección de Datos abriu un proceso sancionador por infracción grave.


ORA de Vigo

No caso do estacionamento da ORA en Vigo, Protección de Datos informa que está a iniciar inspección á empresa concesionaria e ás cámaras instaladas para comprobar que cumpren un exhaustivo listado de requisitos esixidos pola Agencia para garantir a corrrecta utilización das imaxes captadas, requisitos que dificilmente se puideron cumprir desde que a dita institución os comunicou até a instalación das cámaras.

Responsabilidade de Delegación

Para o Movemento polos Dereitos Civís é evidente a responsabilidade da Delegación do Goberno nos expedientes relaccionados coa vidovixilancia pola inoperancia desta institución en relación con estes artiluxios que debe autorizar. Sen ir máis lonxe, a Delegación do Goberno comunicou recentement ao Consello de Contas que non ten competencia para autorizar as cámaras que teñen instaladas pero permitiu que seguisen onde estaban.

ler o resto do texto

Filipe Besada involucra al Movemento polos Dereitos Civís en su batalla contra el Concello

Filipe Besada involucra al Movemento polos Dereitos Civís en su batalla contra el Concello

ler o resto do texto

El PP rechaza un debate sobre el GZ de las matrículas que sí acepta en Cataluña

El BNG denunció el año pasado que la Guardia Civil vigilaba a los dueños de coches que tenían el distintivo autonómico por "sospeitosos"

http://www.xornal.com//artigo/2009/05/11/galicia/pp-rechaza-debate-gz-matriculas-acepta-cata/2009051122530952596.html

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

Proteción de Datos expedienta al Ayuntamiento por la videovigilancia

La multa al Ayuntamiento puede llegar a 300.000 euros.
El motivo es que no ha publicado que existe un fichero sobre vigilancia.
El Consistorio responsabiliza a la Policía.

http://news.google.es/news/url?sa=T&ct=es/1-0&fd=R&url=http://www.20minutos.es/noticia/467828/0/proteccion/datos/videovigilancia/&cid=0&ei=PJQIStbdHJfSjAeFmOimBw&usg=AFQjCNE4ZGvtTvujXvoO7o_kcnpsBG7_hg

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

O Movemento esixe a retirada das cámaras ilegais do campus vigués das Lagoas

O Movemento polos Dereitos Civís vén de presentar un recurso contra a desestimación da solicitude formulada á Delegación do Goberno en Galiza para proceder a retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias sita no Campus As Lagoas en Marcosende- Vigo.


O colectivo solicita ao xulgado a nulidade de pleno dereito da resolución da Delegación de Goberno de 20 de xaneiro 2009 onde se permite a instalación de cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo sen contar cos requisitos esixidos pola Lei ao omitirse o trámite procedimental imperante no eido da instalación das cámaras na vía pública, xunto coa condena en costas da administración demandada.

Recentemente, o Movemento polos Dereitos Civís tivo coñecemento de que nos exteriores da Facultade de Ciencias en Vigo están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal.

Con data de 7 de xaneiro de 2.009, o Movemento polos Dereitos Civís envíou escrito á Delegación do Goberno onde solicitaba, entre outras cousas, que se acredite a legalidade das cámaras instaladas nos exteriores da Facultade de Ciencias de Vigo, así como que se proceda a retirada das mesmas.

Tanto a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron o procedemento legalmente establecido pola Lei Orgánica 4/97 para a instalación e renovación de ditos artefactos de gravación. Ademais, ambas as dúas insitucións vulneraron o Regulamento de utilización de vídeo cámaras polas Forzas e Corpos de Seguridade en lugares públicos, en relación co disposto para as autorizacións para as instalacións fixas vulnerando os dereitos fundamentais á honra, a intimidade persoal e a propia imaxe.

Ademais, a instalación e funcionamento das cámaras de vídovixiancia debe estar presidida por unhas garantías, condicionamentos e requisitos esixidos expresamente pola normativa vixente en materia de vídeovixiancia e que tanto o a Facultade de Ciencias de Vigo como a Delegación do Goberno omitiron como é o previo informe dunha Comisión da cal a presidencia corresponderalle ó Presidente do Tribunal Superior de Xustiza da mesma comunidade, entre outros.

Atendendo á normativa exposta, a captación de imaxes de persoas que transitan pola vía pública, constitúe un tratamento de datos persoais incluído no ámbito de aplicación das mesmas. Polo tanto, segundo a lexislación vixente, a instalación deberá respetar o principio de proporcionalidade, o que supón sempre que sexa posible, adoptar outros medios menos intrusivos á intimidade das persoas, co fin de previr interferencias inxustificadas nos dereitos e liberdades fundamentais.

ler o resto do texto

O humor do En Movemento

Eis a segunda entrega do humor de Euler na nova etapa do En Movemento.

ler o resto do texto

Progresa a tecnoloxía, progresan as queixas

Nos últimos anos as ‘tecnoloxías da información e da comunicación’ introducíronse nas estruturas empresariais e das administracións públicas transformando así a vida laboral e a organización do traballo. Unha cuestión que a todos preocupa é a de atopar o límite onde o traballador pasa do ‘uso ó abuso’ e onde o empresario pasa do ‘control sobre a organización do traballo ó control do individuo’.

Eva Vales Fernández, Asesora xurídica do MpDC Derivado deste excesivo control, atopámonos cun claro aumento da vulneración das normas esenciais sobre a protección de datos. A lexislación actual en materia de protección de datos clarificadora. Porén, cada día máis as vulneracións cometidas neste eido, no canto de desaparecer, tenden ó aumento.

Non hai máis que lembrar o procedemento seguido en relación cos ficheiros da Policía Local de Sada, onde este corpo do Estado adicábase a facer anotacións negativas sobre algúns cidadáns, e cando a AxenciaEspañola de Protección de Datos procede a ins- peccionar as dependencias destes , atópase con queos arquivos desapareceran. ¿Que credibilidade teñen os poderes públicos, cando se adican a lexislar normativas que teñen como resultado quedar en papel mollado?

Merece especial consideración oabuso co que nos atopamos nos servizos en internet, onde o correo lixo ou spam constitúe unha dasprincipais preocupacións dos usuarios das novas tecnoloxías. Así a Axencia Española de Protección deDatos, advertiu que as queixas dos internautas logo de veren vulnerados os seus dereitos á privacidade medraron máis do 45% ó longo do ano 2008, onde a gran maioría teñen relación coas firmas do sector das telecomunicacións, a entes financeiros (pola incorporación nos ficheiros de morosidade ou porvulnerar a identidade segredo dos seus clientes, procedementos que segundo a AEPD deron como resultado un total de 22,6 millóns de euros en multas) e a servizos de vídeo vixilancia.

ler o resto do texto

O Movemento baséase normativa vixente para que se retiren as cámaras da EGAP

O movemento polos Dereitos Civís vén de presentar un recurso contra a desestimación da solicitude formulada á Delegación do Goberno para proceder a retirada das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da Escola Galega da Administración Pública Compostela. No escrito, o MpDC solicita a nulidade de pleno dereito da resolución da Delegación de Goberno de que permite a instalación de cámaras de vídeo vixilancia nos exteriores da EGAP, a retirada das cámaras de vídeo vixilancia no exterior da EGAP por parte de esta Administración Pública, ó vulnerarse os trámites procedimentais e a condena en costas da Administración demandada.

Recentemente, o Movemento tivo coñecemento de que nos exteriores da Escola Galega da Administración Pública están instaladas cámaras de vídeo vixilancia fixas, o que supón unha vulneración do dereito á imaxe, á honra e a intimidade persoal. A Lei é clara e estricta ó someter as instalacións de cámaras a un réxime de autorización por parte da Delegación previo informe da Comisión de Garantías de Videovixilancia.

Ademais, o colectivo polos Dereitos Civís solicita a nulidade de pleno dereito da resolución obxecto do presente recurso xa que existe unha radical falta de trámites idóneos para a finalidade perseguida, unha ausencia de trámites inequivocamente imprescindibles que constitúan o contido mínimo e irreductible do procedemento. Cabe lembrar que na resolución de 20 de xaneiro, a Delegación do Goberno, erroneamente, non denega a autorización da instalación das cámaras de vídeo vixilancia instaladas nos exteriores da EGAP sabendo que non cumpriron co procedemento legalmente esixido a súa instalación.

A instalación e funcionamento das cámaras de vídeo vixilancia debe estar presidido por unhas garantías, condicionamentos e requisitos esixidos expresamente pola normativa vixente en materia de vídeo vixilancia e que tanto a EGAP como a Delegación do Goberno omitiron. Non estamos por tanto, soamente, ante un incumprimento das funcións da Delegación do Goberno, senón que tamén, e o máis importante, que incumpre as normas vixentes que rexen en materia de vídeo vixilancia; producíndose por tanto unha vulneración do principio de legalidade por parte da Delegación do Goberno e da EGAP.

De acordo ao exposto, a garantía do dereito á protección de datos, conferida polas normativas de referencia, require que exista unha actuación que constitúa un tratamento de datos persoais no sentido expresado. Atendendo á normativa exposta, a captación de imaxes de persoas que transitan pola vía pública, constitúe un tratamento de datos persoais incluído no ámbito de aplicación das mesmas. Polo tanto, segundo a lexislación vixente, a instalación deberá respectar o principio de proporcionalidade, o que supón sempre que sexa posible, adoptar outros medios menos intrusivos á intimidade das persoas, co fin de previr interferencias inxustificadas nos dereitos e liberdades fundamentais.

Ademais, é necesaria unha proporcionalidade á hora de instalar tales cámaras, polo tanto non cabe dubida de que a instalación de cámaras en zonas tranquilas como é a Rúa Fontiñas ao non existiren datos policiais que amosen indicios de alta delincuencia ou criminalidade nin vandalismo, é unha medida desproporcionada para o fin perseguido que incumpre, polo tanto, cos parámetros fixados pola norma antes exposta. En caso de ser instaladas coa finalidade de evitar, entendemos que de acordo coa legalidade vixente, a autorización da instalación de ditas cámaras debería levarse a cabo con anterioridade a súa instalación, como sucede neste caso.

ler o resto do texto

La Delegación del Gobierno informó que no es el órgano competente para autorizar nuevas cámaras

La Delegación del Gobierno informó que no es el órgano competente para autorizar nuevas cámaras

ler o resto do texto

A Delegación do Goberno non se considera competente para autorizar cámaras video vixilancia pero permite que sigan instaladas

A Delegación do Goberno en Galiza comunicou ao Consello de Contas que non se considera “órgano competente” para autorizar a instalación das súas videocámaras alegando que os ditos dispositivos se rexen pola Lei de seguridade privada. Ao respecto, o MpDC responde que isto amosa a deixadez de funcións da Delegación, que se di non capaz de autorizar mais si de consentir que tales cámaras permanezan instaladas cando supoñen unha vulneración do dereito á imaxe das persoas.

Con anterioridade, o Movemento polos Dereitos Civís presentou un escrito á propia Delegación do Goberno e á Agencia Española de Protección de Datos co que procuraba coñecer se o Consello de Contas de Galiza ten, por unha banda, todos os permisos necesarios e, pola outra, inscrito o ficheiro que contén as imaxes e sons gravados polas cámaras de vídeo-vixilancia instaladas no seu exterior no rexistro xeral de protección de datos da dita axencia. Esta asociación solicita do mesmo xeito á AEPD que a manteña informada das actuacións que se realicen con relación a este asunto.

O MPDC defende que deben primar sempre os dereitos fundamentais á honra, á intimidade e á propia imaxe así como o resto dos dereitos recollidos na Constitución Española á hora de instalar tales dispositivos. O carácter perigoso e limitativo de dereitos deste tipo de medidas de seguridade figura expresamente recollido nos preámbulos da normativa vixente e despréndese do espírito desas normas e demais instrucións e resolucións da Axencia Española de Protección de datos.

A utilización de videocámaras ha de estar presidida polo principio de proporcionalidade, na súa dobre versión de idoneidade e de intervención mínima. A idoneidade determina que só poderá empregarse a videocámara cando resulte adecuado, nunha situación concreta, para o mantemento da seguridade cidadá, de conformidade co disposto nesta Lei.

A intervención mínima esixe a ponderación, en cada caso, entre a finalidade pretendida e a posible afectación pola utilización da videocámara do dereito á honra, á propia imaxe, e a intimidade das persoas A utilización de videocámaras esixirá a existencia dun razoable risco para a seguridade cidadá, no caso das fixas, ou un perigo concreto no caso das móbiles.

Asimesmo, cabe recordar que a observancia da legalidade é un deber puramente obxectivo, derivado da vinculación positiva que de devandita legalidade resulta para ela. Se ben, este deber está instituido polo ordenamento non só con fins organizativos abstractos ou en función de intereses materiais colectivos, senón tamén, e preferentemente, como unha técnica de liberdade dos cidadáns, a través de actuacións lexítimas, isto é, cubertas ou amparadas pola Lei.

Así as cousas, o Consello de Contas de Galiza, procedeu á instalación das devanditas cámaras sen os preceptivos informes e autorizacións legalmente esixidos, co que se estaría producindo unha vulneración do principio de legalidade, coas consecuencias que iso tería. Polo tanto, para poder instalar cámaras de vídeo vixilancia no exterior do Consello de Contas de Galiza cumprirase co establecido na Lei de Protección de Datos de Carácter Persoal, ao gravar imaxes e sons dos cidadáns que pasean por diante da súa sede. Por este motivo, o Movemento solicita, de novo, a inmediata retirada dos dispositivos.

ler o resto do texto

El ex director de los Mossos trabajará como asesor en el Instituto de Seguridad

Interior crea un cargo específico y contrata a Olmos como eventual

http://news.google.es/news/url?sa=T&ct=es/1-0&fd=R&url=http://www.elpais.com/articulo/cataluna/ex/director/Mossos/trabajara/asesor/Instituto/Seguridad/elpepuespcat/20090506elpcat_6/Tes&cid=1301754743&ei=5AQCSo30GYqq_ga348itDw&usg=AFQjCNGadeloFSAvr17svOT0cEVX-jsO2A

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

El Concello de Santiago no retirará las cámaras si no hay orden del juez - Galicia - La Opinión A Coruña

El Concello de Santiago no retirará las cámaras si no hay orden del juez - Galicia - La Opinión A Coruña:

"La polémica en el Concello de Satiago por la colocación hace seis años de varias cámaras de vigilancia en el casco vello continúa abierta. La concejal de Seguridad de Santiago, Marta Álvarez Santullano, aseguró ayer que el Ayuntamiento 'todavía' no ha recibido ninguna 'comunicación' judicial en la que se ordene la retirada provisional de las seis cámaras de vídeo vigilanciaque fueron instaladas sin tener los permisos pertinentes, por lo que descartó retirarlas tal y como reclama O Movemento polos Dereitos Civís (MPDC). Esta organización lleva seis años denunciando la situación irregular de las cámaras del casco viejo compostelano y el pasado mes de enero el Juzgado de lo Contencioso Administrativo número uno de Santiago estimó su demanda, ordenando al retirada cautelar de las cámaras."

ler o resto do texto

Denuncia a la Delegación del Gobierno

Denuncia a la Delegación del Gobierno

ler o resto do texto

El Movemento polos Dereitos Civís paga la fianza para que se retiren las cámaras

El Movemento polos Dereitos Civís paga la fianza para que se retiren las cámaras:

"El Concello deberá cumplir ahora la orden judicial y, en caso contrario, será denunciado por desobediencia"

ler o resto do texto

Las dispositivos de videovigilancia se instalaron para garantizar la seguridad en el año santo 1999

Las dispositivos de videovigilancia se instalaron para garantizar la seguridad en el año santo 1999

ler o resto do texto

Santiago non retirará as cámaras de vixiancia no casco histórico ata que o confirme o xulgado - Xornal.com

Santiago non retirará as cámaras de vixiancia no casco histórico ata que o confirme o xulgado - Xornal.com:

"O Movemento polos Dereitos Civís xa ingresou os 3.000 euros, pero a edil de Seguridade afirma que non chegou ningún aviso. O Concello valorará cos seus asesores legais que facer cando chegue a notificación."

ler o resto do texto

Só 75 cámaras en zonas públicas teñen autorización do Goberno en Galicia - Xornal.com

Só 75 cámaras en zonas públicas teñen autorización do Goberno en Galicia - Xornal.com

ler o resto do texto

Santiago deberá retirar la video vigilancia al abonar O Movemento polos Dereitos Civís una fianza de 3.000 euros | El Correo Gallego - Diario de la Capital de Galicia

Santiago | Santiago deberá retirar la video vigilancia al abonar O Movemento polos Dereitos Civís una fianza de 3.000 euros | El Correo Gallego - Diario de la Capital de Galicia

ler o resto do texto

El Gobierno británico ultima un plan secreto para vigilar a sus ciudadanos

El sistema pretende controlar todos los correos electrónicos, llamadas telefónicas y visitas a webs pese a las numerosas críticas

http://www.xornal.com//artigo/2009/05/03/mundo/gobierno-britanico-ultima-plan-secreto-vigilar-ciudadanos/2009050322503548333.html

Enviado usando Real Mail de Vodafone.

ler o resto do texto

Santiago no retirará la video vigilancia del casco antiguo hasta recibir confirmación judicial del pago de la fianza

AD | Noticia | Santiago no retirará la video vigilancia del casco antiguo hasta recibir confirmación judicial del pago de la fianza

ler o resto do texto

Finalmente, o MpDC preferiu pagar para que se cumpra o que é de lei

Ao Movemento polos Dereitos Civís (MpDC) estimáronselle en setembro pasado as súas pretensións contra o Concello de Santiago logo de comprobar o Xulgado, por medio de probas presentadas no dito emprazamento a veracidade e validez dos argumentos defendidos polo colectivo. Á hora de cualificar a actuación municipal, o voceiro da asociación, Renato Núñez, afirmou esta mañá en en conferencia de prensa que “os responsábeis de Seguridade do Concello de Santiago mentiron en varias ocasións”. Tiveron que pasar 6 anos e 3000 euros para que impere a legalidade e Bugallo se vexa obrigado a retirar as cámaras de vídeo vixilancia da zona vella da cidade.


O único motivo polo que as ditas cámaras seguen a funcionar “é pola desidia da Delegación de Goberno en Galiza” que non cumpre co seu labor, afirmou Núñez, senón que outorga autorizacións para a instalación de cámaras de forma “absolutamente alegre”. Tanto é así, incidiu, que o Movemento tivo que volver denunciar a autorización das cámaras por mor de que “despois de gañar a sentenza a Delegación volveu conceder unha autorización”, aclarou o voceiro do MpDC.

O pagamento da fianza

O colectivo cívico efectuou o pagamento da fianza “porque estamos convencidos de que o TSX de Galiza nos dará a razón”, afirmou de novo o seu voceiro, pois o Concello “non se basea na idoneidade das cámaras nin tampouco na corrección no seu proceso de instalación”, explicou. A administración lolcal, “simplemente busca que se anule a sentencia” en base a que considera que nos non poderíamos telos denunciado achacando falta de lexitimidade do MpDC para presentar a denuncia, non sobre a idoneidade das mesmas.

Núñez quixo deixar claro que se o concello non retira as cámaras “incorrería en desobediencia e podería ser sancinado polo Xulgado, así como denunciado”. Ademais, a retirada dos dispositivos debe facerse de xeito inmediato, tal e como vén solicitando o Movemento desde o inicio do procedemento e parece “indignante”, aos ollos do voceiro do colectivo, que unha asociación sen ánimo de lucro teña que abonar unha fianza de 3000 euros para que unha institiución cumpra a legalidade cando debera retirar as cámaras coa primeira denuncia e pedindo desculpas á cidadanía. Ao respecto da recadación da fianza, o responsábel do Movemento agradeceu a solidariedade cidadá que achegou cartos a tal finalidade.

A devoción de Bugallo polas cámaras

Son seis cámaras as que a sentenza ordena retirar pero ilegais hai moitas mais e se, cando o xulgado emita o veredicto a razón a ten o concello e se volveraninstalar as cámaras “temos mais denuncias presentadas contra elas”, por exemplo contra a última autorización dada pola delegación do goberno, explicou o responsábel do colectivo. Tamén se podería recorrer ao Tribunal Supremo, ou sexa, que pediríamos que se seguise mantendo a execución da sentenza.

Núñez achacou de novo “falta de comunicación” ao Concello. O alcalde “non aceptou unha reunión solicitada telefonicamente en dúas ocasións”. Aínda así, o MpDC “segue aberto”, segundo confirmou o seu voceiro, á reunión co alcalde de Compostela solicitada no seu día para que este explique a idoneidade das cámaras e os supostos beneficios producidos aos veciños e veciñas de Compostela.

Os antecedentes

O Xulgado Contencioso Administrativo n. 1 de Santiago aceptou en xaneiro deste ano a solicitude do Movemento polos Dereitos Civís e ordenou a execución provisional da sentenza que obriga á retirada das cámaras de vídeo-vixilancia ilegais do casco vello de Compostela. O alcalde de Santiago viu de novo censuradas por vía xudicial as súas pretensións de actuar ignorando as leis e os dereitos dos cidadáns.

Nesta sentenza histórica, o xulgado censuraba con dureza “a pasividade coa que o Concello ten tratado o trámite necesario e obrigatorio imposto pola Lei”. Cómpre recordar que as cámaras non contaban cos correspondentes permisos de renovación, carecían de libro de rexistro das imaxes e mesmo funcionaran durante un tempo sen que se tivese solicitado a autorización necesaria. Vulneraban, xa que logo, todas as garantías recollidas na Lei de Protección de Datos para tutelar os dereitos dos cidadáns.

En calquera caso, o MpDC celebrou ese novo paso nun proceso histórico, no que por primeira vez en Galiza os dereitos e liberdades dos cidadáns prevaleceron sobre as actuacións arbitrarias das administracións locais na procura dunha suposta maior seguridade. O Movemento agarda agora que o TSX confirme a sentenza, polo que sería devolta a fianza, e que as diversas corporacións locais comecen a considerar alternativas máis moderadas para o fomento da seguridade.

ler o resto do texto

Finalmente, o MpDC preferiu pagar para que se cumpra o que é de lei

Ao Movemento polos Dereitos Civís (MpDC) estimáronselle en setembro pasado as súas pretensións contra o Concello de Santiago logo de comprobar o Xulgado, por medio de probas presentadas no dito emprazamento a veracidade e validez dos argumentos defendidos polo colectivo. Á hora de cualificar a actuación municipal, o voceiro da asociación, Renato Núñez, afirmou esta mañá en en conferencia de prensa que “os responsábeis de Seguridade do Concello de Santiago mentiron en varias ocasións”. Tiveron que pasar 6 anos e 3000 euros para que impere a legalidade e Bugallo se vexa obrigado a retirar as cámaras de vídeo vixilancia da zona vella da cidade.


O único motivo polo que as ditas cámaras seguen a funcionar “é pola desidia da Delegación de Goberno en Galiza” que non cumpre co seu labor, afirmou Núñez, senón que outorga autorizacións para a instalación de cámaras de forma “absolutamente alegre”. Tanto é así, incidiu, que o Movemento tivo que volver denunciar a autorización das cámaras por mor de que “despois de gañar a sentenza a Delegación volveu conceder unha autorización”, aclarou o voceiro do MpDC.

O pagamento da fianza

O colectivo cívico efectuou o pagamento da fianza “porque estamos convencidos de que o TSX de Galiza nos dará a razón”, afirmou de novo o seu voceiro, pois o Concello “non se basea na idoneidade das cámaras nin tampouco na corrección no seu proceso de instalación”, explicou. A administración lolcal, “simplemente busca que se anule a sentencia” en base a que considera que nos non poderíamos telos denunciado achacando falta de lexitimidade do MpDC para presentar a denuncia, non sobre a idoneidade das mesmas.

Núñez quixo deixar claro que se o concello non retira as cámaras “incorrería en desobediencia e podería ser sancinado polo Xulgado, así como denunciado”. Ademais, a retirada dos dispositivos debe facerse de xeito inmediato, tal e como vén solicitando o Movemento desde o inicio do procedemento e parece “indignante”, aos ollos do voceiro do colectivo, que unha asociación sen ánimo de lucro teña que abonar unha fianza de 3000 euros para que unha institiución cumpra a legalidade cando debera retirar as cámaras coa primeira denuncia e pedindo desculpas á cidadanía. Ao respecto da recadación da fianza, o responsábel do Movemento agradeceu a solidariedade cidadá que achegou cartos a tal finalidade.

A devoción de Bugallo polas cámaras

Son seis cámaras as que a sentenza ordena retirar pero ilegais hai moitas mais e se, cando o xulgado emita o veredicto a razón a ten o concello e se volveraninstalar as cámaras “temos mais denuncias presentadas contra elas”, por exemplo contra a última autorización dada pola delegación do goberno, explicou o responsábel do colectivo. Tamén se podería recorrer ao Tribunal Supremo, ou sexa, que pediríamos que se seguise mantendo a execución da sentenza.

Núñez achacou de novo “falta de comunicación” ao Concello. O alcalde “non aceptou unha reunión solicitada telefonicamente en dúas ocasións”. Aínda así, o MpDC “segue aberto”, segundo confirmou o seu voceiro, á reunión co alcalde de Compostela solicitada no seu día para que este explique a idoneidade das cámaras e os supostos beneficios producidos aos veciños e veciñas de Compostela.

Os antecedentes

O Xulgado Contencioso Administrativo n. 1 de Santiago aceptou en xaneiro deste ano a solicitude do Movemento polos Dereitos Civís e ordenou a execución provisional da sentenza que obriga á retirada das cámaras de vídeo-vixilancia ilegais do casco vello de Compostela. O alcalde de Santiago viu de novo censuradas por vía xudicial as súas pretensións de actuar ignorando as leis e os dereitos dos cidadáns.

Nesta sentenza histórica, o xulgado censuraba con dureza “a pasividade coa que o Concello ten tratado o trámite necesario e obrigatorio imposto pola Lei”. Cómpre recordar que as cámaras non


contaban cos correspondentes permisos de renovación, carecían de libro de rexistro das imaxes e mesmo funcionaran durante un tempo sen que se tivese solicitado a autorización necesaria. Vulneraban, xa que logo, todas as garantías recollidas na Lei de Protección de Datos para tutelar os dereitos dos cidadáns.

En calquera caso, o MpDC celebrou ese novo paso nun proceso histórico, no que por primeira vez en Galiza os dereitos e liberdades dos cidadáns prevaleceron sobre as actuacións arbitrarias das administracións locais na procura dunha suposta maior seguridade. O Movemento agarda agora que o TSX confirme a sentenza, polo que sería devolta a fianza, e que as diversas corporacións locais comecen a considerar alternativas máis moderadas para o fomento da seguridade.

ler o resto do texto